บทที่ 883

ขวานเป็นอาวุธที่ทรงพลังอย่างหนึ่ง ทว่าความโค้งของใบขวานมักจะลดทอนพลังของหัวขวาน ส่วนความแหลมคมของทวนกลับสามารถทะลวงการป้องกันของขวานได้

ดังนั้นจึงมีคำกล่าวที่ว่า “ทวนเอาชนะขวานได้”

ผู้ที่เชี่ยวชาญอาวุธ ต่างก็รู้สิ่งนี้

ซ่านชุนมีสีหน้าโกรธเคือง

แม่ทัพน้อยที่หนานฉีส่งมาผู้นี้ มีภูมิหลังอย่างไรกันแน่!

เฟิ่งจิ่วเหยียนถือทวนในมืออย่างมั่นคง รอให้คู่ต่อสู้เข้ามาใกล้ จะได้โจมตีอย่างทันควัน

ชายจมูกยาวผู้นี้รับรู้ถึงกระแสลมทรงพลัง จึงรีบใช้ขวานในทันที มือซ้ายถือขวานไว้ป้องกัน มือขวาถือขวานไว้โจมตี

ทั้งแกว่งทั้งผ่า ทั้งสับทั้งแทง พร้อมกับฟาดเกี่ยวฟันปัด ท่าที่ใช้ของขวานคู่ดุดันโหดเหี้ยม ทุกย่างก้าวมีเจตนาสังหาร

ทว่า วิชาทวนของเฟิ่งจิ่วเหยียนยิ่งคาดเดายาก

ทั้งคู่โจมตีตอบโต้กันหลายสิบรอบ ผู้คนรอบข้างก็จ้องมองด้วยความตื่นตาตื่นใจ

ด้านกองทัพต้าเซี่ย สีหน้าของซ่านชุนไม่สู้ดีนัก

ขวานคู่ของเจ้าจมูกยาวน้อยนักจะมีคู่ต่อสู้ ทว่าตอนนี้กลับถูกคู่ต่อสู้ข่มไว้ ยากจะมีโอกาสโจมตีกลับ

สถานการณ์เช่นนี้ ดูเหมือนไม่ค่อยสู้ดีนัก...

บนหอประตูเมืองด่านเฉาอวี๋

เสียงกลองรบราวกับห่าฝน ทั้งเหมือนเสียงกีบม้า เคาะตีจนทำให้จิตใจฮึกเหิม

เหล่าทหารมองเห็นวิชาทวนของฮองเฮา ต่างตกตะลึงเป็นยิ่งนัก

สมแล้วที่เป็นแม่ทัพน้อยเมิ่งแห่งค่ายเป่ยต้าที่มีกิตติศัพท์เลื่องลือ ช่างน่ายกย่องเลื่อมใส

เฟิ่งจิ่วเหยียนใช้กระบวนท่าติดต่อกัน โจมตีจนชายจมูกยาวผู้นั้นต้องถอยหลังไม่หยุด

อานุภาพของขวานคู่ถูกนางลดทอน ไม่มีพลังที่จะต้านทาน

เขาต่อสู้อย่างหงุดหงิด และตะคอกใส่ด้วยความโมโห

“ข้าจะฆ่าเจ้า! ฆ่าเจ้า! อ๊าก!”

สมองของเขามีปัญหาจริง รู้จักแค่การโจมตีอย่างรุนแรงเท่านั้น

หลังจากเฟิ่งจิ่วเหยียนหลบหลีกไปหนึ่งครั้ง ก็อ้อมมาหยุดอยู่ด้านหลังเขา ก่อนจะใช้ท่ารวดเร็วฟาดไปที่ขา โดยทำร้ายเขาจนปวดร้าวที่กระดูกขา

ทันทีที่เขาหันกลับมา ปลายทวนก็ปรากฏอยู่ตรงหน้าเขาอย่างรวดเร็ว

“อ๊าก!” ยังไม่ทันรอให้เขามองเห็นกระบวนท่าของคู่ต่อสู้ชัดเจน ปลายทวนอันคมกริบก็ทะลุผ่านช่องว่างระหว่างขวานคู่ การโจมตีในแนวขวางอันโหดเหี้ยม ก็กรีดทำลายดวงตาทั้งคู่ของเขา!

ความเจ็บปวดของร่างกาย ทำให้ชายจมูกยาวทิ้งขวานลงเล่มหนึ่ง และใช้มือกุมดวงตาที่บาดเจ็บมีเลือดไหลตามสัญชาตญาณ

เขากวัดแกว่งขวานอีกเล่มหนึ่งอย่างสะเปะสะปะด้วยความเจ็บปวด ทั้งกรีดร้องด้วยความทรมาน ทั้งดุด่าด้วยความโมโห

“ไอ้หนุ่มหนานฉี ข้าจะฆ่าเจ้า! เจ้าอย่าหลบ ข้าจะสับเจ้าให้เละ ข้าจะโยนเจ้าให้สุนัขกิน! จะฆ่าเจ้า---”

เขามองไม่เห็นแล้ว กระบวนท่ามีแต่จุดอ่อน

ด้านข้างสนาม ซ่านชุนตกตะลึง จากนั้นก็โมโหจนมิอาจโต้แย้งได้

เจ้าจมูกยาวนั่น ช่างโง่เขลายิ่งนัก!

เหตุใดจึงไม่ป้องกันการพลิกตัวโจมตีของคู่ต่อสู้!

ตอนนี้ดวงตาของเขาถูกแทงจนบอด แล้วจะยังต่อสู้ได้อย่างไร!

มิได้การ! ถึงอย่างไรก็เป็นแม่ทัพที่ห้าวหาญคนหนึ่ง จะปล่อยให้เขาตายด้วยน้ำมือของชาวหนานฉีมิได้!