บทที่ 1185 โดนพี่เยี่ยสิงร่างแล้ว? / บทที่ 1186 มาถึงที่

บทที่ 1185 โดนพี่เยี่ยสิงร่างแล้ว?

เยี่ยมู่ฝานเอ่ยว่า “ข่งเจียหมิงแกรู้จักไหม?”

เยี่ยหวันหวั่นตอบ “คนที่ถ่ายเรื่อง ‘สุดยอดการจู่โจม’ เหรอ?”

เยี่ยมู่ฝานพยักหน้า “ใช่ คนนั้นแหละ! เมื่อกี้ผู้กำกับข่งโทรมา บอกว่ามีบทหนังอยู่ในมือเรื่องหนึ่ง เหมาะกับกงซวี่กับลั่วเฉินมาก อยากให้พวกเขาไปถ่ายด้วย”

ได้ยินแล้ว เยี่ยหวันหวั่นถามด้วยความสนใจ “งั้นเหรอ เป็นหนังแบบไหน? หนังสงครามของผู้กำกับข่งไม่เลวเลยนะ”

เยี่ยมู่ฝานกดหน้าจอมือถือ “แกดูเองสิ นี่เป็นเรื่องย่อที่ทางนั้นเพิ่งส่งมา เจิ้งฮุยเป็นคนเขียนบท ฉันดูคร่าวๆ แล้วรู้สึกว่าใช้ได้เลย คาแรคเตอร์เหมาะกับกงซวี่แล้วก็ลั่วเฉินมาก…”

กงซวี่ ลั่วเฉิน และถังซิงหั่วเห็นเยี่ยมู่ฝานยื่นบทหนังให้เยี่ยหวันหวั่นดู ก็นึกแค่ว่าหญิงสาวสนใจเรื่องในวงการบันเทิง ไม่ได้คิดอะไรมาก

เยี่ยหวันหวั่นอ่านเนื้อเรื่องย่อคร่าวๆ จบอย่างรวดเร็ว

“เป็นไง? ไม่เลวเลยใช่ไหม!” เยี่ยมู่ฝานเอ่ย

เยี่ยหวันหวั่นพยักหน้า จากนั้นบอกว่า “บทไม่เลว แต่ไม่เหมาะกับกงซวี่ลั่วเฉิน”

“ทำไมล่ะ?” เยี่ยมู่ฝานไม่เข้าใจ

“เป็นเรื่องของทหารกับลูกคนรวยอีกแล้ว มันซ้ำกับ ‘เป็นหรือตาย’ ครั้งแรกเรียกว่าคลาสสิค แต่ถ้าครั้งที่สองไม่มีโอกาสก้าวข้ามคาแรคเตอร์เดิมเลย จะเป็นการตีกรอบภาพลักษณ์ของตัวเองเอาง่ายๆ จะเป็นผลเสียตอนพวกเขาจะเล่นบทอื่นในอนาคต

ฉันว่า ภาพรวมของกงซวี่กับลั่วเฉินในตอนนี้ลองท้าทายอะไรใหม่ๆ ได้แล้ว ให้พวกเขาลองเล่นบทที่ต่างออกไป โดยเฉพาะลั่วเฉิน เขามีความสามารถมากพอแล้ว”

เยี่ยมู่ฝานยืนฟังอยู่ข้างๆ อย่างตั้งใจ ไม่สงสัยในคำพูดของเยี่ยหวันหวั่นเลยแม้แต่น้อย “ถ้างั้นฉันปฏิเสธแล้วกันนะ?”

เยี่ยหวันหวั่นพยักหน้า “ปฏิเสธไปเถอะ ขอบคุณผู้กำกับข่งด้วยที่ชวน ถือโอกาสถามผู้กำกับข่งเรื่อง ‘ไฟป่า’ ที่เขากับฟ่านฉี่หวาจะถ่ายทำปีหน้าด้วยเลย พระเอกของเรื่องนี้เหมาะกับกงซวี่มาก บางทีอาจมีโอกาสได้ร่วมงานกัน…”

เยี่ยมู่ฝานเอ่ยว่า “โอเค ฉันเข้าใจแล้ว หลังงานเลี้ยงจบฉันจะโทรไปบอกเขา”

บทสนทนาระหว่างเยี่ยมู่ฝานกับเยี่ยหวันหวั่น ทำให้สีหน้าที่เปี่ยมไปด้วยความรักของกงซวี่ค่อยๆ เปลี่ยนไป จนสุดท้าย เขายิ่งรู้สึกแปลกมากขึ้นเรื่อยๆ…

นี่มัน…ทำไมเขารู้สึกว่าบรรยากาศตอนเสี่ยวมี่เจี้ยนคุยกับเยี่ยมู่ฝานเมื่อครู่…ถึงได้…คุ้นขนาดนี้?

กงซวี่หันไปมองลั่วเฉินตามจิตใต้สำนึก แล้วก็เห็นความคิดเดียวกันจากดวงตาอีกฝ่าย

กงซวี่กระซิบกับลั่วเฉิน “เจ้าทึ่ม…นายรู้สึกไหมว่าออร่าเวลาพูดของเสี่ยวมี่เจี้ยนเมื่อกี้…เหมือนพี่เยี่ยมาก?”

ลั่วเฉินพยักหน้า “เหมือนมากจริงๆ…”

กงซวี่กล่าว “แค่เหมือนซะที่ไหนล่ะ!? นี่มันเหมือนโดนพี่เยี่ยสิงร่างชัดๆ เลยเถอะ”

ไม่ใช่แค่น้ำเสียงท่าทางเวลาพูด แต่ยังรู้จักเขากับกงซวี่ดีขนาดนี้ ไหนจะท่าทีที่มีต่อเยี่ยมู่ฝานอีก อย่างไรมันก็แปลกอยู่ดี

นี่มัน…อะไรกันล่ะเนี่ย?

เยี่ยมู่ฝานยังคงคุยกับเยี่ยหวันหวั่นต่อ “แล้วก็ทางรายการ ‘ดาราดังมีนัด’ โทรมาอีกแล้ว หลานของเจ้าคนแซ่โหวนั่นยังมีหน้ามาเชิญเราไปร่วมรายการของอาทิตย์หน้าด้วยนะ ยังมี ‘ศึกผจญภัยเลือดร้อน’ อีกรายการ ยกเลิกสัญญาก่อนพิธีมอบรางวัล มาตอนนี้ดันแก้ตัวว่าทำงานผิดพลาด…”

เยี่ยหวันหวั่นพูด “สองรายการนี้ไม่ต้องไป มีรายการวาไรตี้อื่นติดต่อมาอีกไหม”

เยี่ยมู่ฝานพยักหน้าแล้วยื่นมือถือให้ดู “มีอยู่แล้ว! ตอนนี้ก็มีรายการพวกนี้ที่ติดต่อมา แกลองดูสิ”

เยี่ยหวันหวั่นจิ้มเลือกสองรายการจากในนั้นมา “สองรายการนี้ไม่เลว ให้กงซวี่กับลั่วเฉินเลือกเองว่าอยากไปรายการไหนแล้วกัน!”