บทที่ 1153 ยาถึงโรคหาย / บทที่ 1154 ทำไมต้องทำเสียงอ่อน

บทที่ 1153 ยาถึงโรคหาย

พวกช่างภาพพากันกดชัตเตอร์รัวๆ แอบนึกเสียดายในใจ จากสัญชาตญาณอันแม่นยำของพวกเขา หากปล่อยภาพเซ็ตนี้ออกไปต้องดังระเบิดแน่ น่าเสียดายที่พวกเขาจะไม่สิ้นเปลืองฟิล์มและพื้นที่ในหน้าหนังสือไปกับบุคคลที่ไม่สำคัญ

ในวงการบันเทิงมีแต่ยอดฝีมือ ใครๆ ก็รู้ ว่าหลังจากพิธีประกาศรางวัลจินหลาน บริษัทของเยี่ยมู่ฝานจะเปิดต่อไปได้หรือไม่ยังเป็นเรื่องคาดเดาไม่ได้

พิธีกรเองก็เหมือนจะได้รับการไหว้วานจากเยี่ยเส้าอัน ว่าอย่าเปิดโอกาสให้พวกเขา

พิธีกรสาวระงับความปรารถนาในการอยากพูดคุย ได้แต่มองหนุ่มหล่อทั้งห้าคนเดินผ่านไปทีละคนๆ แต่ละคนที่เดินผ่านราวกับกระชากวิญญาณของเธอไปด้วยทุกครั้ง

พอทั้งห้าคนเดินเข้าไปหมด พิธีกรสาวทำหน้าเคลิบเคลิ้ม ราวกับวิญญาณได้หลุดออกจากร่างไปแล้วจริงๆ

แม้แต่พิธีกรหนุ่มก็ยังต้องชะเง้อคอมองตามเข้าไปข้างใน แล้วพูดเบาๆ ว่า “ให้ตายเถอะ! ตาฉันแทบบอดแน่ะ…”

พวกเยี่ยหวันหวั่นเดินผ่านพรมแดงไปอย่างรวดเร็ว

ขณะเดินเข้าไป จู่ๆ มือถือของเยี่ยมู่ฝานก็ดังขึ้น

พอเห็นชื่อบนจอมือถือ เยี่ยมู่ฝานก็ชะงักไปเล็กน้อย “พวกนายเข้าไปก่อน ฉันรับสายแป๊บหนึ่ง”

หลังจากรับสายเสร็จ เยี่ยมู่ฝานก็ยืนสูบบุหรี่อยู่ตรงนั้นนานมาก ท่าทางดูเคร่งเครียดกว่าที่เคยเป็นมา

ก่อนหน้านี้เขาอุตส่าห์ติดต่อรายการหนึ่งได้อย่างยากลำบากแล้ว เป็นรายการเรียลลิตี้กลางแจ้งที่เพิ่งเปิดตัวโดยสถานีโทรทัศน์ปักกิ่ง

เพราะเป็นรายการใหม่ที่อยู่ในช่วงทดลอง จึงน่าจะไปออกรายการได้ง่ายกว่า

ก่อนหน้านี้เขาเจรจาต่อรองกับฝ่ายผู้ผลิตสารพัดวิธี ทั้งยอมลดเงื่อนไขและค่าตอบแทนครั้งแล้วครั้งเล่า สุดท้ายอีกฝ่ายจึงยอมตกลงในที่สุด

แต่ตอนนี้ คนรับผิดชอบจากรายการเพิ่งโทรฯ มาเมื่อกี้ จู่ๆ ก็บอกว่าลั่วเฉินกับกงซวี่ไม่เหมาะกับรูปแบบรายการของพวกเขา จึงต้องทำการเปลี่ยนคนกะทันหัน

เยี่ยมู่ฝานสบถเสียงต่ำ แล้วโทรหาเถาเจียเหวิน “เจียเหวิน เช็กให้ฉันทีว่ารายการ‘การผจญภัยอันเร่าร้อน’ติดต่อนักแสดงคนไหนไปบ้าง!”

ไม่นาน เถาเจียเหวินก็โทรกลับมา “ประธานเยี่ยคะ…ตอนนี้พวกเขาติดต่อจ้าวเฉิงเจ๋อ เหมิงลี่ลี่ ชุยหมิงเชียน สิงฮั่ว…แล้วก็หลิงเส้าเจ๋อค่ะ…”

หลิงเส้าเจ๋อ…

ฝีมือหวงเทียนเอ็นเตอร์เทนเมนต์จริงๆ ด้วย!

ดูเหมือนเยี่ยเส่าอันตั้งใจจะตัดทางหนีทีรอดของเขาให้ขาดทุกเส้นทาง…

นอกจากหลิงเส้าเจ๋อแล้ว ยังมีคนที่ถูกส่งไปแทนที่คนของพวกเขาอีกหนึ่งคน เป็นนักแสดงหน้าใหม่ในสังกัดของไช่หย่งเซิ่ง ซึ่งเข้ารอบชิงรางวัลนักแสดงหน้าใหม่ในครั้งนี้ด้วย “ชุยหมิงเชียน”

สถานการณ์ในตอนนี้ของพวกเขา เรียกได้ว่าโดนโจมตีรอบด้านเลยทีเดียว…

……

เยี่ยมู่ฝานสงบสติอารมณ์แล้วกลับมานั่งที่ ตอนนี้สิ่งเดียวที่เขาสามารถทำได้ ก็คือรอฟังผลเท่านั้น

ทุกคนนั่งประจำที่ สีหน้าดูหนักอึ้งกว่าปกติ

แม้แต่กงซวี่ก็ยังตื่นเต้นจนอยู่นิ่งไม่ได้ “ลั่วเฉิน เฉินเฉิน…เสี่ยวเฉินเฉิน…ฉันไม่ไหวแล้ว…”

ลั่วเฉินนั่งอยู่ข้างๆ กงซวี่ ตอนแรกไม่ได้สนใจเขา แต่พอเห็นสีหน้าเขาไม่สู้ดีนัก จึงเอ่ยปากถาม “เป็นอะไรไป? ไม่สบายตรงไหนรึเปล่า?”

กงซวี่พิงไหล่เขา แล้วพยักหน้าอย่างอ่อนแรง “อื้ม…”

ลั่วเฉินเอ่ย “ฉันจะบอกพี่เยี่ยให้!”

กงซวี่พูดว่า “อื้มๆ นายช่วยบอกพี่เยี่ยให้ที ว่าให้เขาใส่กระโปรงให้ฉันดูหน่อย รับรองว่าถึงโรคหายทันทีแน่นอน…”

ลั่วเฉินเอือมระอา

ลั่วเฉินผลักกงซวี่ออกอย่างไร้ความเห็นใจ

เจ้าหมอนี่ ไม่เคยจริงจังอะไรกับเขาเลยซักครั้ง!

แต่ว่า พอโดนกงซวี่แกล้งอย่างนี้ อารมณ์ประหม่าของเขาก็ผ่อนคลายลงไปหลายส่วน

ตอนนี้พิธีประกาศรางวัลยังไม่เริ่ม ต่างคนต่างพูดคุยกันแล้วก้มหน้าเล่นมือถือของตัวเอง

เยี่ยหวันหวั่นหมายจะบอกเรื่องที่ควรระวังให้กงซวี่กับลั่วเฉิน แต่จู่ๆ มือถือก็สั่นเสียก่อน