ตอนที่ 801
บทที่ 801
September 17, 2026
ตำหนักหย่งเหอ
เหล่านางสนมมาน้อมคารวะ ต่างครุ่นคิดอยู่ในใจ
พวกนางมิรู้เลยว่าฮองเฮาพระองค์ใหม่จักเป็นมิตรหรือไม่ แต่ละคนคอยระมัดระวังอย่างมาก
หนิงเฟยเอ่ยก่อน
“ได้ยินมาว่าฮองเฮาจักไปเป็นอาจารย์สอนวิทยายุทธ หม่อมฉันคิดว่าเป็นเพียงข่าวลือกระมังเพคะ”
เฟิ่งจิ่วเหยียนยกชาขึ้นจิบอย่างเฉยเมย ทุกการเคลื่อนไหวแฝงไว้ด้วยอำนาจของผู้เหนือกว่า ทำให้ผู้คนยอมจำนน
หลังจากดื่มชาแล้ว นางก็เอ่ยอย่างไม่ช้าไม่เร็ว
“หากพวกเจ้าหมดธุระแล้ว ก็กลับไปเสีย”
เหล่านางสนมพลันลุกขึ้นยืน แสดงความเคารพโดยพร้อมเพรียง
“เพคะ ฮองเฮา”
หนิงเฟยจ้องมองไปที่ใบหน้าของฮองเฮา ให้มองอย่างไร ก็หาได้แตกต่างจากฮองเฮาพระองค์ก่อนไม่
“หนิงเฟย บนใบหน้าของข้ามีลายบุปผาปักอยู่รึ?” เฟิ่งจิ่วเหยียนเพียงเหลือบมอง หัวใจของหนิงเฟยก็สั่นสะท้านทันที
หนิงเฟยตื่นตระหนกราวกับถูกจับได้ว่ากระทำสิ่งเลวร้ายอยู่
นางรีบลดศีรษะลงทันที
“ไม่ ไม่มีเพคะ ฮองเฮา หม่อมฉันขอทูลลา”
เรื่องที่ฮองเฮาจักไปเป็นอาจารย์นั้น นอกจากหนิงเฟยจะทราบแล้ว ไทเฮาก็ได้ยินมาด้วยเช่นกัน
ณ ตำหนักฉือหนิง
กุ้ยหมัวมัวเอ่ยด้วยน้ำเสียงกังวล
“ไทเฮาเพคะ ฮองเฮาพระองค์ใหม่นี้ร้ายกาจนัก นับตั้งแต่นางเข้าวัง นอกจากคืนวันอภิเษกแล้ว ฝ่าบาทก็ประทับที่ตำหนักหย่งเหอทุกคืนเพคะ
“บ่าวได้ยินด้วยว่า ทางตำหนักหย่งเหอให้เตรียมน้ำอาบเกือบทุกคืนเลย
“ปล่อยตัวอะไรเช่นนี้ จักคู่ควรกับสมญานามฮองเฮาผู้มีคุณธรรมได้อย่างไร?
“ตอนนี้นางยังคิดจะออกไปสอนที่สถาบันทางการทหาร นี่...นี่ดูไม่สมกับเป็นสตรีที่ออกเรือนแล้วจริง ๆ เพคะ”
ไทเฮาหมุนลูกประคำในมือ จิตใจสงบนิ่ง
“มีคุณธรรมหรือไม่นั้น...”
นางเพิ่งจะเปิดปากเอ่ย พลันมีคนผู้หนึ่งพรวดพราดเข้ามาจากด้านนอก และตำหนิกุ้ยหมัวมัวด้วยท่าทางเดือดพล่าน
“ฮองเฮาเป็นถึงวีรสตรีพิทักษ์ชายแดน เจ้าล่ะเป็นตัวอะไร ยังกล้าพูดจาเหลวไหลอีก!”
เมื่อกุ้ยหมัวมัวเห็นว่าเป็นองค์หญิงใหญ่ ก็รีบโค้งคำนับทำความเคารพ
“บ่าวถวายบังคมองค์หญิงใหญ่เพคะ!”
องค์หญิงใหญ่มาเยี่ยมไทเฮาในวังวันนี้ กลับไม่คาดคิดว่าจะได้ยินกุ้ยหมัวมัวพูดจาเหลวไหลขนาดนี้
“กุ้ยหมัวมัว ตอนนี้เจ้าพูดจาเหิมเกริมมากขึ้นทุกที! เสด็จแม่เพคะ อย่าได้ฟังเรื่องเหลวไหลจากนางเชียว ลูกขอเอ่ยคำที่ไม่สุภาพ หากท่านยังต้องการให้ญาติผู้น้องซิ่วหว่านเป็นฮองเฮา เพื่อกำเนิดองค์ชาย จนเป็นปฏิปักษ์กับฮองเฮาแล้วไซร้ ข้าจะไม่มีวันอยู่เคียงข้างท่าน!
“ถูกผิดและมนุษยธรรม ข้ายังแยกแยะได้!
“มีคนเยี่ยงแม่ทัพน้อยเมิ่งเข้าวังมาเป็นฮองเฮา ถือเป็นวาสนาของหนานฉี ท่านอย่าได้เอาไทฮองไทเฮาเป็นเยี่ยงอย่าง และทำลายวาสนานี้ไปเพคะ!”
ไทเฮาไม่มีจังหวะให้พูดแทรก ได้แต่ฟังนางพูดจนจบ
“ฉีเอ๋อร์ เห็นแม่เป็นคนโง่เขลาขนาดนั้นเชียวหรือ”