บทที่ 789

หลังจากหนิงเฟยออกจากตำหนักเสียนซิ่ง ก็ตรงไปยังตำหนักหย่งเหอ

สาวใช้หว่านชิวเอ่ยอย่างนอบน้อม

“หนิงเฟย ฝ่าบาทกับฮองเฮากำลังหารือเรื่องสำคัญอยู่ด้านใน ไม่สะดวกจะพบท่าน”

หนิงเฟย: หารือเรื่องสำคัญ?

นี่ก็เพิ่งจะอภิเษกสมรส มีเรื่องใดที่ต้องหารือกัน?

เหตุใดนางถึงรู้สึกว่ากำลังทำเรื่องอนาจารตอนกลางวันแสก ๆ นะ?

“มิเป็นไร ข้าค่อยมาช้ากว่านี้สักหน่อย”

หว่านชิวคิดจะบอกว่า หากมาช้ากว่านี้สักหน่อย คาดว่าจะมิได้พบฮองเฮาเช่นกัน

ด้านนอกพระราชวัง

เนินเขาอู๋หลี่ ศาลาเฟิงอวี่

รุ่ยอ๋องทำตามที่เขียนในจดหมาย แปลงโฉมเป็นฮ่องเต้และมาตามการนัดหมาย

เขาสั่งให้หลิวหวาซุ่มโจมตีอย่างลับ ๆ เพื่อป้องกันเหตุไม่คาดฝัน

ในที่ไกล ๆ มองเห็นหญิงผู้หนึ่งยืนอยู่ในศาลา

หลังจากเดินเข้าไปใกล้ ก็เห็นหญิงผู้นั้นอายุราว ๆ สามสิบสี่สิบปี แต่งกายด้วยชุดขาว มองดูซูบผอมและอ่อนแอ

เขาหยุดอยู่นอกศาลา มิได้เดินเข้าไป

เมื่อประสานสายตากัน หญิงสาวก็น้ำตาไหลพราก

“ข้าคิดว่า ท่านมิเต็มใจจะพบข้าอีกแล้ว”

รุ่ยอ๋องรู้สึกเกินความคาดหมายอยู่บ้าง

ฟังจากคำพูด หญิงผู้นี้เป็นคนที่เคยรู้จักกับฮ่องเต้?

เขามิเอ่ยสิ่งใด รอจังหวะไปพลาง ๆ ก่อน

หญิงสาวเดินมาหาเขาช้า ๆ แววตาเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด

“ข้าทำบาปหนักหนาจริง ๆ

“องค์ชายห้า...มิใช่สิ ตอนนี้ท่านเป็นฮ่องเต้แล้ว

“ตอนนั้นเป็นเพราะข้า ซูเฟยถึงได้คิดมาก

“ข้ารู้ว่า ท่านเกลียดข้าอย่างยิ่ง

“ตอนนี้ข้าเหลือเวลาไม่มาก แค่คิดจะชำระบาปของตนเอง ขอให้ท่านโปรดอภัย...”

รุ่ยอ๋องได้ยินคำพูดนี้ ความสงสัยในใจยิ่งมากขึ้นเรื่อย ๆ

หญิงผู้นี้เป็นใครกันแน่?

ดูเหมือนเมื่อครั้งฮ่องเต้ยังเป็นองค์ชาย นางก็รู้จักเขาแล้ว และยังเกี่ยวข้องกับการตายของซูเฟยด้วย

ขณะที่เขากำลังครุ่นคิดอยู่นั้น เสียงตะโกนด้วยความตกใจของหลิวหวาก็ดังมาจากด้านหลัง

“ท่านอ๋องระวัง!”

ภายใต้ดวงอาทิตย์ ในมือหญิงผู้นั้นมีบางอย่างสะท้อนแสง มองดูคล้ายกริช

นางพลันเปลี่ยนจากท่าทางอ่อนแอเมื่อครู่ และใช้กริชแทงมาทางบุรุษที่อยู่ตรงหน้า

ลงมือได้อย่างฉับไว ก็น่าจะมีทักษะพอตัวอยู่บ้าง

ทว่า รุ่ยอ๋องก็เป็นผู้มีวิทยายุทธ์สูงส่งเช่นกัน จึงคว้าข้อมือของนางไว้ได้ทันที และทำให้กริชของนางร่วงลงมา

หญิงผู้นั้นตะลึงงันไปชั่วขณะ เพียงเพราะได้ยินคนเรียกเขาว่า “ท่านอ๋อง”

“เจ้ามิใช่ฮ่องเต้?!”