บทที่ 751

กองทัพตงปู้แห่งหนานฉีได้รับชัยชนะ เหล่าทหารรวมขวัญกำลังใจ จัดวางกำลังป้องกันในชายแดนตะวันออกอีกครั้ง

สงครามยุติ ในวันนั้นเอง เซียวอวี้ต้องการพาเฟิ่งจิ่วเหยียนออกเดินทางพร้อมกัน

กวนไหลอิ้งได้นำแม่ทัพนายกองทั้งหมดมาส่งเสด็จ

พวกเขามิได้ใส่ใจว่า ฝ่าบาทจักเสด็จกลับหรือไม่ ถึงอย่างไรฮ่องเต้ของแว่นแคว้น มิอาจรั้งอยู่ในค่ายทหารตลอดไปได้

พวกเขาอาลัยไม่อยากแยกจากแม่ทัพน้อยเมิ่ง ทั้งยังอยากจะหารือเรื่องพิชัยสงครามกับนางต่อ

กวนไหลอิ้งลองถามหยั่งเชิง

“ฝ่าบาท แม่ทัพน้อยเมิ่งก็จะไปด้วยหรือพ่ะย่ะค่ะ?”

เซียวอวี้ : ถามเช่นนี้หมายความว่าอย่างไร?

กวนไหลอิ้งหาได้รับคำตอบจากฝ่าบาทไม่ ได้รับเพียงฝุ่นตลบลอยคลุ้งหลังจากที่รถม้าเคลื่อนออกไป

ร่างกายของเฟิ่งจิ่วเหยียนยังไม่ฟื้นตัวเต็มที่ จำเป็นต้องระบายความชื้นบรรเทาความเย็นทุกวัน เซียวอวี้จึงพาฮูหยินเมิ่งกลับไปที่เมืองหลวงด้วย

ตงฟางซื่อกับพรรคพวกได้กำจัดหยางเหลียนซั่วตัวหายนะ กลับมิได้หยุดพัก พวกเขายังท่องยุทธภพ มุ่งไปข้างหน้าอย่างไม่หยุดยั้ง

มีเพียงหร่วนฝูอวี้ ที่ได้ลอบติดตามไปยังเมืองหลวงด้วย

……

หลังจากที่กองทัพเยี่ยนถอยทัพ ก็ล้วนแต่หน้าถอดสี

หยางเหลียนซั่วคนเดียว กลับทำให้พวกเขาทุกคนประสบหายนะ!

ข่าวความปราชัยได้แพร่กระจายกลับไปยังเป่ยเยี่ยน

ในราชสำนัก ฮ่องเต้เยี่ยนโกรธแค้นหน้าเขียวคล้ำ

“เรากำชับแล้วกำชับอีก เว้นแต่จำเป็นจริง ๆ อย่าได้ส่งทหารออกไป! ไฉนกองทัพถึงสูญเสียไปมากมายขนาดนี้! หยางเหลียนซั่วอยู่ที่ใด! เขาไปตายอยู่ที่ไหน!”

“ฝ่าบาทโปรดพระทัยเย็น...”

ฮ่องเต้เยี่ยนหัวเราะด้วยความโกรธ

“ใจเย็น? พวกเจ้าก็เห็นแล้ว หนานฉีสร้างปืนมังกรไฟเองได้แล้ว! เราจะไม่มีวันสงบสุข! จงไปตรวจสอบ ผู้ใดเปิดเผยพิมพ์เขียวปืนมังกรไฟออกไป!”

เขาไม่เชื่อว่า ชาวฉีจะสามารถสร้างปืนมังกรไฟ ที่ซับซ้อนเช่นนั้นได้

จักต้องมีหนอนบ่อนไส้ในเป่ยเยี่ยน!

คลื่นลูกแรกยังไม่ทันสงบคลื่นลูกหลังพลันถาโถมซ้ำ เมื่อองครักษ์นำของสิ่งหนึ่งเข้ามาถวาย

“ฝ่าบาท สาส์นตราตั้งจากหนานฉี ให้พวกเราเป่ยเยี่ยนอธิบาย ถึงสงครามครานี้พ่ะย่ะค่ะ”

ฮ่องเต้เยี่ยนจับที่วางแขนของบัลลังก์มังกร พลางขบกรามแน่น

นับวันหนานฉีก็ยิ่งโอหัง!

การปราชัยครั้งนี้ ล้วนเป็นเพราะหยางเหลียนซั่ว หาใช่เพราะเป่ยเยี่ยนด้อยกว่าหนานฉีไม่!

“ไปบอกฮ่องเต้ฉี ทหารของเป่ยเยี่ยนเพียงฝึกฝนเท่านั้น หาได้มีเจตนาบุกรุกดินแดนหนานฉีไม่ หากมีการปะทะกันจริงแล้วไซร้ นั่นก็เป็นความเข้าใจผิด ล้วนเกิดจากแม่ทัพไร้ความสามารถ จนทำให้เกิดความเข้าใจผิด เราจักให้คำตอบแก่หนานฉี”

จากนั้นก็สั่งการ ให้ประหารหัวหน้าแม่ทัพ หากหัวหน้าแม่ทัพสิ้นชีพก่อน ก็ให้ประหารรองแม่ทัพแทน จากนั้นส่งศีรษะไปยังหนานฉี ก็ถือว่าเลิกแล้วต่อกัน

ปลายทางของแม่ทัพ ไม่ปราชัย ก็สิ้นชีพในสมรภูมิ แม่ทัพที่กลับมาพร้อมความพ่ายแพ้ แม้ยังมีชีวิต ก็ไร้ซึ่งประโยชน์ ดังนั้น เหล่าขุนนางจึงไม่ได้คัดค้านแต่อย่างใด

……

หนานฉี

เซียวอวี้และเฟิ่งจิ่วเหยียนกลับถึงเมืองหลวง