บทที่ 1281 เธอไม่ใช่คนของตระกูลโจว / บทที่ 1282 ฉันไม่มีลูกโว้ย

บทที่ 1281 เธอไม่ใช่คนของตระกูลโจว

“เธอเป็นคนของตระกูลโจว?” คนของพันธมิตรอู๋เว่ยคนหนึ่งตวาดถามเสียงเย็น

เยี่ยหวันหวั่นรีบส่ายหน้า

ถ้าหากเธอยอมรับต้องถูกฆ่าทันทีแน่นอน!

“เธอไม่ใช่คนตระกูลโจว!”

พลันนั้น ประตูใหญ่เปิดออก คนตระกูลโจวราวร้อยกว่าคนพรวดพราดออกมา ผู้นำตระกูลโจวคำรามเสียงเย็น “อย่าทำร้ายผู้บริสุทธิ์!”

“หึหึ พวกเราพันธมิตรอู๋เว่ยไม่ทำร้ายคนบริสุทธิ์อยู่แล้ว” ชายชราที่ยืนข้างชีซิงยิ้มเย็นแล้วบอก

สิ้นเสียงของชายชรา ผู้คนบนถนนก็เริ่มมามุงกันหน้าบ้านตระกูลโจว เสียงพูดคุยถกเถียงดังเซ็งแซ่

ตระกูลที่ถูกคำสั่งฆ่าล้างโคตร ไม่มีใครรอดไปได้ซักคน ในสายตาคนรอบข้าง พวกตระกูลโจวไม่รอดแน่นอน นับจากนี้จะไม่มีตระกูลโจวอีกต่อไป

“ฉันขอถามสักคำ ตระกูลโจวของพวกเราไปทำอะไรให้พันธมิตรอู๋เว่ยของพวกนาย?” ผู้นำตระกูลโจวถามด้วยความสงสัย ตระกูลโจวของพวกเขากับพันธมิตรอู๋เว่ยไม่เคยข้องเกี่ยวกันเลย อยู่ๆ จะโดนพันธมิตรอู๋เว่ยออกคำสั่งฆ่าล้างโคตรได้ยังไงกัน?!

“ก็เปล่าหรอก…ทำเลที่ตั้งของตระกูลโจวไม่เลว ฮวงจุ้ยก็ดี พันธมิตรอู๋เว่ยของพวกเราต้องการตั้งสาขาที่นี่” ชายชราที่ยืนอยู่ข้างชีซิงยิ้มแล้วพูดด้วยสีหน้าเหมือนเป็นเรื่องธรรมดา

“กะ…แกว่ายังไงนะ…” ผู้นำตระกูลโจวโกรธจนหน้าซีด “แค่เพราะเรื่องนี้ถึงกับต้องกวาดล้างตระกูลโจวของเรา…ถ้าหากพวกแกอยากได้ ตระกูลโจวของพวกเรายอมยกให้โดยไม่รับเงินซักแดงเดียว!”

“หึๆ…แกคิดจะทำทานให้พันธมิตรอู๋เว่ยของพวกเรางั้นเหรอ?” ชายชราเอ่ยอย่างดูแคลน

พันธมิตรอู๋เว่ยของพวกเขาเป็นอย่างงี้มาตลอด ชอบแย่งชิง ส่วนคนอื่น อยากฆ่าเมื่อไหร่ก็ฆ่า แล้วแต่อารมณ์เป็นหลัก ของอย่างหลักการและเหตุผลไม่สำคัญเลยซักนิด

“ไม่ใช่การทำทาน…ผมหวังว่าคุณจะไม่บิดเบือนความตั้งใจของผม นี่คือการแลกเปลี่ยน ใช้ทำเลฮวงจุ้ยดีที่พวกคุณหมายตา แลกกับชีวิตของตระกูลเรา” ผู้นำตระกูลโจวจ้องหน้าชายชรา แล้วอธิบายอย่างใจเย็น

