บทที่ 1139 ทักษะการแสดงนี้ไม่ถูกหลักวิทยาศาสตร์ / บทที่ 1140 สงบนิ่งอย่าสั่นคลอน

บทที่ 1139 ทักษะการแสดงนี้ไม่ถูกหลักวิทยาศาสตร์

เยี่ยหวันหวั่นเอ่ยเอาใจ “ใช่ๆๆ หล่อพอแล้ว พวกเราไปรอที่ห้องพักกันเลยเถอะ”

กงซวี่ที่เมื่อครู่นี้ยังพองขนจนจะไปหาคนทะเลาะวิวาทพลันดีใจดี๊ด๊า ตามเยี่ยหวันหวั่นไปห้องพักแต่โดยดี

เหยาเจียเหวินที่อยู่ด้านข้างมองจนมีสีหน้าประหลาดใจ กงซวี่นี่…ตกลงนับว่าโอ๋ง่าย หรือโอ๋ยากกัน

เกลี้ยกล่อมตั้งครึ่งค่อนวันไม่ได้ผล แต่ดันยอมอ่อนลงด้วยประโยคเดียวของเยี่ยหวันหวั่น

ที่ถ่ายทำลำดับแรกสุดเป็นส่วนของหลิงเส่าเจ๋อ กงซวี่กับลั่วเฉินรออยู่สองชั่วโมงเต็มจึงค่อยถึงตาของพวกเขา

ผลคือพอถึงตาของพวกเขา ถ่ายทำไม่ถึงสิบนาทีก็จบแล้ว

เหยาเจียเหวินกดความโกรธ สื่อสารกับโฮ่วหมิงเลี่ยง “ผู้กำกับโฮ่ว อัดเสร็จแล้วเหรอคะ มีตรงไหนไม่ถูกต้องหรือเปล่า”

โฮ่วฉงเลี่ยงที่กำลังประจบหลิงเส่าเจ๋อหันมามองเหยาเจียเหวินอย่างรำคาญ “ไม่ถูก? ไม่ถูกตรงไหน? ”

“เนื้อหาบทถูกตัดออกไปเยอะเกินไปแล้ว ไม่เหมือนกับที่พวกเราตกลงกันตอนแรก อีกอย่างตำแหน่งยืนก็ไม่ถูก ตอนขึ้นเวทีตำแหน่งของกงซวี่กับลั่วเฉินค่อนไปทางด้านหลังมากเกินไป…”

“แผนงานตามไม่ทันการเปลี่ยนแปลงก็เป็นเรื่องปกติ ส่วนตำแหน่งยืน ย่อมต้องเป็นไปตามเรตติ้งและความนิยม ฉันจัดให้เส่าเจ๋อ จุดนี้คิดว่าทุกคนคงไม่มีความเห็นมั้ง เพราะงั้น ยังมีคำถามอะไรไหม”

เหยาเจียเหวินยังอยากอธิบาย แต่ก็ถูกเยี่ยหวันหวั่นดึงกลับมา “ไปเถอะ รีบไปงานโปรโมตถัดไป”

เสียเวลาตรงนี้ก็เปล่าประโยชน์ ยืนหยัดอัดจนจบรายการ แค่เพื่อทำตามหลักการทำงานจนจบให้เกียรติสัญญา

เหยาเจียเหวินยังคงอารมณ์หดหู่อยู่บ้าง “สิบนาทีนี้ตัดๆ ต่อๆ สุดท้ายเหลือได้สักห้านาทีก็ไม่เลวแล้ว…แต่ก็น้อยเกินไป…”

เยี่ยหวันหวั่นได้ยินแบบนั้นก็ยกมุมปากวาบแววเย็นชา ห้านาที? ออกจะประเมินความใจดีของเยี่ยหวันหวั่นเกินไปหน่อยแล้ว

