บทที่ 137

แผนรักร้ายคว้าหัวใจคุณสามี – บทที่ 137 กลับไปให้อาหารปีศาจร้าย / บทที่ 138 สร้างเซอร์ไพรส์แต่ได้เซอร์ไพรส์กว่า บทที่ 137 กลับไปให้อาหารปีศาจร้าย

เจียงเยียนหรานได้ยิน พลันคล้องแขนเยี่ยหวันหวั่นไว้ทันที “เธอไม่ไปด้วยกันเหรอ?”

เยี่ยหวันหวั่น “…”

ทำไมเธอรู้สึกเหมือนว่าเจียงเยียนหรานตอนนี้จะยิ่งทำตัวติดหนึบกับเธอแล้ว

เยี่ยหวันหวั่นเอ่ยอย่างจนใจ “ขอโทษด้วยนะจ๊ะ เย็นนี้ฉันมีนัดแล้ว”

จากการสังเกตในวันนี้ เธอคิดว่าฉู่เฟิงคนนี้ก็ไม่เลวเลย และยังมั่นใจได้ว่าเขาชอบเจียงเยียนหรานจริง ดังนั้นจึงดำเนินการจับคู่คนทั้งสองต่ออย่างไม่สนใจอะไร

“มีนัด? นัดกับแฟนเธอใช่ไหม?”

เยี่ยหวันหวั่นพยักหน้า “อืม”

“แบบนี้เอง! งั้นก็ได้!” ได้ยินเธอพูดแบบนี้ เจียงเยียนหรานก็เกรงใจที่จะลากเธอไปด้วยกันอีก

ฉู่เฟิงที่อยู่ด้านข้างมองเยี่ยหวันหวั่นด้วยสีหน้าซาบซึ้งพลางเอ่ยถาม “สวัสดี ต้องขอโทษจริงๆ นะ ยังไม่ทันได้ทักทายเลย เธอคือ…เพื่อนเยียนหราน?”

“สวัสดี เยี่ยหวันหวั่น” เยี่ยหวันหวั่นแนะนำตัวเองสั้นๆ

เจียงเยียนหรานแนะนำตามต่อ “หวันหวั่นเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน”

ฉู่เฟิงมองไปทางเยี่ยหวันหวั่นด้วยความประหลาดใจอยู่บ้าง “ที่แท้เธอก็คือเยี่ยหวันหวั่น ได้ยินชื่อเสียงเธอมานานแล้ว!”

เยี่ยหวันหวั่นยิ้มอ่อน “เฮอะ เป็นชื่อเสียงด้านลบทั้งนั้นล่ะสิ!”

ฉู่เฟิงกล่าวจริงจัง “ได้เจอเธอตัวจริงถึงได้รู้ว่าไม่เหมือนกับข่าวลือเลยสักนิด เห็นได้ว่าข่าวลือไม่น่าเชื่อถือ”

“นายเพิ่งจะเคยเจอฉันครั้งแรก พูดคุยกันไม่กี่คำเท่านั้นเอง? รู้ได้อย่างไรว่าฉันไม่ได้เป็นเหมือนข่าวลือ?” เยี่ยหวันหวั่นเอ่ยถามเสียงแผ่วเบา

“เป็นเพราะเธอคือเพื่อนของเยียนหรานไง!” ฉู่เฟิงแสดงออกอย่างเป็นเหตุเป็นผล

เยี่ยหวันหวั่นพลันกระตุกคิ้ว “นึกว่านายจะทึ่มซื่อซะอีก ดูไม่ออกเลยว่าจะช่างเจรจาขนาดนี้!”

