บทที่ 1021 ต้องระวังกว่านี้ / บทที่ 1022 แย่งผู้ชายของเธอ

บทที่ 1021 ต้องระวังกว่านี้

การพลิกลิ้นของเยี่ยหวันหวั่นครั้งนี้…เรียกได้ว่าช่วยให้เธอรอดตายอย่างหวุดหวิด!

โชคดีที่นับว่าแถไปได้ ซือเยี่ยหานไม่ได้ถามต่อ เพียงไหลไปตามน้ำกับการแสดงของเธอ…

เกือบไปแล้วเชียว!

ถึงแม้ซือเยี่ยหานจะอีคิวต่ำ แต่เขาไอคิวสูงนี่นา เผลอนิดเดียวก็เกือบโดนหลอกถามเสียแล้ว

เยี่ยหวันหวั่นแอบเตือนตัวเอง ครั้งหน้าจะพูดอะไรต้องระวังให้ดี!

……

โรงแรมถานเยวี่ย เมืองปักกิ่ง

ถานเยวี่ยเป็นโรงแรมหรูระดับหกดาว ตกแต่งสไตล์จีนโบราณ ตั้งอยู่ฝั่งตะวันออกของถนนพาร์คสัน เป็นสถานที่จัดงานเลี้ยงที่พวกผู้รากมากดีกับพวกผู้ใหญ่ระดับสูงของประเทศมาเยือนเป็นประจำ

เพื่อต้อนรับขับสู้มู่สุยเฟิง ตระกูลซือในฐานะเจ้าบ้านจองห้องจัดงานเลี้ยงส่วนตัวขนาดเล็กไว้

คืนนี้ฉินรั่วซีสวมชุดราตรีโอร์ กูตูร์สีม่วงอ่อนรุ่นลิมิเต็ดของเกรซ ม้วนผมไว้ด้านหลัง ดูเรียบหรูสง่างาม กำลังทักทายและคุยกับแขกเหรื่อในห้องโถงงานเลี้ยงอย่างเป็นมืออาชีพ

เฝิงชิ่นอวี๋สวมชุดราตรีลูกไม้ตัวเล็กน่ารักอ่อนหวาน เดินเข้ามาจับมือฉินรั่วซีอย่างสนิทสนม “พี่รั่วซี คืนนี้พี่สวยมาก!”

ฉินรั่วซีหัวเราะเบาๆ “ไหนเธอบอกว่าคืนนี้จะไม่มาไง”

เฝิงชิ่นอวี๋แค่นเสียง “ตอนแรกก็ไม่อยากมา ไม่อยากเห็นหน้ายัยจิ้งจอกเจ้าเล่ห์นั่น ทำไมคู่ของหัวหน้าตระกูลถึงไม่ใช่พี่ แต่เป็นผู้หญิงชาติตระกูลต่ำต้อยคนนั้น! ให้คนอย่างนั้นไปต้อนรับคุณมู่ในฐานะนายหญิงของตระกูล ไม่ให้เกียรติเขาเลยจริงๆ ไม่รู้ว่าหัวหน้าตระกูลคิดอะไรอยู่!”

“เธอนี่ก็…”

“โอเคๆ ฉันรู้ว่าพี่จะว่าฉันพูดจาเหลวไหลอีกแล้วใช่ไหม ก็ฉันทนเห็นหน้าหล่อนไม่ได้จริงๆ นี่! มีแต่คนนิสัยดีอย่างพี่รั่วซีนี่แหละ ถึงทนมองหน้าหล่อนได้!”

ขณะกำลังพูด จู่ๆ เสียงฮือฮาก็ดังขึ้นในห้องโถง ซือเยี่ยหานกับเยี่ยหวันหวั่นเดินเข้ามาแล้ว

หญิงสาวสวมชุดราตรีสวยงาม แต่ชุดราตรีนี้กลับไม่ได้กลบรัศมีของผู้ใส่แม้แต่น้อย แต่กลับขับเน้นให้เธอโดดเด่นยิ่งขึ้น

วินาทีที่หญิงสาวปรากฏตัว ก็ราวกับช่วงชิงแสงดาวทั้งหมดในห้วงรัตติกาลไปจนหมด แม้จะยืนอยู่ข้างซือเยี่ยหานก็โดดเด่นสะดุดตาไม่แพ้กันเลย

คืนนี้เยี่ยหวันหวั่นแต่งตัวสวยมาก ยืนอยู่ข้างซือเยี่ยหานเงียบๆ เหมือนนกน้อย ไม่ยอมห่างสักก้าว ทำตัวว่าง่ายและเชื่อฟังสุดๆ

เสียงกระซิบกระซาบดังไปทั่วห้องโถงงานเลี้ยง

“สวรรค์! นึกไม่ถึงว่าวันนี้หัวหน้าตระกูลจะพาคู่ควงมาออกงานด้วย!”

“แต่กลับไม่ใช่คุณหนูฉิน…ชิ ดูเหมือนหัวหน้าตระกูลจะหลงคุณหนูเยี่ยคนนั้นมากจริงๆ! แม้แต่งานเลี้ยงอย่างนี้ เขาก็ยังพามาด้วย!”

“แต่ก็ไม่แปลกหรอก หน้าตาสะสวยขนาดนั้น ผู้ชายคนไหนจะทนไหวบ้าง? แค่ป้อนคำหวานข้างหมอนไม่กี่คำ ถึงคุณหนูฉินจะทำอะไรอีกแค่ไหนก็สู้ไม่ได้หรอก!”

“เขาถึงได้บอกว่าผู้ชายชอบผู้หญิงที่ดูอ่อนแอหน่อยไงล่ะ…”

……

ผ่านไปครู่หนึ่ง มู่สุยเฟิงก็มาถึง

ซือเยี่ยหานควงเยี่ยหวันหวั่นไปต้อนรับด้านหน้า “คุณมู่”

มู่สุยเฟิงท่าทางเหมือนคนอายุประมาณสี่สิบห้าสิบปี สวมเสื้อคอจีน ท่าทางสุขุมและใจดี “ประธานซือ ขออภัยๆ มาสายไปหน่อย!”

มู่สุยเฟิงพูด สายตาหันไปมองหญิงสาวที่ยืนอยู่ข้างกายซือเยี่ยหาน “ประธานซือ คุณผู้หญิงคนนี้คือ?”