บทที่ 1373 เป็นคนไร้ศีลธรรมขนาดนั้นเลยเหรอ / บทที่ 1374 สู้ตายกับอาชูร่า

บทที่ 1373 เป็นคนไร้ศีลธรรมขนาดนั้นเลยเหรอ

ใช้เงินของพันธมิตรอู๋เว่ยสร้างอำนาจของตัวเอง ความรู้สึกอย่างนี้ยากจะบรรยายอย่างแท้จริง

ได้ยินแบบนั้นแล้ว เหล่าเจียงก็หัวเราะเจ้าเล่ห์ “เจ้านาย เรื่องนี้ผมเชี่ยวชาญ ขอแค่มีเงินก็ไม่มีปัญหาอะไรทั้งนั้น…แต่ว่า พวกเราจะใช้ชื่ออะไรไปรับสมัครคนดี พันธมิตรอู๋เว่ยเหรอครับ?”

เยี่ยหวันหวั่นอดครุ่นคิดไม่ได้ แน่นอนว่าใช้ชื่อพันธมิตรอู๋เว่ยรับสมัครกำลังพลไม่ได้ ถ้าใช้ชื่อพันธมิตรอู๋เว่ย แบบนั้นจะยังเกี่ยวข้องอะไรกับเธอ สิ่งที่เธอต้องการคือกองกำลังที่เป็นของตัวเองโดยสมบูรณ์ ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับพันธมิตรอู๋เว่ย!

ผ่านไปครู่หนึ่ง ดวงตาของเยี่ยหวันหวั่นก็สว่างวาบ เธอเอ่ยปากว่า “ใช้ชื่อเดธโรส…”

…

หลังจากปรึกษารายละเอียดกับพวกเหล่าเจียงและหลิวอิ่งเสร็จ เยี่ยหวันหวั่นก็พาคนไปที่ฝ่ายการเงินเพื่อเอาเงินที่กลุ่มสหพันธ์วิทยายุทธ์ส่งมาวันนี้ไปทั้งหมด

หลังจากนั้น เยี่ยหวันหวั่นก็กลับมาที่ห้องทำงานของตัวเอง

ในห้องทำงาน เป่ยโต่วที่ใส่ชุดคนงาน สวมหมวกกันแดดสีส้ม กำลังนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้ทำงานของเยี่ยหวันหวั่น เขากินแอปเปิลที่เยี่ยหวันหวั่นซื้อมาวางไว้ในห้อง ปากก็ฮัมทำนองที่เยี่ยหวันหวั่นฟังไม่เข้าใจไปด้วย

“เก้าอี้ทำงานของฉันนั่งสบายดีไหม” เมื่อเข้ามาในห้องทำงาน เยี่ยหวันหวั่นมองเป่ยโต่วพร้อมเอ่ยถาม

พอเห็นเยี่ยหวันหวั่นปรากฏตัว เป่ยโต่วลุกขึ้นจากเก้าอี้ทำงานทันที ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มกระอักกระอ่วน

“ติดประตูเสร็จแล้วเหรอ?” เยี่ยหวันหวั่นมองเป่ยโต่วพลางถาม

ได้ยินแบบนั้น เป่ยโต่วก็พยักหน้ารัวๆ “ติดเสร็จแล้ว…พี่เฟิง…ตกลงนี่มันเรื่องอะไรกันแน่ เช้าวันนี้ผมไปติดประตู…แล้วจู่ๆ เจ้าสวะหมาก็โผล่หน้ามา”

เยี่ยหวันหวั่นหน่ายใจเล็กน้อย ก็นั่นเป็นบ้านของอี้สุ่ยหาน เขาไม่โผล่มาสิถึงจะแปลก

“แม่งเอ๊ย ตอนที่ผมไปเจ้าสวะหมาดันหลับอยู่บนโซฟา ผมไม่ระวังเผลอทำเขาตื่นด้วย…เจ้าหมานั่น อารมณ์โกรธตอนตื่นนี่สุดๆ ไปเลย พอลุกขึ้นมาก็จะฆ่าผม ยังดีที่ผมสวมชุดคนงาน แบกประตูอยู่ พอเขารู้ว่าผมมาติดตั้งประตูถึงค่อยเบาอารมณ์ลงมาบ้าง ไม่อย่างนั้นผมถูกเขาอัดตายทั้งเป็นจริงๆ แน่” เป่ยโต่วบ่นเล็กน้อย งานนี้อันตรายเกินไปแล้ว

