บทที่ 714

ภูเขาหิมะเทียนฉือถูกปิดล้อมหนึ่งเดือน ตามคำร่ำลือ ทหารรักษาพระองค์ของฝ่าบาทถูกซุ่มโจมตี ไร้ผู้รอดชีวิต ฝ่าบาทเสด็จด้วยพระองค์เอง ตามหากระดูกผู้ภักดี เรียกดวงวิญญาณผู้ภักดี

พริบตาเดียวก็ปลายเดือนสิบเอ็ดแล้ว

หิมะบนภูเขาเทียนฉือยิ่งหนาขึ้น

แผ่นดินจะขาดผู้ปกครองไม่ได้สักวัน

วันนี้ รุ่ยอ๋องมาตามหา

เฉินจี๋เห็นรุ่ยอ๋อง ก็พูดขึ้นมา “ท่านอ๋อง ขอท่านทรงกล่อมฝ่าบาทด้วยเถิดพ่ะย่ะค่ะ!”

รุ่ยอ๋องไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่

หากคนที่ตายเป็นเพียงองครักษ์เหล่านั้น ไม่มีทางที่ฝ่าบาทจะไม่ทันได้มอบหมายอะไรเลย ก็ละทิ้งงานราชกิจของแผ่นดินเสียไปแบบนี้

เมื่อถามเฉินจี๋ ค่อยรู้ว่า...ซูฮ่วนตายแล้ว

ซูฮ่วนคนนั้นอีกแล้ว...

รุ่ยอ๋องมองไปบนภูเขาที่ปกคลุมไปด้วยหิมะ ความเศร้าโศกปรากฏชัดในแววตาอันอ่อนโยน

เขาถามเฉินจี๋

“ฝ่าบาท รักซูฮ่วนใช่หรือไม่?”

รุ่ยอ๋องกับฝ่าบาทมีมิตรภาพอันลึกซึ้ง เฉินจี๋ครุ่นคิดดูแล้ว ก็เล่าความจริงให้ฟัง

“ท่านอ๋อง ซูฮ่วนเป็นสตรี ฝ่าบาทเตรียมที่จะแต่งตั้งให้นางเป็นฮองเฮา นางมายังภูเขาหิมะเทียนฉือ เพื่อหาดอกจื่อซวี่ให้กับองค์หญิงน้อย”

คำพูดไม่กี่ประโยคง่ายๆ ทำให้รุ่ยอ๋องตกตะลึงอย่างมาก

อย่างแรก “รากษสพันเงา” ผู้ที่ทรงพลังที่สุดในยุทธภพ เป็นสตรี

อย่างที่สอง ฝ่าบาทจะแต่งตั้งให้ซูฮ่วนเป็นฮองเฮา

อย่างที่สาม ที่ฝ่าบาทชอบ ยังคงเป็นสตรี...

สายตารุ่ยอ๋องมองไกลออกไป ดวงตาเต็มไปด้วยความโล่งใจ แล้วเอ่ยถามด้วยความห่วงใย

“ฝ่าบาทอยู่ที่ใด?”

เฉินจี๋ชี้ไปที่กระโจม

“ฝ่าบาทขุดหิมะทั้งคืน กำลังงีบบรรทมอยู่พ่ะย่ะค่ะ”

ช่วงนี้ เพื่อตามหาซูฮ่วน ฝ่าบาทไม่หลับไม่นอนทั้งวันทั้งคืน หากยังเป็นเช่นนี้ต่อไป ร่างกายจะทนรับได้อย่างไร!

เฉินจี๋ก็ไม่รู้จะทำอย่างไร

รุ่ยอ๋องเข้าไปในกระโจม เห็นสภาพฝ่าบาทในยามนี้ ในใจสะดุ้งเฮือก

เห็นฝ่าบาทบรรทมอยู่บนเตียงไม้ ผมดำพันกันอยู่อย่างมัวหมอง มือทั้งคู่บวมแดงแตกร้าว นิ้วทั้งสิบที่เคยเรียวสวยราวไม้ไผ่ ผิวหนังมีแผลเปื่อยอันเกิดจากได้รับอากาศหนาวมากเกินไป หนาบางแตกต่างกัน...

รองเท้าหนังสีดำอันวิจิตรงดงามคู่นั้น พื้นรองเท้าเริ่มสึกชำรุด ส่วนบนของรองเท้าถูกปกคลุมไปด้วยหิมะสกปรก เปียกโชก ชุ่มชื้น

เวลาสั้นๆ ไม่ถึงหนึ่งเดือน ฝ่าบาทผอมไปมาก

ราวกับคนที่สูญเสียวิญญาณ เหลือเพียงร่างกายที่ว่างเปล่า

“ฝ่าบาท...” รุ่ยอ๋องเรียกด้วยเสียงแหบ คิ้วตาเต็มไปด้วยความกังวล ทนรับไม่ได้

เซียวอวี้ค่อยๆ ลืมตา ดวงตาขุ่นมัวว่างเปล่า