ตอนที่ 3
บทที่ 121
October 22, 2026
แผนรักร้ายคว้าหัวใจคุณสามี – บทที่ 121 ได้ ล้อเล่นงั้นเหรอ! / บทที่ 122 จิตใจเหี้ยมโหดเยี่ยงหมาป่า บทที่ 121 ได้ ล้อเล่นงั้นเหรอ!
เนื่องจากเธอเคยเป็นเพื่อนร่วมห้องเจียงเยียนหรานมาระยะหนึ่ง และในตอนนั้นความสัมพันธ์กับเจียงเยียนหรานยังไม่ถึงขั้นแตกหัก จึงพอจะรู้เรื่องของเจียงเยียนหรานอยู่บ้าง
แค่ได้ฟังมาถึงตรงนี้ คุณพ่อเจียงก็ฉุนขึ้นทันควัน “เหลวไหล! เยียนหราน ลูกเป็นลูกสาวที่พ่อกับแม่รักและทะนุถนอมที่สุดนะ! เพื่อผู้ชายคนเดียวแล้วทำไมถึงต้องลำบากตัวเองขนาดนี้ ตระกูลซ่งของเขาหากไม่มีพวกเรา ล้มละลายไปนานแล้ว เขาต่างหากที่ควรดูแลลูกสาวของฉันประดุจเจ้าหญิง แต่ผลลัพธ์คือไอ้สารเลวนั่นกลับย่ำยีลูก ใช้งานลูกไม่ต่างไปจากพี่เลี้ยงหรือคนรับใช้!”
คุณแม่เจียงสีหน้าแทบไม่อยากจะเชื่อ “เด็กโง่! ลูกโง่ขนาดนี้ได้อย่างไร! ทำไมลูกไม่เคยบอกพ่อกับแม่มาก่อน?”
“เจียงหรานเขากลัวว่าหากฟ้องพวกคุณแล้ว ซ่งจื่อหางจะยิ่งรังเกียจเธอ…”
เยี่ยหวันหวั่นสะอึกสะอื้น ใบหน้าเปี่ยมไปด้วยความโกรธเคืองพลางเอ่ยต่อ “แต่ว่า เยียนหรานทุ่มเทไปมากขนาดนี้ สุดท้ายแลกมาได้กับอะไร เขาเสพสุขกับสิ่งที่เจียงหรานทุ่มเทให้ เสพสุขกับทุนสนับสนุนของคุณลุงคุณป้าอย่างสุขกายสบายใจ แต่กลับแอบไปคบกับเพื่อนรักของเยียนหราน
เป็นเพราะหนูทนดูต่อไปไม่ได้แล้วจริงๆ จึงโพสต์กระทู้แฉคนต่ำช้าทั้งสองคนนั่น ผลที่ได้คือซ่งจื่อหางคิดว่าโพสต์นั้นเป็นฝีมือของเยียนหราน รีบแจ่นมาด่าทอเธอด้วยถ้อยคำหยาบคายสารพัด ด่าว่าเธอร้ายกาจ เลวทราม บีบให้เธอไปลบโพสต์ทิ้งเสีย!
เพราะโพสต์นั้นยังไม่ถูกลบ ซ่งจื่อหางจึงประกาศโพสต์ลงในกระทู้ของโรงเรียน บอกว่าเขาไม่ได้มีความเกี่ยวข้องใดกับเยียนหราน บอกว่าการหมั้นหมายไม่มีอยู่จริง หนำซ้ำยังบอกอีกว่าตั้งแต่แรกจนถึงตอนนี้เขาชอบเฉินเมิ่งฉีเพียงคนเดียว!”
สีหน้าของคุณพ่อเจียงคร่ำเครียดระดับสุด “เรื่องที่เธอพูดมาทั้งหมดเป็นความจริงงั้นเหรอ?”
