บทที่ 78

ภายในกระโจม ต่างจากความอ่อนโยนเป็นห่วงเป็นใยเช่นรุ่ยอ๋อง ที่นี่มีแต่การถือโทษของฮ่องเต้

“ดูหินกรวดพวกนี้ กุ้ยเฟยถูกพวกมันทำร้ายจนบาดเจ็บ”

“การแข่งขันขี่ม้าโปโล เจ้าเป็นคนรับผิดชอบจัดงาน สนามหญ้าดี ๆ มีสิ่งของทำอันตรายคนแบบนี้ปรากฏได้อย่างไร!”

เฟิ่งจิ่วเหยียนก็แสดงท่าทีเหมือนเพิ่งรู้เรื่องนี้เช่นกัน

นางยกมือประสาน ขอทรงโปรดลงโทษ

“ฝ่าบาท หม่อมฉันบกพร่องในการตรวจสอบ”

ท่าทีเซียวอวี้เยือกเย็นชา

“บกพร่องในการตรวจสอบจริง หรือตั้งใจให้เกิดขึ้น”

“ฮองเฮา จะเป็นการดีที่สุดที่เจ้าไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้”

เฟิ่งจิ่วเหยียนเงยหน้าขึ้นมา สีหน้าเรียบเฉย

“เป็นเพราะการแข่งขันขี่ม้าโปโลนี้ หม่อมฉันเป็นคนรับผิดชอบจัดงาน หม่อมฉันจึงไม่อยากให้การแข่งขันในวันนี้ เกิดเหตุผิดพลาดใด

“กุ้ยเฟยกับนางสนมเจียเผชิญอันตราย ไม่เป็นผลดีกับหม่อมฉันเลย”

ซึ่งก็จริง

นางทำร้ายกุ้ยเฟยนั้นก็เถอะ ทั้งสองเป็นคู่อริเก่า

แต่นางสนมเจีย...

แต่ก็ไม่สามารถยกเว้นได้ นางจะส่งเสียงบูรพาฝ่าตีประจิมทำให้ผู้คนงวยงง

บางทีเป้าหมายตั้งแต่แรกของนางก็คือกุ้ยเฟย

เพราะนางสนมเจีย ถูกนางช่วยไว้แล้วไม่ใช่หรือ

ภาพเหตุการณ์นั้น เขาก็มองเห็น

นางเข้าไปช่วยอย่างไม่กลัวอันตรายใด

เซียวอวี้ถามขึ้นมาด้วยเสียงเยือกเย็นชาว่า

“จะว่าไป เราไม่รู้มาก่อนว่า เจ้าสามารถกระโดดครั้งหนึ่งข้ามไปยังม้าอีกตัวหนึ่งได้”

เฟิ่งจิ่วเหยียนฟังรู้ความสงสัยที่แฝงอยู่ในคำพูดของเขา

นางพูดตอบอย่างไม่ตื่นตระหนกว่า

“หม่อมฉันชำนาญการขี่ม้า กระโดดบนหลังม้า อาศัยเพียงความสมดุลกับความกล้าหาญ

“อีกทั้งช่วงเวลานั้น คิดแต่เพียงช่วยเหลือคน ไม่ได้ครุ่นคิดสนใจอะไรมาก”

เซียวอวี้ยังคงจับจ้องมองดูนาง

สายตาอันเฉียบคมของเขา ไม่มีความอ่อนโยนเลยแม้แต่น้อย

“การแข่งขันขี่ม้าโปโลเกิดอุบัติเหตุ เจ้าต้องรับผิดชอบอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้

“เราให้เวลาเจ้าสิบวัน หาตัวคนร้ายมาให้ได้”

เฟิ่งจิ่วเหยียนน้อมรับคำสั่งอย่างสงบ

“เพคะ”