บทที่ 1157 ให้ความรู้สึกปลอดภัยเป็นพิเศษ / บทที่ 1158 ไม่ได้ทำให้คุณผิดหวัง

บทที่ 1157 ให้ความรู้สึกปลอดภัยเป็นพิเศษ

เธอสัมผัสท้ายทอยกงซวี่โดยไม่ได้ตั้งใจ เยี่ยหวันหวั่นค้นพบอย่างคาดไม่ถึงว่า จุดที่นิ้วสัมผัสโดนนั้นชื้นไปด้วยเหงื่อ

เด็กนี่…เครียดจริงๆ ซะงั้น…

กงซวี่รู้สึกแค่ว่ามืออ่อนนุ่มข้างหนึ่งจับไหล่ตัวเองอยู่และยังตบๆ ไหล่เขาอย่างอ่อนโยนสุดแสน ทำให้เขารู้สึกว่าตัวเองก็เหมือนหมาน้อยไม่มีเชือกตัวหนึ่ง ที่ถูกเจ้าของผูกเชือกจูงเดิน

ให้ความรู้สึก…ปลอดภัยเป็นพิเศษ

และสัมผัสตอนที่นิ้วที่อ่อนนุ่มนั้นลากผ่านลำคอที่ชื้นเหงื่อของตน ไม่รู้ทำไม มันทำให้หัวใจเขาเต้นรัวหลายจังหวะ ลืมกระทั่งความเครียดทั้งปวง…

ทันทีที่ประกาศรายชื่อผู้เข้าชิงรางวัลราชาจอเงินจบ กล้องกระโดดกลับมาที่ใบหน้าของเหล่าผู้ได้รับเสนอชื่อ ขณะเดียวกันก็ให้ซีนกับบรรดากองถ่ายศิลปินและเบื้องบนของบริษัท

เลนส์กล้องจับเผยเหิงและเยี่ยอีอีมากที่สุด ราวกับบอกใบ้อะไรบางอย่าง…

“เอาละ ไม่พูดมากแล้ว ต่อไป ขอเชิญแขกผู้มีเกียรติผู้มอบรางวัลของพวกเรา ซุนตงอวี่ ผู้กำกับซุนช่วยมาประกาศผู้ชนะรางวัลราชาจอเงินของค่ำคืนนี้แทนพวกเราทีค่ะ! ขอเชิญค่ะ!”

ในที่สุดก็มาถึงวินาทีของการประกาศรายชื่อแล้ว…

แขกผู้มีเกียรติผู้มอบรางวัลซุนตงอวี่รับจดหมายจากมือพิธีกรมา เอ่ยปากช้าๆ “สายัณห์สวัสดิ์ ผมเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้รับเชิญมามอบรางวัลนี้…”

หัวใจของทุกคนในงานแทบกระดอนออกมาจากอกแล้ว ผู้ได้รับเสนอชื่อบนจอใหญ่แม้ดูเหมือนกำลังพยายามรักษาความใจเย็น แต่ท่าทางกลับแฝงความเคร่งเครียดอย่างเห็นได้ชัด

“ฉันว่าเป็นจี้เหวินจิ้ง จี้เหวินจิ้งของโกลบอลเป็นสายความสามารถแน่แท้ ถูกเสนอชื่อสามครั้งแล้ว ครั้งนี้ควรจะถึงตาเขาแล้วมั้ง”

“แนวโน้มว่าจะเป็นม้ามืดหานอี้ก็มากอยู่นา…”

“เฮ้อ พวกนายไม่ต้องเดาแล้ว ไม่เห็นต้องคิดเลย ต้องเป็นเผยเหิงแน่นอนอยู่แล้ว! ตอนแรกเขากึ่งอำลาแล้ว แต่หวงเทียนเอ็นเตอร์เทนเมนต์ทุ่มเงินกว่าร้อยล้านเชิญเขาออกมาจากป่าเขาก็ไม่ใช่เพื่อรางวัลนี้หรอกเหรอ นี่ถูกตัดสินแน่นอนแล้ว!”

