บทที่ 1149 กำลังตื่นเต้นอยู่ใช่ไหม? / บทที่ 1150 นี่มันรักจริงชัดๆ

บทที่ 1149 กำลังตื่นเต้นอยู่ใช่ไหม?

ด้านหลังตึกใหญ่ของซือกรุ๊ป เยี่ยหวันหวั่นขับรถมุ่งหน้าไปยังพิธีมอบรางวัลจินหลาน เพื่อไปรวมตัวกับพวกเยี่ยมู่ฝาน

เพราะเป็นงานใหญ่ในวงการบันเทิงที่จะมีแค่หนึ่งครั้งต่อปี คืนนี้จะต้องได้รับความสนใจอย่างล้นหลามแน่นอน

ตั้งแต่เริ่มเปิดเผยรายชื่อของผู้เข้ารอบ กระแสบนโลกโซเชียลก็ร้อนแรงมาตลอด พวกเขาพากันเดาว่าราชาและราชินีจอเงินของปีนี้จะเป็นใคร ถึงขนาดมีคนเปิดเดิมพันกันเองด้วยซ้ำ

มีคนพนันข้างเผยเหิงของหวงเทียนเอ็นเตอร์เทนเมนต์มากที่สุด เผยเหิงเคยคว้ารางวัลราชาจอเงินมาสองครั้งแล้ว เป็นสายความสามารถตัวจริง ครั้งนี้หวงเทียนเชิญเขาลงจากเขา เห็นได้ชัดว่าจะไม่ยอมชวดรางวัลอย่างแน่นอน

รองลงมาก็เป็นจิงว่านชิง จากโกลบอลเอ็นเตอร์เทนเมนต์ นักแสดงที่ทีมผู้ผลิตเหรียญทอง ลงทุนเป็นเงินก้อนโตถึงสองร้อยล้านหยวนในการสร้างผลงาน กระแสวิพากษ์วิจารณ์ในโลกอินเทอร์เน็ตแตกออกเป็นสองขั้ว แต่หนังกลับทำเงินได้มหาศาลทีเดียว

หานอี้จากจื้อซ่างมีเดียเป็นม้ามืดที่โผล่มาในครั้งนี้ เขาเองก็ถูกจับตามองไม่น้อยเหมือนกัน

ส่วนลั่วเฉินกับกงซวี่จากหนังเรื่อง “เป็นหรือตาย” นั้น ตั้งแต่ผู้กำกับจนถึงผู้ประพันธ์บทล้วนไร้ชื่อเสียง นักแสดงที่พอจะเป็นที่จับตามองก็มีแค่หานเซี่ยนอวี่ที่เข้าชิงในสาขานักแสดงสมทบ

ทั้งสองคนถูกชาวเน็ตขนานนามให้ว่า “สุดยอดตัวประกอบ”

บนรถ กงซวี่เปิดเวยป๋ออ่านคอมเมนต์บนอินเทอร์เน็ต บนใบหน้าหล่อเหล่าเต็มไปด้วยสีหน้าเย่อยิ่ง “ชิ ตัวประกอบ? ข้างกายฉัน คนอื่นก็เป็นได้แค่ตัวประกอบเท่านั้นแหละ!”

ลั่วเฉินเหลือบมองกงซวี่ ได้แต่เงียบไม่พูดอะไร

เจ้าหมอนี่ไม่รู้ว่าจิตแข็ง หรือไร้หัวใจกันแน่ ถึงได้ดูเหมือนไม่เคยรู้สึกอะไรเลยอย่างนี้…

พอเห็นลั่วเฉินเงียบไม่พูดอะไร กงซวี่เหลือบมองเขา “เฮ้ย!”

ลั่วเฉินที่กำลังเหม่อลยอหันไปมองกงซวี่แวบหนึ่ง แล้วถามเขาด้วยสายตาว่ามีอะไร

กงซวี่จับไหล่เขา แล้วถามเบาๆ ว่า “นายกำลังตื่นเต้นอยู่ใช่ไหม?”

