บทที่ 1285 ความรู้สึกตอนโดนอัดช่างคุ้นเคยเหลือเกิน / บทที่ 1286 เธอคือพี่สาวจริงเหรอ?

บทที่ 1285 ความรู้สึกตอนโดนอัดช่างคุ้นเคยเหลือเกิน

“ปะ…เป็นไปไม่ได้…”

วินาทีนี้ ทุกคนในพันธมิตรอู๋เว่ยมองหน้ากันด้วยความตกตะลึง

สมาชิกพันธมิตรอู๋เว่ยที่อยู่ในเหตุการณ์ มีหลายคนที่อยู่ในกลุ่มมานาน ฉะนั้นพวกเขาจึงรู้จักทักษะและกระบวนท่าของหัวหน้าแก๊งพวกเขาอยู่บ้าง

แต่ตอนนั้นหัวหน้าบอกว่าจะกลับบ้านไปเยี่ยมพ่อแม่ จากนั้นก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ไม่เคยปรากฏตัวอีกเลย

พันธมิตรอู๋เว่ยเคยระดมกำลังคนจำนวนมากตามหาหัวหน้าแก๊ง แต่น่าเสียดาย หลายปีผ่านไปแล้วก็ยังไม่มีความคืบหน้าแม้แต่น้อย…

ชีซิงจ้องหน้าหญิงสาวด้วยความสงสัย

“เธอ…คุณคือ…ท่านหัวหน้า?!” สมาชิกพันธมิตรอู๋เว่ยคนหนึ่งมองเยี่ยหวันหวั่นด้วยสีหน้าตกตะลึง

ชายชราจากพันธมิตรอู๋เว่ยที่ถูกเยี่ยหวันหวั่นซัดปลิวเมื่อกี้ตอนนี้เลือดกลบมุมปาก เขาหน้าเปลี่ยนสีไปทันที

ทั้งเรี่ยวแรงและองศาของวิชาดรรชนีเมื่อกี้ของผู้หญิงคนนี้ เหมือนหัวหน้าแก๊งที่หายตัวไปของพวกเขามาก

“เธอ…เธอ…”

ตอนนั้นเขามักจะได้เป็นคู่ซ้อมของหัวหน้า เมื่อครู่วินาทีที่ผู้หญิงคนนี้โจมตีเขา ชายชราเหมือนย้อนเวลากลับเมื่อหลายปีก่อน ตอนที่เขาเป็นคู่ซ้อมของหัวหน้า…

ความรู้สึกตอนโดนอัดอย่างนี้ ช่างคุ้นเคยเหลือเกิน!

“หะ…หัวหน้า…” ชายชราจ้องเยี่ยหวันหวั่น ร่างกายสั่นเทาเล็กน้อย เขาเดินไปหาเยี่ยหวันหวั่นแล้วเรียกอย่างไม่อยากเชื่อ

“หัวหน้า…หัวหน้าใช่ไหมครับ…” ชายชรามองเยี่ยหวันหวั่นอย่างเหม่อลอย แววตาดูสับสน

พฤติกรรมเมื่อกี้ของเยี่ยหวันหวั่นเกิดจากจิตใต้สำนึกเวลาเผชิญหน้ากับอันตรายล้วนๆ แต่พอคิดจะทำต่อ สมองกลับขาวโพลนไปหมด

ขณะกำลังร้อนรน จู่ๆ คนของพันธมิตรอู๋เว่ยก็มองเธอ แล้วเรียกเธอว่าหัวหน้า เยี่ยหวันหวั่นได้แต่อึ้งงัน

เธอรู้อยู่แล้วว่าหัวหน้าพันธมิตรอู๋เว่ย ก็คือแบดเจอร์ในตำนานที่โหดเหี้ยมอำมหิต และหายตัวไปนานหลายปีแล้วคนนั้น

แต่คนพวกนี้แล้วยังมีชายชราที่โฉดชั่วคนนั้นกลับมองหน้าเธอแล้วเรียกเธอว่าหัวหน้า หมายความว่ายังไงกัน?

เยี่ยหวันหวั่นพลันนึกอะไรขึ้นมาได้ จู่ๆ เธอก็นึกถึงตอนที่เจอสมาชิกพันธมิตรอู๋เว่ยที่โดนไล่ออกที่จีน ตอนนั้นพวกเขาก็จำผิดคิดว่าเธอเป็นหัวหน้าพันธมิตรอู๋เว่ยเหมือนกัน…

หรือว่าเธอกับหัวหน้าพันธมิตรอู๋เว่ยมีตรงไหนที่เหมือนกันจริงๆ?

ไม่อย่างนั้นพวกเขาคงไม่จำผิดซ้ำๆ อย่างนี้

เพียงเสี้ยววินาที สมองของเยี่ยหวันหวั่นมีความคิดมากมายผุดขึ้นมา คำถามที่ตั้งใจจะถามออกไปถูกกลืนลงคอไปทันที

ถ้าหากเธอไม่ยอมรับว่าเธอเป็นหัวหน้าพันธมิตรอู๋เว่ย เธอกับตระกูลโจวจะต้องตายกันหมดแน่

ในเมื่อพวกเขาคิดว่าเธอเป็นหัวหน้าพันธมิตรอู๋เว่ย…

ถ้างั้นก็ใช้แผนหนามยอกเอาหนามบ่งก็แล้วกัน…

เมื่อถึงเวลานั้น ไม่เพียงจะช่วยตระกูลโจวไว้ได้ แม้แต่เธอเองก็จะรอดด้วย

คิดได้อย่างงี้เยี่ยหวันหวั่นก็เปลี่ยนสีหน้าทันที

ถึงเธอจะไม่รู้ว่าหัวหน้าพันธมิตรอู๋เว่ยหน้าตาเป็นยังไง แต่จากข่าวลือที่ได้ยินมา ก็พอจะคาดเดาได้บ้างว่าแบดเจอร์คนนั้นนิสัยเป็นยังไง

ถึงยังไงก็มีแต่ตายกับตาย ไม่สู้ลองดูซักตั้งแล้วกัน!

ได้เวลาแสดงทักษะที่แท้จริงของเธอแล้ว…

พอได้ยินชายชราเรียกตัวเองว่าหัวหน้า เยี่ยหวันหวั่นก็แสร้งวางท่าไม่แยแส แล้วเหลือบมองชายชราอย่างรำคาญ “เรียกหาอะไร!”