บทที่ 623

กองทหารนับหมื่นเคลื่อนพลขนย้ายดินระเบิดและอัสนีบาตฟ้าเสร็จสิ้นอย่างรวดเร็ว

ภายในเจดีย์เก้าชั้น

หยางเหลียนซั่วไล่ฆ่ามาตลอดทางจนถึงชั้นแปด พลังเจินชี่ทำให้เส้นผมของเขากระเจิดกระเจิง

เขาฆ่าทุกคนที่อยู่ชั้นห้าขึ้นไปจนหมดสิ้น ก็ยังหาซูฮ่วนและฮ่องเต้ไม่เจอ

ทันใดนั้นสายตาของเขาก็เคลื่อนไปมองด้านบน เท้าก็ก้าวขึ้นไปบนบันไดหิน

ยอดเจดีย์...พวกมันจะต้องซ่อนอยู่ที่ยอดเจดีย์เป็นแน่!

หลังจากหยางเหลียนซั่วขึ้นมาที่ชั้นเก้า สายตาคมกริบก็กวาดตามองทั้งชั้น

ทันใดนั้นเขาก็เห็นอะไรบางอย่าง

เป็นชายเสื้อผืนหนึ่ง

ทว่าเมื่อเขาส่งพลังฝ่ามือไปทางนั้น กลับพบว่าเป็นเพียงชุดคลุมตัวหนึ่งเท่านั้น...

กลยุทธ์ตบตารึ?

แววตาของหยางเหลียนซั่วดำทะมึนและเย็นเยียบ

“ออกมาซะ!!”

เขาเงยหน้าตะโกนขึ้นฟ้าอย่างโมโหด้วยท่าทางคุ้มคลั่ง

แล้วใช้พลังเจินชี่ก่อให้เป็นพลังรูปกระสวยแล้วส่งพลังโจมตีออกไปทั่วทุกทิศ

ทันใดนั้นด้านนอกก็เกิดเสียงดังกึกก้องขึ้น!

ภายในพื้นที่ปลอดภัย เซียวอวี้เองก็ได้ยินเสียงนี้เช่นกัน

แสดงว่ากำลังระเบิดภูเขา

หว่างคิ้วของเขาคลายออกเล็กน้อยอย่างผ่อนคลาย

ในที่สุดก็จะจบลงซักที...

ตู้ม!!!

โครม!

ภูเขาอวี้หลิงที่สงบนิ่ง ถูกระเบิดจนส่งเสียงดังสะท้านฟ้า

เขม่าควันไฟพลันตลบอบอวลไปทั่ว

คนทั้งหมดต่างหลีกไปอยู่ในพื้นที่ปลอดภัย หนานซานอ๋องสั่งการเหล่าทหารหาญ

“ระเบิด!

“ระเบิดอีก!”

หนานซานอ๋องเอ่ยคำว่า “ระเบิด” ครั้งแล้วครั้งเล่า ใจของเฉินจี๋รู้สึกหวาดกลัวมากขึ้นทุกที เขาเคลื่อนตัวไปอยู่ข้างกายเฟิ่งจิ่วเหยียนอย่างเงียบ ๆ โดยไม่เปลี่ยนสีหน้า

“คุณ...ชายซู ระเบิดทำอะไรพื้นที่ปลอดภัยนั่นไม่ได้จริง ๆ หรือขอรับ?”

เขามองการระเบิดตรงหน้าด้วยความรู้สึกกังวลจากใจจริง

ข้างกายอีกฝั่งของเฟิ่งจิ่วเหยียนคือตงฟางซื่อ เขามั่นใจอย่างยิ่ง

“พื้นที่ปลอดภัยที่ตระกูลตงฟางทำเก็บไว้ ไม่มีทางเกิดเรื่อง”

ทว่าภายใต้เงื่อนไขที่ฮ่องเต้จะต้องอยู่ในพื้นที่ปลอดภัยก่อน

เขาหันไปมองเฟิ่งจิ่วเหยียน นางไม่ได้สวมหน้ากากเอาไว้ ไม่ใช่ซูฮ่วนที่เขาคุ้นเคยผู้นั้น

ไม่เคยนึกมาก่อนเลยว่าซูฮ่วนจะเป็นสตรี ทั้งยังเป็นอดีตฮองเฮาอีก!

คิดถึงก่อนหน้านี้ที่หมู่บ้านเสิ่นเจียอู่ ยามที่ฮ่องเต้เมาสุราแล้วกล่าวว่าเขาเองก็ไม่มีภรรยาเหมือนกัน ซูฮ่วนเองก็อยู่ข้าง ๆ ด้วย ไม่รู้จริง ๆ ว่ายามนั้นนางคิดอย่างไรบ้าง

สตรีผู้นี้ช่างใจร้ายจริง ๆ

เฟิ่งจิ่วเหยียนจ้องภูเขาอวี้หลิงเขม็ง หวังเพียงว่าสองคนนั้นจะปลอดภัยทั้งคู่...

ฟ้าสว่างแล้ว

พอเจดีย์เก้าชั้นพังทลาย ภูเขาอวี้หลิงก็ถูกแบ่งเป็นสองท่อน

เมื่อหนานซานอ๋องเห็นว่าใช้ได้แล้วก็ออกคำสั่งทันที

“ขุดหินช่วยฝ่าบาท! คนอื่นฆ่าทิ้งให้หมด!”

ต้วนเจิ้งถลึงตาทันที “ยังมีท่านพี่ของข้า ต้องช่วยท่านพี่ของข้าด้วย!!”

ไอ้เฒ่าสิ้นคิดนี่! นี่ตั้งใจใช่หรือไม่?

ทุกคนล้วนช่วยกันลงมือ เฟิ่งจิ่วเหยียนเองก็เช่นกัน

ใจของนางรู้สึกไม่สงบอย่างยิ่ง