บทที่ 905

กองทัพพันธมิตรสี่แคว้นต้าเซี่ยโจมตีเมืองม่อ ทว่าต้องตกตะลึง เมื่อเห็นว่าเมืองม่อไม่ต่างจากด่านเฉาอวี๋ ที่ว่างเปล่าไร้ผู้คน

ซ่านชุนรู้สึกเหลือเชื่อ

ในระยะเวลาสั้น ๆ เช่นนี้ ชาวบ้านจักหนีไปที่ไหนได้?

หรือทุกคนหนีไปอยู่ที่กานโจวหมดแล้ว?

ทหารสอดแนมวิ่งเข้ามา

“รายงาน! ท่านแม่ทัพ เมืองม่อไม่มีทหารรักษาเมืองเลยขอรับ!”

กองทัพใหญ่ตรวจค้นเมืองม่อหลายครั้ง ยังไม่พบเงาร่างของใครจริง ๆ

ไม่มีแม้แต่สุนัข!

เดิมเมืองม่อมีประชากรจำนวนมาก กลับกลายเป็นเมืองผี

กองทัพพันธมิตรประจำการอยู่ที่นี่ ในยามค่ำคืน ลมหนาวส่งเสียงหวีดหวิว เสมือนผีร้ายคร่ำครวญ

เหล่าทหารจุดไฟตั้งหม้อ คิดจะทำอาหารกินบ้าง

กลับพบว่า เหลือเสบียงไม่เพียงพอ

ในกระโจมหลัก

เหล่าขุนพลทำหน้านิ่วคิ้วขมวด พลางมองไปที่ซ่านชุน คาดหวังให้เขาตัดสินใจ

“แม่ทัพซ่าน ชาวฉีเจ้าเล่ห์มาก! พวกเราพบเมืองร้างสองเมืองติดกัน ทำให้ขวัญกำลังใจถดถอยลง เดิมคิดว่าจะสามารถทำศึกเลี้ยงศึกได้ หากพิชิตเมืองได้ จักมีเสบียง ทว่าผลลัพธ์...”

“ท่านแม่ทัพ ข้าคิดว่า อย่ารั้งอยู่นานเลยขอรับ!”

“พรุ่งนี้ยังจะเดินทัพต่อหรือไม่?”

ใบหน้าของซ่านชุนปกคลุมไปด้วยน้ำค้างแข็ง สีหน้ามืดครึ้ม

“เมืองม่อว่างเปล่า เกรงว่าผู้คนทั้งหมดย้ายไปที่กานโจวแล้ว ทว่า อาจมีการซุ่มโจมตีในกานโจว ดังนั้น มิอาจบุกโจมตีได้ แล้วเป่ยเยี่ยนเล่า? กองทัพพันธมิตรฝ่ายเหนือโจมตีไปถึงไหนแล้ว?”

ทหารสอดแนมตอบกลับ

“ท่านแม่ทัพ กองทัพพันธมิตรฝ่ายเหนือได้มาถึงเฝิงหยางแล้ว เฝิงหยางนั้นเป็นอำเภอเล็ก ๆ อยู่ใกล้กับเมืองโบ้โจว หากเดินทางลงใต้อีกไม่นาน ก็เกือบจะถึงเมืองเซวียนแล้วขอรับ”

เหล่าขุนพลรู้สึกกังวลใจ

กองทัพเยี่ยนทรงพลังมากจริง ๆ การกรีธาทัพก็รวดเร็วมาก!

หากเมืองเซวียนถูกยึด เมืองหลวงของหนานฉีก็ตกอยู่ในอันตรายแล้ว!

นี่เป็นเรื่องที่น่ายินดีก็จริง ถึงอย่างไรก็ตามนั่นมิใช่กองทัพพันธมิตรฝ่ายตะวันออกของพวกเขาที่โจมตีเมืองเซวียนได้

มิรู้ว่าทางเหนือพบเรื่องประหลาดเกิดขึ้นเช่นนี้หรือไม่ ทุกครั้งที่ยึดเมืองได้ หากเป็นเมืองร้างทั้งสิ้น

ความรู้สึกที่ถูกรายล้อมไปด้วยความแปลกประหลาดนี้ ทำให้ผู้คนหวาดกลัวจนตัวสั่น

ทหารสอดแนมกล่าวเสริม “ท่านแม่ทัพขอรับ ข้าน้อยยังได้ยินมาว่า เมืองเซวียนมีขุมทรัพย์ของปฐมจักรพรรดิแห่งหนานฉี และศิลาหยกไร้พ่ายก็ถูกฝังอยู่ที่นั่นด้วย”

เพิ่งจะพูดจบ เหล่าแม่ทัพนายกองพลันนั่งไม่ติดพื้น

“แม่ทัพซ่าน กองทัพพันธมิตรฝ่ายเหนือต่างกระตือรือร้นที่จะโจมตีทางใต้ จักต้องพุ่งเป้าไปที่ขุมทรัพย์เป็นแน่!”

หนึ่งในนั้นถึงกับลุกขึ้นจากที่นั่ง และเอ่ยด้วยน้ำเสียงร้อนรน ราวกับบ้านของเขากำลังจะถูกยึดก็มิปาน

“สิ่งที่มีค่ารองจากทองคำและเงิน คือศิลาหยกนั้น ข้าเคยได้ยินมาบ้าง เมื่อสองร้อยกว่าปีก่อน ปฐมจักรพรรดิแห่งหนานฉีชูธงขึ้นก่อการปฏิวัติ ได้พึ่งพาศิลาหยกนั้น จนราบรื่นไปทุกอย่าง!

“แม่ทัพซ่าน เป่ยเยี่ยนเป็นแคว้นที่ทรงอำนาจมาก จักปล่อยให้พวกเขาเอาผลประโยชน์ไปทั้งหมดมิได้ขอรับ!”

ศิลาหยก...