บทที่ 1041 อ่อนข้อบทที่ / 1042 ตกใจกลัวจนอึ้งค้าง

บทที่ 1041 อ่อนข้อ

ไม่นาน ทุกคนก็เลิกสนใจเยี่ยหวันหวั่น สายตาทุกคู่หันไปจับจ้องที่ซุนเสวี่ยเจินกับฉินรั่วซีแทน

คนหนึ่งเป็นคุณหนูแห่งตระกูลศิลปะการต่อสู้ อีกคนเป็นคุณหนูตระกูลฉิน และตระกูลฉินก็ให้ความสำคัญ และคลั่งใคล้ศิลปะการต่อสู้มากเหมือนกัน ฉินรั่วซีเองก็เป็นยอดฝีมืออันดับต้นๆ ในหมู่รุ่นหลังของตระกูลฉิน การประลองกับคุณหนูแห่งตระกูลซุนครั้งนี้ ทำให้ทุกคนตื่นเต้นและคาดหวังไม่น้อย

ผ่านไปไม่นาน ฉินรั่วซีกับคุณหนูตระกูลซุนก็เดินเคียงไหล่กันขึ้นเวทีประลอง

“น้องสาวเสวี่ยเจิน โปรดชี้แนะด้วย” ฉินรั่วซีหันไปมองซุนเสวี่ยเจิน แล้วเอ่ยปาก

ได้ยินอย่างนั้น ซุนเสวี่ยเจินก็หัวเราะเบาๆ “พี่รั่วซี ไม่ถึงขั้นชี้แนะหรอก มาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันสักหน ฉันอยากประลองฝีมือกับพี่มานานแล้ว แต่ไม่เคยมีโอกาสเลย”

ระหว่างพูด ซุนเสวี่ยเจินก้าวเท้าออกมาหนึ่งก้าว เรือนร่างเคลื่อนขยับพลิ้วไหวดุจสายลม ราวกับเดินนวยนาดออกมาจากภาพวาด แล้วก็เหมือนตัวชะมดที่กำลังวิ่งด้วยความเร็วสุดขีด

เพียงเห็นการเคลื่อนไหวนี้ของซุนเสวี่ยเจิน มู่สุยเฟิงกับเซนนีซึ่งนั่งอยู่บนที่นั่งของแขกวีไอพีก็เริ่มสนใจขึ้นมาในที่สุด พวกเขาพยักหน้าเอ่ยชมไม่ขาดปาก

ต้องบอกว่าฝีมือของซุนเสวี่ยเจินไม่ธรรมดาจริงๆ นอกจากจะใช้ได้จริงแล้ว ยังมีท่วงท่าที่สวยงามน่าชมอีกด้วย ทำให้ผู้ชมได้รับอรรถรสทั้งด้านสายตาและจิตใจ

เยี่ยหวันหวั่นนั่งอยู่บนสแตนด์คนดู ชมการประลองของฉินรั่วซีกับซุนเสวี่ยเจินบนเวทีประลอง อดขบคิดเงียบๆ ไม่ได้

คนพวกนี้ ก็ทำได้แค่สู้กับพวกไฮดี้เท่านั้น ถ้าหากเจอยอดฝีมือระดับเดียวกับพวกเนี่ยอู๋หมิง กับนักพรตชั่วร้าย แล้วก็อี้จือฮวา เกรงว่าคงถูกสยบในกระบวนท่าเดียว

ฝีมือของซุนเสวี่ยเจินแม้ไม่ธรรมดา แต่นอกจากความคล่องแคล่ว ก็ไม่มีอะไรอีกเลย ไม่เหมาะที่จะสู้กับผู้อื่นซึ่งหน้า ถ้าหากซุนเสวี่ยเจินเป็นนักฆ่า แล้วใช้ท่าร่างนี้ ก็ถือว่าไม่เลว

ไม่ว่าจะเป็นซุนเสวี่ยเจินหรือฉินรั่วซี กระบวนท่าของสองคนนี้แกะไม่ยากเลย ถ้าหากเธอขึ้นไปประลองด้วย ไม่เกินสิบวินาที ก็คงรู้ผลแพ้ชนะแล้ว…