ผู้นำตระกูลโจวหวาดกลัวพันธมิตรอู๋เว่ย พวกเขาคือกลุ่มอำนาจที่ชื่นชอบการเข่นฆ่า หากใครโดนพันธมิตรอู๋เว่ยหมายหัว ก็แสดงถึงความโชคร้ายและความพินาศ

“ไม่ต้องพูดเหลวไหลแล้ว ในเมื่อได้รับการ์ดคำสั่งฆ่าล้างโคตรของพันธมิตรอู๋เว่ยเรา จุดจบของตระกูลโจวก็ได้ถูกกำหนดไว้ตั้งแต่วันที่ได้รับการ์ดแล้ว!” ชายชราแค่นเสียงเย็น จากนั้นก็สะบัดแขนเสื้อ “ฆ่ามัน!”

สิ้นคำสั่งของชายชรา ชายชุดขาวสิบกว่าคนที่ข้างหลังมีคำว่า “อู๋เว่ย” เขียนติดอยู่ ก็พุ่งปะทะกับพวกตระกูลโจว

“พ่อครับ อย่ามัวเสียเวลาคุยกับพวกมันเลย…ไม่มีประโยชน์หรอก วันนี้เป็นไงเป็นกัน สู้กับพวกมันไปเลย!”

โตวอูออกหน้าคนแรก แม้พันธมิตรอู๋เว่ยจะจู่โจมเข้ามา แต่เขากลับไม่คิดจะถอยแม้ครึ่งก้าว พุ่งเข้าไปเผชิญหน้าทันที

แต่ทว่า แม้วิทยายุทธ์ของโจวอูจะไม่เลว แต่เทียบกับคนของพันธมิตรอู๋เว่ยกลับยังห่างชั้นกันไกล เพียงไม่นาน โจวอูก็ถูกคนของพันธมิตรอู๋เว่ยโจมตีจนตัวปลิวออกไปดุจว่าวที่เชือกขาด

พริบตาเดียว เสียงคำรามด่าทอดังไปทั่ว แม้ตระกูลโจวจะมีคนเยอะ แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับยอดฝีมือของพันธมิตรอู๋เว่ย กลับต้องแพ้ไม่เป็นท่า มีแค่ความไม่กลัวตาย กำลังต่างกันลิบลับ กลับไร้ประโยชน์

วินาทีนี้ จู่ๆ ชายชราที่ยืนอยู่ข้างชีซิงก็เคลื่อนไหว เขาเอื้อมมือออกไปบีบคอผู้นำตระกูลโจว

ผู้นำตระกูลโจวสองเท้าลอยเหนือพื้น ใบหน้าแดงก่ำ หายใจติดขัด

นอกบ้านตระกูลโจว มีคนมามุงเยอะขึ้นเรื่อยๆ เสียงถกเถียงดังมาเป็นระยะ ชี้นิ้ววิพากษ์วิจารณ์ แต่กลับไม่มีใครกล้าเข้ามาเอ่ยถึงความผิดของพันธมิตรอู๋เว่ยเลยแม้แต่คนเดียว

เยี่ยหวันหวั่นขมวดคิ้วแน่น ถึงแม้เธออยากช่วยตระกูลโจว แต่กลับไม่รู้ว่าควรทำยังไง แล้วก็รู้ดีว่าตัวเองไร้กำลัง

————————————————————————————-

บทที่ 1282 ฉันไม่มีลูกโว้ย

ยามนี้เยี่ยหวันหวั่นพอจะรู้ว่าพันธมิตรอู๋เว่ยเป็นกลุ่มอำนาจแบบไหน ตามสไตล์การทำงานของพันธมิตรอู๋เว่ยแห่งรัฐอิสระ ถ้าหากตอนนี้เธอเข้าไปยุ่ง หรือห้ามปราม เกรงว่ามีแต่จะรนหาที่ตายเปล่าๆ