บทที่ 863

รู้ว่าอู๋ไป๋ตกอยู่ในมือของแคว้นตงซาน ท่าทีเฟิ่งจิ่วเหยียนกลายเป็นเยือกเย็นขึ้นมาทันที

เซียวอวี้จับมือของนางอย่างแผ่วเบา

“เราไม่ได้บอกเจ้าตั้งแต่แรก เพราะกลัวเจ้า...”

“เขายังมีชีวิตอยู่หรือไม่” เฟิ่งจิ่วเหยียนพูดขัดจังหวะขึ้นมา พร้อมถามตามตรง

เซียวอวี้พูดปลอบโยน “จากข่าวที่ได้มาในตอนนี้ เขาเพียงถูกล้อมไว้ คนน่าจะยังมีชีวิตอยู่ เจ้าวางใจ เราได้ส่งคนไปช่วยเหลือแล้ว เชื่อว่าไม่ช้าก็จะช่วยคนออกมาได้”

“อู๋ไป๋รอไม่ไหว” สีหน้าเฟิ่งจิ่วเหยียนตึงเครียด

นางลุกขึ้นมา หันไปพูดกับเซียวอวี้ “วิธีที่รวดเร็วที่สุด คือไปหาถานไถเหยี่ยน”

ในวันเดียวกัน

ฮ่องเต้รับสั่งให้ถานไถเหยี่ยนเข้าวังด่วน

เขาเข้ามาในห้องทรงพระอักษร เห็นฮองเฮาก็อยู่ด้วย

เพราะกำลังตั้งครรภ์ ท้องน้อยนูนเล็กน้อย

เฟิ่งจิ่วเหยียนไม่เคยเป็นคนท้อง แต่ก็เคยเห็นมาไม่น้อย

ยามนี้นางเลียนแบบรูปร่างของคนท้องได้อย่างแม่นยำ ท่าทีผ่อนคลาย หากคอยห่วงใยลูกในครรภ์อยู่ตลอดเวลา

ถานไถเหยี่ยนถวายความเคารพฮ่องเต้กับฝ่าบาท

หลายวันก่อน เขาตามหา “ใยแมงมุม” ที่เหลือมาตลอด ร่วมมือกับตงฟางซื่อได้เป็นอย่างดี

สองวันนี้กลับมาเมืองหลวง มาเอายาถอนพิษยาสือฟางส่าน และรายงานความคืบหน้าที่เกี่ยวข้อง

คิดไม่ถึง ฝ่าบาทจะเรียกให้เขาเข้าเฝ้าเร่งด่วนขนาดนี้

เฟิ่งจิ่วเหยียนพูดขึ้นมาตามตรง

“ถานไถเหยี่ยน ข้ามีเรื่องหนึ่ง ต้องการขอความช่วยเหลือจากเจ้า”

ท่าทีของนางแลดูหนักแน่น

ถานไถเหยี่ยนถามทันที “เรื่องอันใด? ฮองเฮาทรงตรัสมาได้เลย”

ท่าทีเป็นกังวลของเขาในตอนนี้ เป็นเหมือนเพื่อนเก่าปกติทั่วไป ไม่เห็นถึงความผิดปกติอันใด

เฟิ่งจิ่วเหยียนจึงไหลไปตามน้ำ

“เมื่อหลายเดือนก่อน ข้าสืบรู้เส้นทางลับทางการค้าของแคว้นตงซาน สงสัยว่าเกี่ยวข้องกับเรื่องมนุษย์โอสถ จึงส่งคนไปสืบที่แคว้นตงซาน”

“ช่วงไม่กี่วันนี้ได้รับข่าว คนของข้าถูกแคว้นตงซานจับตัวไป”

“รู้มาว่าสหายไถเหยี่ยน ได้รับความไว้วางใจจากฮ่องเต้แคว้นตงซาน จึงอยากขอรบกวน”

ถานไถเหยี่ยนฟังเรื่องนี้จบ ก็ตอบตกลงอย่างไม่ลังเล

“ฮองเฮาวางใจ ข้าจะพยายามถึงที่สุด”

เฟิ่งจิ่วเหยียนหันไปพยักหน้าให้กับถานไถเหยี่ยน

“ขอบใจมาก”

หลังจากนั้นนางก็ลุกขึ้นมา หันไปถวายความเคารพจักรพรรดิ ที่นั่งบนตำแหน่งสูงศักดิ์

“ฝ่าบาท หม่อมฉันมีเรื่องจะคุยกับคุณชายไถเหยี่ยนเพียงเท่านี้ ขอทูลลาเพคะ”

ใบหน้าเซียวอวี้ไม่แสดงออกถึงท่าทีใด กดปลายคางลงเล็กน้อย