บทที่ 908

หนานเจียง

รุ่ยอ๋องได้รับบาดเจ็บที่ไหล่ หร่วนฝูอวี้คอยอยู่ข้างกายเขา และแสร้งทำเป็นคู่รักยามที่อยู่ข้างนอก เมื่อเข้าสู่กระโจมใหญ่ของค่ายทหาร คนทั้งสองพลันแบ่งแยกเขตแดน ต่างฝ่ายต่างไม่อยากสนทนากัน

หร่วนฝูอวี้กินมื้อเย็นอย่างอิ่มหนำ หน้าท้องจึงนูนออกมา

จู่ ๆ เกิดอาการปวดท้อง ทำให้นางต้องก้มเอวลง

เหตุการณ์นี้ตกอยู่ในสายตาของรุ่ยอ๋อง จึงรีบเข้ามาประคองนางไว้ด้วยความกังวล “หลิวหวา! รีบไปตามหมอทหารมา!”

เขากังวลว่าจะเกิดความผิดปกติกับทารกในครรภ์

หร่วนฝูอวี้รู้ดีว่า นางแค่กินอิ่มเกินไป

“ไม่ต้อง! ข้าไม่เป็นไร”

นางสบายดีมาก

การตั้งครรภ์เท็จจากวิชาไสยเวท ส่งผลให้ระยะนี้ “ทารกในครรภ์” ไม่มั่นคงมากขึ้นเรื่อย ๆ หากเรียกหมอทหารมาตรวจ นางกลัวว่าความลับจะถูกเปิดเผย

รุ่ยอ๋องเห็นว่านางสงบลงแล้ว จึงช่วยประคองให้นางนั่งบนเตียง ทั้งที่ยังกังวลอยู่

“เด็กเป็นอย่างไรบ้าง?” เขาจ้องมองไปที่หน้าท้องนูน ๆ ของนาง

ผู้หญิงร่างผอมบาง มักจะเห็นการตั้งครรภ์ไม่ชัดเจน

ยิ่งไปกว่านั้นระยะนี้หร่วนฝูอวี้ชอบสวมเสื้อคลุมตัวใหญ่ และยังไม่ยอมให้เขาเข้าใกล้ เขาจึงไม่รู้จริง ๆ ว่าครรภ์ของนางเป็นอย่างไรบ้าง

ทว่า นางไม่เคยมีอาการแพ้ท้อง เหมือนที่พวกหญิงตั้งครรภ์มักจะเป็นกัน

เมื่อคิดเช่นนี้ แววตาของรุ่ยอ๋องพลันมืดลง

เขามองดูนางอย่างมีความหมาย

“เจ้าทำอันใดกับลูกของข้า”

หร่วนฝูอวี้ : !

ในที่สุดคนผีทะเลก็เริ่มสงสัยนางแล้วหรือ?

แผ่นหลังของนางชุ่มไปด้วยเหงื่อ ใบหน้ากลับยังสงบเยือกเย็น พลางลากปลายนิ้วไปตามเสื้อผ้าของชายคนนั้น และเอ่ยด้วยน้ำเสียงออดอ้อนจนแทบจะบีบน้ำออกมาได้

“ฟังท่านพูดเข้าสิ ลูกยังแข็งแรงดี จะเป็นอันใดได้? อีกอย่าง ข้าเป็นแม่แท้ ๆ ของเด็กนะ...”

แววตาของรุ่ยอ๋องเย็นชาลงเรื่อย ๆ

“ข้าให้โอกาสเจ้า อธิบายให้ชัดเจน”

เขาจับจ้องมองนาง

หร่วนฝูอวี้ยังคงแย้มยิ้มบนใบหน้า ทว่าเหงื่อเย็นบนหลังเริ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ

ชายผู้นี้ยามปกติมีนิสัยอ่อนโยนนุ่มนวล ไฉนตอนนี้ถึงดุดันรุนแรงนัก?

นัยน์ตาของรุ่ยอ๋องชัดเจน เสมือนบ่อน้ำลึก

“พูด” เสียงของเขาทุ้มต่ำ

หร่วนฝูอวี้สะดุ้งตกใจ จนห่อไหล่