บทที่ 785

ณ ท้องพระโรง

เหล่าขุนนางกินดื่มอย่างอิ่มหนำแล้ว ฮ่องเต้เพิ่งจะเสด็จมา

หลายคนแอบซุบซิบ

ขุนนางหนุ่มผู้หนึ่งที่เพิ่งได้รับการเลื่อนตำแหน่งจากการสอบภาควสันตฤดูเอ่ยว่า

“ฝ่าบาทพระพักตร์แจ่มใส สมดังว่าคนเรามีเรื่องมงคลจิตใจย่อมเบิกบาน!”

“หากเจ้าได้แต่งภรรยา สีหน้าก็จะดูแจ่มใสเช่นนี้”

ขุนนางผู้นั้นนึกถึงเรื่องบางอย่าง ใบหน้าพลันแดงก่ำในทันที

หรือว่าฮ่องเต้ทรงมาช้า เป็นเพราะ...

เป็นไปไม่ได้!

จะเหลวไหลเช่นนั้นได้อย่างไร!

แต่ไหนแต่ไรมาฮ่องเต้มิใช่คนมัวเมาลุ่มหลงในอิสตรี!

บนบัลลังก์มังกร จักรพรรดิหนุ่มดูมีชีวิตชีวา ทว่าคนอยู่ แต่ใจไม่อยู่

เขามาที่ท้องพระโรงนี้ เพราะถูกเฟิ่งจิ่วเหยียนรบเร้า

ในขณะกำลังคิดว่า จะดื่มกับเหล่าขุนนางไม่กี่จอกก็จะกลับไปตำหนักจื้อเฉิน ในเวลานี้ หนานซานอ๋องก็ลุกขึ้นยืน พร้อมชี้แนะอย่างมีเหตุมีผล

“ฝ่าบาท ไม่ว่าเรื่องใดมิควรปล่อยตามใจตนเอง

“ในฐานะที่ท่านเป็นกษัตริย์แห่งแคว้น ควรเป็นแบบอย่างให้กับบุรุษใต้หล้า

“จริงอยู่ว่างานอภิเษกสมรสควรค่าแก่การยินดี ทว่าหากเกินขอบเขตที่เหมาะสม...”

คำพูดเหล่านี้เหล่าขุนนางได้ยินถึงกับตะลึงงัน

หนานซานอ๋องช่างกล้าเอ่ยจริง ๆ

วันนี้เซียวอวี้อารมณ์ดี มิอยากถือสากับเฒ่าหัวแข็งผู้นี้

เขาแสร้งทำเป็นไม่ได้ยิน และเอ่ยแทรกหนานซานอ๋องขึ้นมา “ยามนี้ก็ดึกแล้ว หากพวกท่านไม่มีเรื่องอันใด ก็แยกย้ายกันเถิด”

เมื่อได้ยินดังนั้น

เหล่าขุนนางก็ทยอยกันลุกขึ้นแล้วทูลลา

มีเพียงหนานซานอ๋องผู้เดียวที่เอาแต่ส่ายหัว

ฮ่องเต้ทรงกระทำเช่นนี้ เหตุใดมิมีใครตักเตือนบ้าง?

ทั้งหมดนี้เป็นพวกเจ้าเล่ห์และประจบประแจงทั้งนั้น!

เหล่าขุนนางรู้สึกแผ่นหลังเย็นวาบ

เหตุใดถึงรู้สึกว่ามีคนกำลังด่าพวกเขาลับหลัง?

ก่อนเซียวอวี้จะกลับตำหนักจื้อเฉิน ก็ตั้งใจให้รุ่ยอ๋องอยู่ต่อ และมอบหมายงานให้เขา

“พรุ่งนี้เราจะไม่ไปว่าราชกิจ หากมีเรื่องด่วน เจ้าก็จัดการไปก่อนเลย”

รุ่ยอ๋องประสานมือรับคำสั่ง

“พ่ะย่ะค่ะ”

ขณะที่เซียวอวี้กำลังจะออกไป จู่ ๆ เขาก็พูดขึ้นว่า “ฝ่าบาท!”

“มีเรื่องใดอีก?” เซียวอวี้ถามด้วยเสียงน้ำเสียงขรึม

รุ่ยอ๋องมองดูเขา ในแววตาแฝงความรู้สึกปีติยินดี

“กระหม่อมเพียงแค่ อยากแสดงความยินดีกับงานอภิเษกสมรสของท่าน”

เซียวอวี้กดคางลงเบา ๆ

“อืม”

......

รุ่ยอ๋องออกจากวัง มิได้กลับจวนในทันที