บทที่ 74

บนปะรำพิธี นางสนมทั้งหมดมีท่าทางตื่นเต้น

ภาพที่พวกนางเห็นคือกุ้ยเฟยกับนางสนมเจียกำลังแย่งลูกบอลกันอย่างดุเดือด ทุกคนล้วนคอยื่นคอยาวอยากเห็นว่าสุดท้ายแล้วจะเป็นเช่นไร

ทว่ากลับไม่รู้ว่าม้าของทั้งสองคนล้วนคลั่งไปแล้ว!

เพียงได้ยินเสียงแหลมกรีดร้องเท่านั้น

ฉับพลันนั้นเองก็มีคนถูกสะบัดตกลงจากหลังม้า...

ตั้งแต่ตอนที่กุ้ยเฟยพบว่าม้าผิดปกติจนถึงตอนที่ร่วงตกลงจากม้าใช้เวลาเพียงไม่กี่อึดใจเท่านั้น

นางไม่มีทางควบคุมม้าทันได้เลย

ชั่วพริบตาที่ร่วงลงไป นางหวาดกลัวอย่างยิ่ง

ข้างล่างล้วนเป็นหินแหลมคมทั้งนั้น ใบหน้าของนาง!

นางพยายามปกป้องใบหน้าของตัวเองอย่างสุดชีวิต ทว่าหลังจากผ่านการกลิ้งพลิกไปมาอย่างรุนแรงหลายตลบ ใบหน้าของนางก็หลบไม่พ้นจนถูกกรีดเป็นแผลใหญ่!

นอกจากนี้แขนข้างซ้ายยังส่งเสียง’กร๊อบ’

ดูเหมือนว่ากระดูกของนางจะหักแล้ว...

“อ๊า” กุ้ยเฟยเจ็บปวดจนตะโกนออกมาเสียงดัง

ใบหน้าของนาง แขนของนาง

ทำไมกัน!

ทำไมถึงกลายเป็นเช่นนี้ไปได้!

คนที่ล้มควรจะเป็นนางสนมเจีย ใยรวมไปถึงนางก็...

เจ็บปวดมาก...

ใครกันที่ทำร้ายนาง!

บนร่างของนางมีกลิ่นดอกฟรีเซียเพียงเล็กน้อยเท่านั้นแท้ ๆ ทำไมม้าของนางจึงคลั่งไปด้วยเล่า...

บนปะรำพิธี

เซียวอวี้พลันลุกขึ้นยืน

ไทเฮาไม่ทันจะรู้สึกตัวก็ทรงลุกขึ้นมายืนเช่นกัน

“นี่...นี่มันเกิดอะไรขึ้น!”

กุ้ยหมัวมัวประคองไทเฮา “ดูเหมือนจะเป็นกุ้ยเฟย กุ้ยเฟยตกม้าเพคะ!”

เมื่อไทเฮาได้ยิน ภายในพระทัยปิติยินดียิ่ง ทว่าไม่อาจแสดงออกแม้แต่น้อย

นางหันไปมองฮ่องเต้ คิดจะพูดอะไรซักหน่อย กลับเห็นฮ่องเต้เสด็จลงบันไดไปอย่างรีบร้อน

รุ่ยอ๋องเองก็รีบติดตามไปเช่นกัน

เหล่านางสนมอื่นต่างถูกอุบัติเหตุที่เพิ่งเกิดขึ้นทำเอาตกใจหวาดกลัวกันไปหมด ทั้งยังอิจฉาที่กุ้ยเฟยได้รับความสำคัญจากฝ่าบาทมากถึงเพียงนี้

ทันใดนั้นมีคนตะโกนขึ้นว่า “ดูนั่นสิ! ทางนางสนมเจียเองก็เหมือนจะผิดปกติเช่นกัน!”

เหล่าฝูงชนถึงเห็นว่านางสนมเจียกำลังพยายามควบคุมม้าที่สะบัดไปมารุนแรงอย่างสุดความสามารถ...

ยามที่กุ้ยเฟยตกลงไปนั้น หางตาของนางก็เหลือบไปเห็น

นางจึงยิ่งหวาดกลัวจนไม่รู้จะทำอย่างไรดี

“ช่วยด้วย!”

นางตะโกนเสียงดังและพยายามจับบังเหียนอย่างสุดชีวิตเพื่อป้องกันไม่ให้ถูกสะบัดลงไป

ทว่าด้วยแรงของนางน้ำน้อยย่อมแพ้ไฟ

ม้ากำลังคึกผิดปกติ ส่วนนางแทบจะตกลงไปอยู่แล้ว

เมื่อคนอื่นในสนามเห็นสถานการณ์เป็นเช่นนี้ก็ล้วนไม่กล้าเข้าใกล้

พวกนางทยอยลงจากม้าแล้ววิ่งออกไปนอกสนาม

ทว่ากลับเห็นฮองเฮารีบควบม้าเข้าไป

ที่แปลกประหลาดไปกว่านั้นคือ ฮองเฮาพุ่งเข้าไปโดยไม่ลดความเร็วเลยแม้แต่น้อย คล้ายกับต้องการควบม้าไปชนกับนางสนมเจียอย่างไรอย่างนั้น...

เมื่อฝูงชนเห็นภาพเช่นนี้ คนที่ใจไม่กล้าพอก็รีบยกมือปิดตาทั้งสองข้างทันที

หรือว่าม้าของฮองเฮาก็คลั่งด้วยเช่นนั้นหรือ!?

โครม!

ม้าสองตัวชนกัน ทำให้ม้าของนางสนมเจียลดความเร็วลง

เมื่อเฟิ่งจิ่วเหยียนยืนอยู่บนหลังม้าได้ก็กระโดดจากหลังม้าตัวเองข้ามไปยังม้าของนางสนมเจีย แล้วนั่งลงข้างหลังนางสนมเจียอย่างมั่นคง

จากนั้นก็รีบสอดมือสองข้างลอดข้างเอวของนางสนมเจียไปช่วยนางจับบังเหียนให้มั่น

“ถอดเกราะหวายออกซะ!”