“กุญแจ” เยี่ยหวันหวั่นเอ่ย

เป่ยโต่วล้วงกุญแจออกมาจากในกระเป๋าเสื้อแล้วส่งให้เยี่ยหวันหวั่นทันที

“พี่เฟิง…พี่จะเอากุญแจของเจ้าสวะหมาไปทำอะไร…” เป่ยโต่วทำหน้าสงสัย “คงไม่ใช่…พี่กับเจ้าสวะหมา…เป็นชู้กันหรอกนะ!”

เยี่ยหวันหวั่นเก็บกุญแจแล้วก็กลอกตาใส่เป่ยโต่ว พลังแห่งจินตนาการมากมายเหลือเกิน

“พี่เฟิง…ไม่ใช่ว่าผมว่าพี่นะ แต่อย่าเห็นคนหน้าตาดีก็คิดอยากอ่อย นี่เป็นเรื่องถึงชีวิตเชียวนะ!”

“พูดจาเป็นหรือเปล่า” เยี่ยหวันหวั่นกลอกตาใส่อีกฝ่าย เธอเป็นคนไร้ศีลธรรมขนาดนั้นเลยเหรอ?

เป่ยโต่วเห็นเยี่ยหวันหวั่นไม่พอใจ ก็เผยสีหน้าประดักประเดิด “แค่กๆ ผมล้อเล่น…จริงสิ ฝั่งกลุ่มสหพันธ์วิทยายุทธ์ส่งเงินกับบัตรผ่านทางมาให้พี่แล้ว บอกให้พี่เฟิงลงมือเร็วหน่อย”

พอได้ยินคำพูดของเป่ยโต่ว เยี่ยหวันหวั่นกลับแค่นยิ้มเย็น กลุ่มสหพันธ์วิทยายุทธ์มองเธอเป็นเหมือนอาวุธแหลมคม แต่อยากแทงอาชูร่าสักครั้ง ไหนเลยจะง่ายดายขนาดนั้น

ถึงแม้อาชูร่าเพิ่งฟื้นคืนชีพจากเถ้าถ่านไม่นาน แต่ต้องรักษากำลังรบสำคัญไว้แน่ จะจัดการได้ง่ายเสียที่ไหน หากประมาทนิดเดียว ไม่แน่ว่าชีวิตของเธออาจถูกเล่นงานจนจบสิ้นก็ได้

“ไปบอกกลุ่มสหพันธ์วิทยายุทธ์ ลงมือตอนไหนพันธมิตรอู๋เว่ยจะตัดสินใจเอง” เยี่ยหวันหวั่นกล่าว

เป่ยโต่วเหมือนกำลังครุ่นคิด “พี่เฟิง…พวกเราอย่าท้าทายอำนาจของกลุ่มสหพันธ์วิทยายุทธ์ดีกว่า…พวกเขากวาดล้างอาชูร่าในยุครุ่งเรือง บางทีอาจจะลำบากอยู่บ้าง แต่ถ้าอยากกำจัดพวกเรา กลับไม่ยากเย็นเลย…”

—————————————————————————

บทที่ 1374 สู้ตายกับอาชูร่า

เมื่อได้ยินคำพูดของเป่ยโต่ว เยี่ยหวันหวั่นมีท่าทีครุ่นคิด

ตั้งแต่อดีตจนถึงตอนนี้ กลุ่มสหพันธ์วิทยายุทธ์เป็นกลุ่มอิทธิพลที่แข็งแกร่งที่สุดในรัฐอิสระ จัดเป็นตัวตนที่ช่วยคงสมดุลของรัฐอิสระไว้ ถ้ามีช่วงเวลาจำเป็น ทั้งสี่ตระกูลใหญ่ก็จะช่วยเหลือกลุ่มสหพันธ์วิทยายุทธ์สุดกำลัง