บทที่ 1163 นี่มันจะแหกกฎธรรมชาติแล้วนะ! / บทที่ 1164 การแข่งขันดุเดือด

บทที่ 1163 นี่มันจะแหกกฎธรรมชาติแล้วนะ!

เยี่ยหวันหวั่นไม่ตอบ เธอเห็นเจียงเยียนหรานหันมามองเธออย่างระมัดระวัง แค่เห็นท่าทางของเธอก็รู้แล้วว่าเธอตื่นเต้นจนจะไม่ไหวแล้ว

เยี่ยหวันหวั่นรีบส่งสายตาปลอบโยนให้เธอ เด็กสาวถึงค่อยดีขึ้นมาบ้างและรีบหันหน้ากลับไป

กงซวี่มักรู้สึกว่าเยี่ยหวันหวั่นกำลังหลิ่วตากับใครสักคน แต่ตอนที่เขาหันไปดูก็ไม่เจออีกว่าเป็นใคร

หรือว่าเขาคิดมากไปจริงๆ?

เชี่ยๆๆ! กงซวี่นายใจเย็นหน่อยสิ! นายเป็นชายแท้นะ!

นายเป็นอะไรไปแล้วกันแน่!

ทำไมจู่ๆ ก็สนใจผู้ชายคนหนึ่งขนาดนี้…

“ต่อไปขอเชิญผู้ได้รับรางวัลราชินีจอเงินของรางวัลจินหลานครั้งที่แล้วเฉียวเข่อซิน มามอบรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมของคืนนี้ด้วยค่ะ!” พิธีกรเอ่ยปาก

ด้านล่างเวทีพลันมีเสียงปรบมือดังขึ้นอย่างกระตือรือร้น

“อ้าว พี่เข่อซินเป็นคนมอบรางวัลละ!” กงซวี่งึมงำไปพลางครุ่นคิดไปพลาง หรือว่าเพราะเป็นคนคนนี้ พี่เยี่ยเลยค่อนข้างสนใจ

พี่เยี่ยท่าทางมีความสัมพันธ์ส่วนตัวไม่เลวกับเฉียวเข่อซิน ทั้งสองคงไม่ได้กุ๊กกิ๊กกันหรอกนะ…

เชี่ยๆๆๆ! ทำไมเขาอดคิดเรื่องพี่เยี่ยไม่ได้อีกแล้วละ…

หยุดเดี๋ยวนี้!

“ขอบคุณค่ะ!” เฉียวเข่อซินเดินอย่างเฉิดฉายขึ้นเวที “ขอบคุณคำเชิญของกองรายการค่ะ! ฉันรู้ว่าทุกคนรอจนถึงตอนนี้จนเหนื่อยแน่แล้ว งั้นฉันไม่ขออุบแล้ว จะประกาศตรงๆ เลยนะคะ!”

สมกับเป็นเฝิงเข่อซิน มอบรางวัลได้คล่องแคล่วกว่าคนอื่นๆ ด้านล่างเวทีพลันมีเสียงหัวเราะเป็นมิตร

เห็นแค่ว่าหลังเฝิงเข่อซินพูดจบก็ฉีกซองจดหมาย จากนั้นสายตาก็มองไปยังทิศทางหนึ่งที่ด้านล่างเวที และประกาศออกมาโดยตรง—

“ผู้ได้รับรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมของรางวิลจินหลานครั้งนี้คือ…เจียงเยียนหรานจากหนังเรื่อง ‘ดอกมะลิ’ ค่ะ!”

พริบตาที่เฝิงเข่อซินพูดจบ ทั่วทั้งงานก็พลันมีเสียงปรบมือราวฟ้าร้องดังขึ้น

ภาพยนตร์สุดท้ายก่อนที่ผู้กำกับเผิงหย่วนหูจะอำลาวงการสามารถประสบความสำเร็จเช่นนี้ ทุกคนล้วนยอมรับจากหัวใจ

ยิ่งไปกว่านั้นการแสดงในหนังของเจียงเยียนหรานหน้าใหม่คนนี้ก็โดดเด่นจริงๆ ตอนที่หนังเข้าฉายก่อนหน้านี้ก็ได้รับคำวิจารณ์ชื่นชมนับไม่ถ้วนจากคนในวงการอาชีพ

บริษัทผู้จัดการไม่น้อยกำลังพยายามดึงตัวหน้าใหม่คุณสมบัติยอดเยี่ยมคนนี้

ตอนนี้เจียงเยียนหรานอาศัยหนังเรื่องแรกก็ได้รางวัลจินหลานอีก ค่าตัวเธอเรียกได้ว่าน้ำขึ้นเรือย่อมสูง[1] อนาคตสดใส

ทันทีที่ได้ยินผลลัพธ์นี้ เยี่ยอีอีก็พลันหน้ามืดครึ้ม

ไม่ได้รางวัลราชาจอเงิน รางวัลราชินีจอเงินก็กลับพลาดอีก นี่คือสองรางวัลสำคัญที่สุดเชียวนะ! ได้รางวัลอื่นมากแค่ไหนก็สูญเปล่า!

รองประธานถานเวยเช็ดเหงื่อไปพลางเอ่ยปากไปพลาง “แค่ก…หนังของผู้กำกับเผิงมีพลังแข็งแกร่งมากจริงๆ …นี่…ก็เป็นเรื่องช่วยไม่ได้…แต่ โชคดีที่โกลบอลไม่ได้ไปนะครับ…”

เยี่ยอีอีดวงตาวาบประกาย เอ่ยถามทันที “เจียงเยียนหรานเป็นศิลปินของบริษัทไหน”

ถานเวยรีบตอบ “ผมกำลังจะพูดเรื่องนี้พอดี ก่อนหน้านี้ผมก็สนใจหน้าใหม่คนนี้แล้ว ตอนนี้เธอยังไม่มีบริษัทผู้จัดการ พวกเราสามารถดึงตัวเธอมาได้แน่นอน!”

เยี่ยอีอีเอ่ยด้วยสีหน้าใจเย็น “ไม่เกี่ยงราคา ต้องดึงตัวเธอมาให้ได้!”

ถานเวยตอบรับ “รอทันทีที่จบพิธีมอบรางวัลผมจะไปจัดการเลยครับ! คุณหนูวางใจได้เต็มที่! ราชินีจอเงินนี้สุดท้ายยังเป็นของเรา!”

พิธีกรเอ่ยขึ้นมา “ยินดีด้วย! ขอเชิญคุณเจียงเยียนหรานขึ้นมารับรางวัลบนเวทีค่ะ!”

เจียงเยียงหรานขอบตารื้นแดงอย่างตื่นเต้น เธอกอดเจ้าหน้าที่กองถ่ายที่อยู่ด้านข้างทีละคน

เมื่อแยกจากกลุ่ม เจียงเยียนหรานก็สบตากับเยี่ยหวันหวั่นที่นั่งห่างไกลอยู่ด้านหลังหนึ่งที จากนั้นก็ก้าวเดิมทีละก้าวขึ้นเวทีไป

“เชี่ย…แม่มเอ๊ยแบบนี้ก็ได้เหรอ!” เยี่ยมู่ฝานจ้องน้องสาวตัวเองที่อยู่ด้านข้าง แววตาแทบพอๆ กับมองเทพเซียน