“มีโอกาสเป็นเผยเหิงมากที่สุดจริงๆ ก่อน ‘ลั่วเสินฉวน’ ก็เคยได้รางวัลผู้กำกับยอดเยี่ยมกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยมมาแล้ว สองรางวัลนี้เป็นตัวระบุทิศทางของราชาราชินีจอเงินเชียวนะ!”

เผยเหิงได้รางวัลราชาจอเงินแทบจะเป็นเรื่องที่กำหนดไว้อยู่แล้ว

ด้านล่างเวที โปรดิวเซอร์ที่อยู่ข้างกายเยี่ยอีอีเอ่ยอย่างมีแผนการล่วงหน้า “คุณหนูอีอีวางใจได้ครับ ‘ลั่วเสินฉวน’ ได้ทั้งรางวัลผู้กำกับยอดเยี่ยมและภาพยนตร์ยอดเยี่ยมแล้ว ได้รางวัลราชาจอเงินด้วยเป็นเรื่องที่ถูกกำหนดไว้แล้ว! ผมเตรียมงานเลี้ยงฉลองไว้แล้วครับ!”

ภายใต้สายตาอิจฉาเชิดชูของคนทั้งงาน เยี่ยอีอียังคงรักษาสีหน้าสงบนิ่ง เธอพยักหน้าน้อยๆ “ลำบากคุณแล้ว โปรดิวเซอร์เซวีย”

บนเวที ซุนตงอวี่กับพิธีกรยื้อไคลแมกซ์อย่างผลัดกันส่งผลัดกันรับอยู่ครึ่งค่อนวัน ในที่สุดก็เปิดซองจดหมาย ชั่วพริบตานั้นเสียงกระซิบในงานพลันหายไปชนิดเข็มตกก็คงได้ยิน

สายตาของทุกคนจับจ้องบนตัวซุนตงอวี่

ซุนตงอวี่เอ่ย “ผู้ชนะรางวัลจินหลานครั้งนี้คือ…”

เยี่ยอีอียังคงรักษาท่าที่ใจเย็นภายใต้สายตาชื่นชมปนอิจฉาของคนทั้งงาน เยี่ยมู่ฝานกำสองมือแน่นจนเป็นหมัด ไม่กล้าแม้แต่กะพริบตาสักครั้ง ลั่วเฉินสูดหายใจลึกหลับตาลงช้าๆ …

ซุนตงอวี่กล่าว “ผู้ได้รับรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมคือลั่ว…”

วินาทีที่ซุนตนอวี่พ่นคำว่า ‘ลั่ว’ ออกมา ทุกคนหันไปมองเผยเหิงด้วยสีหน้ากะแล้วเชียว

เฮ้อ เป็นลั่วเสินฉวนจริงๆ ด้วย…

เยี่ยอีอีก็พลันมีสีหน้าโล่งใจ โปรดิวเซอร์เซวียที่อยู่ด้านข้างก็เตรียมไปกอดเผยเหิงด้วยรอยยิ้มเต็มหน้า…

แต่ทว่า วินาทีนี้เอง เสียงของซุนตงอวี่พลันดังก้องอยู่ข้างหูทุกคน— “ลั่วเฉิน!”

ชั่วพริบตาที่ได้ยินชื่อนี้ ทั่วทั้งงานพลันเงียบกริบอย่างน่าประหลาดหนึ่งวินาที

ว่าไงนะ!

เมื่อครู่ซุนตงอวี่พูดว่าอะไรนะ!

————————————————————————————–

บทที่ 1158 ไม่ได้ทำให้คุณผิดหวัง

ไม่ใช่ลั่วเสินเหรอ

ทำไมกลายเป็นลั่วเฉินไปได้!

โปรดิวเซอร์เซวียพลันสีหน้าแข็งค้าง มือที่ยื่นไปกำลังจะกอดเผยเหิงค้างอยู่กลางอากาศอย่างน่ากระอักกระอ่วน เยี่ยอีอีก็เกือบลุกพรวดขึ้นมา