“จริงแท้แน่นอนค่ะ! คุณลุงคุณป้า โพสต์ยังอยู่ในนี้ พวกคุณลองอ่านดูก็จะได้รู้ว่าเรื่องราวทั้งหมดเป็นมาอย่างไรค่ะ!” เยี่ยหวันหวั่นเปิดโพสต์นั้นในมือถือ ก่อนจะส่งให้คนทั้งสอง
เฉินเมิ่งฉีชอบฟ้องเป็นที่สุดไม่ใช่เหรอ? เช่นนั้นครั้งนี้เธอก็จะใช้วิธีการหนามยอกเอาหนามบ่ง
สองสามีภรรยารีบดูโพสต์นั้นอย่างรวดเร็ว
ในห้องพักอันเงียบสงบมีเพียงเสียงสนทนาที่โต้แย้งกันในวิดีโอ
ได้เห็นใบหน้าที่สิ้นหวังเอ่ยถามพร้อมกับน้ำตาเป็นสายเลือดของลูกสาว หัวใจของคุณพ่อคุณแม่เจียงพลันเป็นทุกข์ขึ้นมา และคำพูดของซ่งจื่อหานในตอนท้ายนั้นได้จุดชนวนเพลิงโกรธของคุณพ่อคุณแม่เจียงให้ระเบิดโดยสิ้นเชิง
คุณพ่อเจียงโกรธจนเสียงสั่น “เยียนหรานไม่มีความเกี่ยวข้องใดกับเขา…การหมั้นหมายเป็นเพียงเรื่องขำขันของพวกผู้ใหญ่…ได้…ก็ได้…เป็นเรื่องล้อเล่นก็ได้! ซ่งเสี้ยวเวย นายมีลูกชายดีเหลือเกิน!”
คุณแม่เจียงอ่านคำพูดเสียดสีลูกสาวของชาวเนตด้านหลัง โกรธจนแทบร้องไห้แล้ว “พระเจ้า! คนพวกนี้พูดถึงเยียนหรานแบบนี้ได้อย่างไร! เยียนหราน…แม่ไม่ดีเอง…แม่ขอโทษลูกด้วย…ที่แม่ไม่ได้พบเรื่องนี้ให้เร็วกว่านี้…ทำให้ลูกได้รับความอัปยศมากมายขนาดนี้…”
เยียนหรานของเธอได้เห็นข้อความเหล่านี้จะเสียใจมากเพียงไร!
ถึงว่าลูกสาวจึงคิดฆ่าตัวตาย!
คนพวกนี้ทำกันเกินไปแล้วจริงๆ!
เจียงเยียนหรานมองพ่อกับแม่ที่เจ็บปวดเป็นที่สุด รีบกล่าวปลอบใจ “แม่คะ ครั้งนี้โชคดีมากที่ได้หวันหวั่นช่วยหนูไว้ เพราะความเข้าใจผิดบางอย่าง ช่วงก่อนหน้านี้หนูกับหวันหวั่นจึงไม่ค่อยลงรอยกันเท่าไรนัก แต่หลังจากเหตุการณ์ครั้งนี้ หนูถึงได้รู้ว่าเพื่อนที่แท้จริงคืออะไร!”
คุณแม่เจียงกุมมือของเยี่ยหวันหวั่นด้วยความซาบซึ้งอย่างที่สุด “แม่หนูน้อย ต้องขอบใจเธอมากจริงๆ เลยนะ…”
“คุณป้าอย่าพูดแบบนี้เลยค่ะ เป็นเรื่องสมควรอยู่แล้ว”
คุณพ่อเจียงอุทานถอนหายใจยาว “เยียนหราน ถือเป็นเรื่องดีที่ในโอกาสนี้ทำให้ลูกได้เห็นอะไรหลายอย่างชัดเจนขึ้น พวกเรามาเริ่มต้นกันใหม่เถอะนะ ความอัปยศที่ลูกได้รับ พ่อกับแม่จะต้องช่วยทวงคืนให้ลูกแน่นอน ลูกอย่าคิดไม่ตกทำเรื่องโง่ๆ อีกเลยนะ!”
……………………………………….
บทที่ 122 จิตใจเ**้ยมโหดเยี่ยงหมาป่า