ลั่วเฉินชะงัก สีหน้าอึกอักเล็กน้อย “เปล่า”

กงซวี่เม้มปาก ทำหน้าเหมือนไม่เชื่อ “ชิ ไม่ต้องมาโกหกฉันหรอก ยังไงฉันก็อยู่ตบตีกับนายมานานขนาดนี้ แค่มองตาฉันก็รู้แล้วว่านายกำลังคิดอะไรอยู่! มีอะไรให้น่าตื่นเต้นกัน นายดูฉันนี่ โดนด่าขนาดนี้ยังไม่เห็นเป็นไรเลย!”

เยี่ยมู่ฝานที่ขับรถอยู่ข้างหน้ากลอกตาขาวใส่เขาผ่านกระจกมองหลัง “นายพูดอย่างกับเป็นเรื่องน่าภูมิใจมากอย่างงั้นแหละ?”

“ก็ผมพูดจริงนี่ ถ้าอยากอยู่ในวงการนี้ ก็ต้องทำตัวลอยเหนือปัญหาทั้งปวงเหมือนผม ถ้าหากเก็บทุกเรื่องมาใส่ใจหมด ก็เหนื่อยตายสิ เจ้าทึ่มนี่น่ะคิดมากเกินไป ผมล่ะเหนื่อยแทนจริงๆ” กงซวี่พึมพำ

ลั่วเฉินได้ยินอย่างนั้นก็สีหน้าอ่อนลงเล็กน้อย

เขารู้ว่ากงซวี่ตั้งใจพูดอย่างนี้เพื่อปลอบใจเขา

ตอนนี้บริษัทอยู่ในสถานการณ์หมิ่นเหม่ การประกาศรางวัลในครั้งนี้สำคัญมาก ช่วงนี้เขาจึงกดดันมาก

กงซวี่พูดถูกแล้ว เขากำลังตื่นเต้น และไม่เคยตื่นเต้นเท่านี้มาก่อน

เขานอนไม่หลับติดต่อกันมาหลายคืนแล้ว พอคิดว่าตัวเองอาจทำให้พี่เยี่ยผิดหวัง พอคิดว่าบริษัทต้องเผชิญกับวิกฤติล้มละลาย เขาก็แทบหายใจไม่ออกแล้ว

นิสัยของเขาต่างกับกงซวี่มาก กงซวี่ยึดตัวเองเป็นศูนย์กลาง ไม่สนใจความคิดของคนอื่น แต่เขาไม่ใช่ หากเกิดเรื่องอะไรขึ้น อันดับแรกเขาจะคิดก่อนเลยว่าเขาทำอะไรผิด คอมเมนต์แย่ๆ ในเน็ตแค่คอมเมนต์เดียว ก็ทำให้เขาหดหู่ไปได้หลายวันเลยทีเดียว

สิ่งที่เขารับไม่ได้ที่สุด นั่นก็คือกลัว กลัวว่าความไร้ศักยภาพของเขา จะทำให้คนอื่นลำบากไปด้วย

ลั่วเฉินหยิบมือถือว่าเปิดเวยป๋อ พอเห็นว่าแม้แต่แอคเคาท์เวยป๋อของเขา ก็ยังมีคอมเมนต์ด่ากงซวี่ กระทั่งมีหลายคอมเมนต์ที่ด่าว่ากงซวี่เป็นตัวถ่วงเขา ไม่อย่างนั้นด้วยทักษะการแสดงของเขา ก็อาจจะคว้ารางวัลได้ง่ายๆ

ลั่วเฉินจ้องคอมเมนต์พวกนั้นอยู่นาน จากนั้นก็กดปุ่มแก้ไข แล้วพิมพ์ข้อความบรรทัดหนึ่ง จากนั้นก็กดส่งออกไป

———————————————————————————

บทที่ 1150 นี่มันรักจริงชัดๆ

ในตอนนี้เอง เสียงแจ้งเตือนมือถือของเยี่ยมู่ฝานก็ดังขึ้น

เยี่ยมู่ฝานแทบจะกระเด้งตัว “กงซวี่ นายโพสต์อะไรของนายอีกแล้ว? ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าห้ามอัปเดตเวยป๋อจนกว่างานประกาศรางวัลจะจบน่ะ?”

กงซวี่ทำหน้างง “ให้ตายเถอะ! ผมไม่ได้โพสต์ซักหน่อย!”

“นายไม่ได้โพสต์? งั้นทำไมมือถือฉัน…”