บนเวที ฉินรั่วซีออมมือให้ซุนเสวี่ยเจินตลอด เยี่ยหวันหวั่นมองออก ว่าฉินรั่วซีไม่ได้ใช้ความสามารถทั้งหมดในการประลองกับซุนเสวี่ยเจิน

ฉินรั่วซีฉลาดไม่เบา เธอตั้งใจอ่อนข้อเพื่อทำให้ซุนเสวี่ยเจินได้หน้า…

เพราะถึงยังไง งานประชุมศิลปะการต่อสู้ในครั้งนี้ตระกูลซุนก็เป็นเจ้าภาพ ถึงแม้ฉินรั่วซีจะชนะไป ก็ไม่มีประโยชน์ สู้ทำให้ตระกูลซุน และซุนเสวี่ยเจินติดค้างน้ำใจเธอดีกว่า…

จำต้องบอกว่า ความสามารถในการซื้อใจคนของฉินรั่วซีนั้น ถือว่าอยู่ระดับต้นๆ เลยก็ว่าได้

นาทีนี้ บนเวทีประลอง ฉินรั่วซีแข็งแกร่งไร้ที่ติทุกกระบวนท่า ซุนเสวี่ยเจินถึงขั้นยากรับมือ แต่ผ่านไปไม่นาน กลับจงใจเผยช่องโหว่ให้ซุนเสวี่ยเจินเห็น และฉวยโอกาสโต้กลับได้

เมื่อนานไป ผู้ชมก็เริ่มมองออกแล้วเช่นกัน ระดับฝีมือของฉินรั่วซี อยู่เหนือกว่าซุนเสวี่ยเจินจริงๆ

ทุกครั้งหลังจากที่ฉินรั่วซีตั้งใจบีบซุนเสวี่ยเจินให้ถอย และแสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งของตัวเอง เธอก็จะรีบจงใจพลาดท่าและตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบอย่างรวดเร็ว ซ้ำไปซ้ำมาอยู่อย่างนี้

ผ่านไปประมาณสิบห้านาทีผ่านไป ฉินรั่วซี ‘พลาดท่า’ ซุนเสวี่ยเจินรีบฉวยโอกาสนั้นไว้ทันที เธอสับฝ่ามือดุจใบมีดที่แหวกอากาศโจมตีเข้าไป ภายใต้ความ ‘จำใจ’ ฉินรั่วซีจำต้องหนีออกนอกเขตเวทีประลอง

“คุณหนูซุนเสวี่ยเจินชนะ!”

วินาทีที่ฉินรั่วซีหนีออกจากเวทีประลอง ผู้ตัดสินรีบประกาศชื่อผู้ที่เป็นฝ่ายชนะในการประลองครั้งนี้

พอเห็นอย่างนั้น ซุนลี่จ้งที่นั่งอยู่บนที่นั่งวีไอพีก็ทำหน้าปลื้มปลิ่ม อดหันไปมองฉินรั่วซีด้วยสายตาชื่นชมไม่ได้

ระดับฝีมืออย่างซุนลี่จ้ง มีหรือจะดูไม่ออก ว่าฉินรั่วซีจงใจอ่อนข้อให้ซุนเสวี่ยเจิน ไม่อย่างนั้น ผู้ชนะในครั้งนี้ ต้องไม่ใช่ลูกสาวเขาแน่

————————————————————————————-

บทที่ 1042 ตกใจกลัวจนอึ้งค้าง

“รั่วซี…”

หลังจากที่ชื่อของตัวเองถูกผู้ตัดสินประกาศให้เป็นผู้ชนะ ซุนเสวี่ยเจินงุนงงไปชั่วขณะ การประลองครั้งนี้รับมือยากมาก ถ้าหากไม่ใช่ว่าฉินรั่วซีอ่อนข้อให้ตัวเองหลายครั้ง เธอคงแพ้หมดรูปไปนานแล้ว…

ตอนแรกซุนเสวี่ยเจินคิดว่าฉินรั่วซีแค่ไม่อยากให้เธอแพ้น่าเกลียดเกินไป แต่ไม่คิดว่าฉินรั่วซีกลับยกชัยชนะให้เธอ