ตอนที่ 5

“ไอ้สิงห์โว้ย… ”

เสี่ยธนาร้องเรียกคนขับรถคนใหม่ของบ้านซึ่งที่เพิ่งรับเข้ามาทำงานเมื่อวาน หลังจากประกาศรับสมัครคนขับรถมาเดือนกว่าๆ กระทั่งได้คนที่ถูกใจ

“ไอ้สิงห์… ไปได้แล้ว”

เสี่ยธนาเรียกคนขับรถคนใหม่ที่กำลังก้มๆ เงยๆ เช็ดกระจกด้านหน้าของรถ

“ครับนาย… ”

และในทันทีที่ไอ้สิงห์หันมา พลันสายตาปะทะเข้ากับใบหน้าของลัลนาเข้าอย่างจัง

“…..”

หญิงชายจ้องมองตากันด้วยความตะลึงงัน ต่างก็นิ่งไปชั่วขณะเหมือนโดนสะกดให้จังงัง

“ลัลนา… มีอะไรหรือเปล่า”

เสียงของเสี่ยธนาที่ดังขึ้นจากทางด้านหลัง ช่วยดึงหญิงสาวออกมาจากห้วงภวังค์

ไอ้สิงห์รีบชักสายตาออกมาจากดวงหน้าสวย เปิดประตูรถให้ผู้เป็นนายก้าวขึ้นมานั่งพร้อมกับเมียสาว

ตลอดเส้นทางของการเดินทาง จากบ้านของเสี่ยธนาจนมาถึงทะเลตราดอันเป็นจุดหมายปลายทาง ลัลนานั่งมาด้วยอาการกระสับกระส่าย ใจเต้น เหงื่อซึมชื้นอยู่ในฝ่ามือด้วยความกังวลกับเหตุการณ์ไม่คาดฝัน

“โอ้ว… ทะเลสวยจัง”

ในทันทีที่ก้าวลงจากเรือสปีดโบ๊ตที่แล่นออกจากฝั่งมาส่งถึงเกาะกลางทะเลห่างไกลจากความสงบวุ่นวาย เสี่ยธนาสูดหายใจแรงในทันทีที่ปลายเท้าสัมผัสกับผืนทรายขาวสะอาด รับเอาความสดชื่นของกลิ่นอายทะเลไว้เต็มและโอโซนปอด

“ชอบไหมจ๊ะที่รัก”

กล่าวพลางโอบเอวเมียสาวเดินตามพนักงานต้อนรับของรีสอร์ตไปยังห้องพักราคาแพง ตั้งอยู่ในทำเลที่ดีที่สุดของรีสอร์ตระดับห้าดาวแห่งนี้

“ชอบค่ะ… ”