ถึงแม้จะเจอกับสิ่งกีดขวางเหล่า แต่เยี่ยหวันหวั่นก็คาดคิดไว้นานแล้ว ตอนนี้เวลาของพวกเขามีค่า ไม่ว่างมายุ่งกับเรื่องยิบย่อยอย่างนี้ สามารถไปโปรโมตได้มากอีกสักที่ก็ไป พยายามด้านรายได้จำหน่ายตั๋วก็พอ แต่ว่าไม่ใช่จุดสำคัญ

เป้าหมายของเธอไม่เคยเป็นรายได้จำหน่ายตั๋ว ยังไงเสียทำเหมือนหวงเทียนในชาติก่อน ปรับเปลี่ยนบทโดยตรงก็พอแล้ว

เป้าหมายของเธอคือรางวัลจินหลาน

เวลาผ่านไปไวชั่วพริบตา ไม่นานก็ถึงวันฉายรอบทดลองของ ‘เป็นหรือตาย’

ที่สมกับที่ดีใจคือ คนบนออนไลน์ที่ไปดูหนังเรื่องนี้ ล้วนวิจารณ์ชื่นชมเป็นเสียงเดียวกัน

การแสดงในหนังของกงซวี่สร้างความตกตะลึงให้แฟนคลับอย่างไม่ต้องสงสัย…

[พระเจ้า! ฉันได้ดูอะไรไป นี่ใช่เบบี๋บ้านฉันเหรอ หล่อจนแม่ยกอย่างฉันไม่รู้จักแล้ว!]

[ตอนแรกกะพุ่งไปดูลั่วเฉินกับกงซวี่ขายโมเมนต์ ไม่นึกว่าจะดูจนร้องไห้เลย! กินใจเกินไปแล้ว! ทักษะการแสดงของกงซวี่คราวนี้ร้ายกาจจริงๆ! เขากินยาผิดหรือเปล่า]

[ลั่วเฉินสุดยอด! พัฒนาก้าวกระโดด! กงซวี่…อึก ฉันก็สงสัยเหมือนกันว่ากงซวี่ได้รับแรงกระตุ้นอะไร…ทักษะการแสดงนี้…ไม่ถูกหลักวิทยาศาสตร์เลย!]

กงซวี่อ่านคอมเมนต์เล็กๆ น้อยๆ พวกนั้นก็ถอนหายใจ “จิ๊ เมื่อก่อนตอนฉันไม่ใส่ใจ แสดงมั่วๆ พวกเขาทุกคนวิ่งไปจ่ายเงิน ตอนนี้พอฉันตั้งใจแสดงสุดชีวิต กลับไม่มีคนไปดู…เฮ้อ นี่คือวงการบันเทิงสินะ…”

เยี่ยหวันหวั่นใช้หางตาเหลือบมองกงซวี่ เจ้าหมอนี่นานๆ ที่จะมีตอนลึกซึ้งแบบนี้

ผลคือเพิ่งคิดแบบนี้ไม่ทันไร ก็เห็นกงซวี่หยิบฟาดมือถือ “กินยาผิดบ้าบออะไร! ไม่ถูกหลักวิทยาศาสตร์บ้าอะไรอีก! ใครกำหนดว่าฉันมีทักษะการแสดงไม่ได้กัน หวังฉันดีหน่อยไม่ได้ ไม่ได้หวังฉันกิน ขี้อยู่หรอกนะ! ยังใช่แฟนคลับพันธุ์แท้อยู่หรือเปล่า”

————————————————————–

บทที่ 1140 สงบนิ่งอย่าสั่นคลอน

หนังฟอร์มยักษ์หมุนเวียนเข้าฉายช่วงนี้ ลำพังแค่หนังของโกลบอลกับหวงเทียนก็ครองเจ็ดแปดส่วนของตลาดแล้ว กิจกรรมโฆษณาต่างๆ ถล่มทลาย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงในสถานการณ์ที่พวกเขาตั้งใจกดดันจูเสินสือไต้