บทที่ 1299 คู่หมั้นของแบดเจอร์ / บทที่ 1300 จบเห่แน่ๆ

บทที่ 1299 คู่หมั้นของแบดเจอร์

คนพวกนี้มีอำนาจและตำแหน่งสูงในพันธมิตรอู๋เว่ย เทียบกับตำแหน่งของเป่ยโต่วกับชีซิงแล้วเหมือนจะสูงกว่าหน่อย เป็นพวกคนเก่าแก่ที่ติดตามแบดเจอร์มาตั้งแต่สมัยก่อน

แถมแต่ละคนยังมีอิทธิพลของตัวเองทั้งนั้น พวกเขาผูกขาดผู้แข็งแกร่งและกำลังคนในพันธมิตรอู๋เว่ยเกือบครึ่ง ซ้ำพวกเขายังเป็นผู้นำตระกูลศิลปะต่อสู้ที่มีอิทธิพลในรัฐอิสระด้วย

เยี่ยหวันหวั่นกุมหน้าผาก รู้สึกว่าเจอเรื่องยากเข้าแล้ว

อย่าว่าแต่เธอเลย ถึงแบดเจอร์ตัวจริงจะกลับมา ก็เกรงว่าจะจัดการเรื่องนี้ไม่ได้ง่ายๆ…

ภายนอกคนพวกนี้อาจจะดูเหมือนเคารพเกรงกลัวเธอ แต่ในใจคิดอะไรอยู่ใครจะไปรู้

ยังไม่พูดถึงเรื่องที่เธอเป็นแบดเจอร์ตัวปลอม ถึงแบดเจอร์ตัวจริงจะกลับมา เวลาผ่านไปหลายปีขนาดนี้ อิทธิพลของพวกเขาขยายใหญ่ขึ้น เกรงว่าคงจะไม่ยอมจำนนง่ายๆ

เยี่ยหวันหวั่นกำลังอ่านข้อมูลและคิดหากลยุทธ์รับมือ จู่ๆ เสียงเคาะประตูก็ดัง

“เข้ามา” เยี่ยหวันหวั่นบอก

“เสี่ยวเฟิงเฟิง…” ชิวสุ่ยเดินเข้ามาในห้อง แล้วกอดเยี่ยหวันหวั่นจากข้างหลังอย่างไม่ทันตั้งตัว

เยี่ยหวันหวั่นพูดไม่ออก

ผู้หญิงคนนี้ต้องทำตัวสนิทสนมขนาดนี้ทุกครั้งเลยเหรอ…

พอปล่อยเยี่ยหวันหวั่น ชิวสุ่ยก็พูดด้วยสีหน้ามีลับลมคมใน “เดาสิว่าใครมา?”

เยี่ยหวันหวั่นยังคงพูดไม่ออก

ขอร้องล่ะ ช่วยหยุดให้เธอทายซักทีได้ไหม?

มีแต่คำถามเสี่ยงตายทั้งนั้น!

“จี้หวงมาล่ะ!” ชิวสุ่ยทำหน้าตื่นเต้น

เยี่ยหวันหวั่นหน้าเปลี่ยนสีเล็กน้อย จี้หวง…มาทำไมอีก…

“เสี่ยวเฟิงเฟิง…อิจฉาเธอจังที่มีคู่หมั้นแบบนี้ เธอหายตัวไปตั้งหลายปี แต่เขาก็ไม่เคยยอมแพ้ ยังตามหาเธอมาตลอด” ชิวสุ่ยถอนหายใจ

แต่คำพูดของชิวสุ่ยกลับทำให้เยี่ยหวันหวั่นอึ้งค้างไปแล้ว

อะไรนะ?!

คู่หมั้น???

จี้หวงเป็น…คู่หมั้นของแบดเจอร์?!

เห็นเยี่ยหวันหวั่นสีหน้าไม่ดีนัก ชิวสุ่ยจึงยิ้มบอกว่า “วางใจเถอะ เรื่องที่จี้หวงเป็นคู่หมั้นเธอ จนถึงตอนนี้ก็ยังมีแค่ฉันคนเดียวที่รู้ ฉันไม่เคยบอกใคร”

เยี่ยหวันหวั่นได้ยินอย่างนั้นก็ครุ่นคิดเงียบๆ

ไม่น่าล่ะเป่ยโต่วถึงได้ระวังตัว ทำหน้าเหมือนเจอศัตรูตัวฉกาจน์อย่างไงอย่างงั้น ดูท่าเขาคงไม่รู้เรื่องระหว่างแบดเจอร์กับจี้หวง พันธมิตรอู๋เว่ยทั้งแก๊ง คนที่รู้ว่าจี้หวงเป็นคู่หมั้นของแบดเจอร์มีแค่ชิวสุ่ยคนเดียว…

ชิวสุ่ยเพิ่งจะพูดจบ เยี่ยหวันหวั่นก็เห็นใบหน้าเปื้อนยิ้มของชายหนุ่มที่เธอเพิ่งเจอเมื่อเช้าเดินเข้าในห้องทำงาน

“พวกเธอคุยกันเลย…ตามสบาย…” ชิวสุ่ยมองเยี่ยหวันหวั่นแล้วยิ้มล้อ จากนั้นก็หมุนตัวเดินออกไป แล้วยังอุตส่าห์ใจดีปิดประตูห้องให้อีกด้วย

มองดูจี้หวงที่ยืนอยู่ตรงหน้า เยี่ยหวันหวั่นจิตใจสับสนวุ่นวาย ไม่รู้จะทำยังไงดี

เวรกรรมจริงๆ! ไม่นึกเลยว่าแบดเจอร์กับจี้หวงจะมีความสัมพันธ์แบบนี้!

เธอควรทำตัวยังไงกับคู่หมั้นของแบดเจอร์ดีล่ะ…

ต้องออดอ้อนเหมือนนกน้อยต้องการที่พึ่ง หรือทำตัวเย็นชาเหมือนน้ำแข็งพันปีดีล่ะ?

อืม ในเมื่อแบดเจอร์เป็นคู่หมั้นของจี้หวง จะทำตัวเย็นชาได้ยังไงกัน…

ต้องทำตัวสนิทสนมหน่อยรึเปล่า?

“ตอนนี้กินได้รึยัง”

จี้หวงวางข้าวกล่องบนโต๊ะทำงานของเยี่ยหวันหวั่น ใบหน้ายังคงเปื้อนยิ้มจางๆ

“ขอบคุณ…ลำบากคุณต้องทำเองกับมืออีก…” เยี่ยหวันหวั่นพยายามใจเย็น หันไปมองข้าวกล่องแล้วยิ้มบอก

“ไม่ลำบาก เมื่อก่อนเธอชอบรบเร้าให้ฉันทำข้าวกล่องให้เธอกินตลอดไม่ใช่เหรอ ฉันชินแล้วล่ะ” จี้หวงยิ้มพูด

เยี่ยหวันหวั่นเงียบ

แบดเจอร์ เธอไปสร้างเวรสร้างกรรมประเภทไหนไว้กันเนี่ย ไม่นึกเลยว่าจะกล้าขอให้จี้หวงทำข้าวกล่องให้เธอกิน…

————————————————————————————-

บทที่ 1300 จบเห่แน่ๆ