ฉู่เฟิงได้ยิน ใบหน้าหล่อเหลาพลันแดงก่ำ เจียงเยียนหรานก็มีสีหน้าอึดอัดเล็กน้อย

ได้เห็นหนุ่มสาวไร้เดียงสาทั้งสองคน เยี่ยหวันหวั่นเกิดความรู้สึกแปลกๆ เหมือนว่าตัวเองแก่แล้วจริงๆ

หลังจากร่ำลากับเจียงเยียนหรานและฉู่เฟิงแล้ว เยี่ยหวันหวั่นก็กลับไปที่หอพักก่อน

ลบเครื่องสำอางอาบน้ำเรียบร้อย ก็มาพลิกอ่านตำราเรียน

ช่วงเวลานี้เธอไม่เพียงอ่านเสริมบทเรียนของมัธยมปลายอย่างเอาเป็นเอาตาย แต่ยังอ่านตำราของชั้นมหาวิทยาลัยไปด้วย เนื่องจากเธอเสียเวลาซ้ำชั้นมัธยมปลายไปสองปี แน่นอนว่าเธอต้องชดเชยช่วงเวลาสองปีที่ขาดหายไปให้ได้ รอให้สอบผ่านได้เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยนิเทศน์ศาสตร์ของเมืองหลวงเรียบร้อยก่อน เธอจะต้องข้ามเกรด เรียนให้จบโดยเร็วที่สุดให้ได้

พร้อมกันนี้เธอยังเกาะติดกับทุกเทรนด์ในวงการบันเทิง เพื่อจะได้คว้าทุกโอกาสสำคัญได้

หากว่าเธอจำไม่ผิด ถัดจากนี้อีกไม่นาน ซุปเปอร์สตาร์แถวหน้าของวงการบันเทิงจะพบกับวิกฤตประชาสัมพันธ์ที่ร้ายแรง จนต้องดับไปจากวงการบันเทิง ต้นสังกัดของเขาก็จะขาดทุนย่อยยับ และเธอก็บังเอิญรู้วิธีการที่จะทำให้เขารอดพ้นจากวิกฤตการณ์ได้ ถึงเวลานั้นหากใช้ประโยชน์ให้ดีๆ ก็จะเป็นจุดเริ่มต้นและการเริ่มต้นที่ดีอย่างหนึ่งของเธอได้…

โศกนาฎกรรมครั้งใหญ่ของเธอในชาติก่อน นอกจากเพราะซือเยี่ยหานแล้ว ว่ากันถึงแก่นแท้แล้วก็เป็นเพราะตัวเธอที่อ่อนแอเกินไป ไม่ใช่เพียงกำลังกายของเธอที่อ่อนแอ แต่รวมถึงกำลังใจด้วย

หลังจากอ่านหนังสือไปพักหนึ่ง เยี่ยหวันหวั่นกวาดตามองเวลาบนหน้าจอมือถือ รวบรวมเก็บตำราเรียน เตรียมตัวไปยังสวนจิ่นหยวน

แม้จะอ้างเหตุผลว่าไม่อยากเป็นก้างขวางคอเจียงเยียนหราน แต่มันเป็นการเตือนสติเธอ เยี่ยหวันหวั่นรู้สึกว่าจำเป็นที่เธอต้องกลับไปดูสักหน่อย

อาศัยจังหวะที่ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับซือเยี่ยหานยังไปได้ดี ตีเหล็กเมื่อยังร้อน

ไม่เช่นนั้นจะเป็นการตอบสนองที่เฉยเมย ได้ประสิทธิภาพต่ำเกินไป

เพราะอย่างไรสียอีกไม่นานเธอจะเรียนจบแล้ว ถึงเวลานั้นสิ่งที่เธอต้องทำยังมีอีกมาก ซึ่งหลายๆ อย่างก็เกินกว่าขอบเขตการอนุญาตของซือเยี่ยหาน หากยังจัดการซือเยี่ยหานทางนี้ไม่ได้ เธอจะก้าวเดินเพียงก้าวเดียวก็คงลำบาก

ออกจากประตูโรงเรียน เธอได้แวะร้านซาลาเปาร้านดังข้างโรงเรียน เธอซื้อซาลาเปาไส้เนื้อมาห้าชิ้น เตรียมเอากลับไปให้อาหารปีศาจร้ายบางตัว

………………………………..