บทที่ 1263 จี้หวง / บทที่ 1264 ตัวปลอมไม่มีทางกลายเป็นตัวจริ

บทที่ 1263 จี้หวง

“จี้หวง นับวันพันธมิตรอู๋เว่ยจะเอาใหญ่แล้วนะ! หลายตระกูลที่อยู่ใต้อำนาจเราโดนพันธมิตรอู๋เว่ยกวาดล้างภายในคืนเดียว ไม่เหลือแม้แต่หมาแมว! อวดดีเกินไปแล้ว!” ชายวัยกลางคนคนหนึ่งมองจี้หวง พูดด้วยความเดือดดาล

ชายอีกคนเอ่ยเสริม “นั่นสิ ตั้งแต่ผู้นำพันธมิตรอู๋เว่ยหายตัวไป พันธมิตรอู๋เว่ยก็ไม่ได้รุ่งเรืองเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว ถ้าจี้หวงยินยอม พวกผมก็จะโจมตีขับไล่พันธมิตรอู๋เว่ยทันที!”

“พันธมิตรอู๋เว่ยเหรอ…”

มุมปากของชายหนุ่มหยักยิ้มบางๆ บนใบหน้าหล่อเหลาเกลี้ยงเกลาปรากฏรอยยิ้มคาดเดายาก

เมื่อเขายิ้ม กลับงดงามราวกับเดินออกมาจากภาพวาด บุคลิกโดดเด่น ไร้ซึ่งความน่าเกรงขาม ดูไม่มีพิษภัยแม้แต่น้อย แต่กลิ่นอายของผู้ที่เหนือกว่าจากตัวชายหนุ่ม กลับทำให้ไม่มีใครกล้ามองข้ามและล่วงเกิน

เพราะถึงอย่างไร คนคนนี้ก็เป็นราชาของกลุ่มอำนาจใต้ดินทั่วทั้งยุโรป ทายาทของตระกูลจี้ซึ่งเป็นหนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่ในรัฐอิสระ จี้หวง…หรือก็คือจี้ซิวหร่าน!

พอพูดถึงพันธมิตรอู๋เว่ย นัยน์ตาของชายหนุ่มหม่นลง สีหน้าเหม่อลอย คล้ายกำลังจมสู่ห้วงความคิดและรำลึกถึงความทรงจำเก่าๆ

“อู๋โยว…” ชายหนุ่มพึมพำเสียงเบา

“จี้หวง…งั้น…จะจัดการยังไงกับพันธมิตรอู๋เว่ยดีครับ?” ชายคนหนึ่งขมวดคิ้วถาม

“ปล่อยพวกเขาไป” ชายหนุ่มได้สติ กล่าวอย่างไม่แยแส

ชายวัยกลางคนชะงักไปนิดเมื่อได้ยิน สีหน้าเปลี่ยนไปทันที “จี้หวง ตระกูลที่ถูกพันธมิตรอู๋เว่ยฆ่าล้างเป็นตระกูลภายใต้การดูแลของผม ผมน่ะไม่เป็นไร…แต่ผมเกรงว่าจะทำให้จี้หวงขายหน้า ทำอย่างนี้…ไม่ค่อยดีมั้งครับ!”

“ฉันบอกว่า…ให้ปล่อยพวกเขาไป…” ชายหนุ่มคลี่ยิ้มเหมือนไม่มีประสงค์ร้าย แต่รอยยิ้มนี้กลับทำให้ชายวัยกลางคนใจเต้นระส่ำ หน้าผากอาบเม็ดเหงื่อ

ชายหนุ่มตรงหน้าคนนี้เป็นราชาของอำนาจมืดใต้ดินทั้งหมดในยุโรป เป็นบุคคลในตำนานของรัฐอิสระ

อายุยังน้อย กลับสามารถสร้างกฎโลกใต้ดินในยุโรปขึ้นมา และกลายเป็นราชาของโลกมืดใต้ดินที่สมคำร่ำลือ

รอยยิ้มที่เป็นเอกลักษณ์นี้ อาจดูเหมือนไร้พิษภัย แต่ความจริงแล้ว…

ตามคาด ชายวัยกลางคนเห็นรอยยิ้มที่น่ากลัวนี้แล้วก็เงียบไปทันที

บนที่นั่ง ชายหนุ่มสอดมือเข้าไปในอกเสื้อ แล้วหยิบรูปเก่าใบหนึ่งออกมา

รูปถ่ายเหมือนผ่านมานานแล้ว แต่ยังคงถูกเก็บไว้ในสภาพสมบูรณ์ดี

“คนที่ฉันกำลังตามหา มีข่าวบ้างรึยัง?”

ผ่านไปครู่หนึ่ง จี้หวงหันไปถามหญิงสาวรูปร่างหน้าตาสวยสะดุดตาที่ยืนอยู่ในห้องโถง

“ยังค่ะ…” หญิงสาวก้าวเท้าเข้ามา แล้วส่ายหน้า

“จี้หวง…” หญิงสาวเอ่ยจบ ก็เอื้อมมือขาวดุจหิมะวางบนแขนของชายหนุ่มเบาๆ ใบหน้าเต็มไปด้วยความคลั่งไคล้และยกย่อง “เธอหายตัวไปหลายปีแล้ว…แถมยังมีลูกกับคนอื่นแล้วด้วย…นานขนาดนี้แล้วทำไมคุณถึงยังปล่อยวางไม่ได้อีก…

แม้แต่ฉันยังหาไม่เจอ บางทีเธออาจตายไปแล้วก็ได้…จี้หวง ทำไมคุณ…ถึงไม่หันมามองคนข้างๆ บ้างล่ะ…”

ชายหนุ่มหันดวงตาที่เปี่ยมด้วยรอยยิ้มไปมองหญิงงามคนข้างหน้า “คนข้างๆ…หมายถึงเธอน่ะเหรอ?”

เมื่อได้ยินคำนี้ หญิงสาวเผยสีหน้าดีใจทันที

ทว่าเธอยังไม่ทันพูดอะไร ลำคอยาวระหงก็โดนชายหนุ่มบีบไว้แน่น

สองเท้าของหญิงสาวลอยเหนือพื้น ถูกชายหนุ่มบีบคอจนตัวลอยกลางอากาศ

วินาทีนี้ หญิงสาวตื่นกลัวสุดขีด จ้องหน้าชายหนุ่มที่ยังคงแย้มยิ้มบางๆ อย่างหวาดกลัว แต่กลับไม่กล้าขัดขืนแม้แต่น้อย