บทที่ 1383 เสื้อกั๊กเต็มไปหมด / บทที่ 1384 มีเรื่องกับใครไม่ได้ทั้งนั้น

บทที่ 1383 เสื้อกั๊กเต็มไปหมด

หลินเชวียพูดจบก็ถามด้วยความแปลกใจ “พี่เก้า ในเมื่อเยี่ยหวันหวั่นเป็นคนรัฐอิสระ งั้นบ้านเธออยู่ไหน พ่อแม่เธอล่ะ แล้วเธอชื่ออะไร?”

เขาเคยได้ยินตำนานอันแข็งแกร่งของผู้หญิงในดวงใจพี่เก้ามามากมาย แต่กลับไม่เคยรู้ว่าตัวตนที่แท้จริงของเธอคือใคร

ตอนนี้เป็นไง มี

ผู้หญิงคนนี้มีเสื้อกั๊กเยอะเกินไปแล้วมั้ง?

เธอไม่เหนื่อยบ้างรึไงนะ…

“เรื่องนั้นสำคัญด้วยเหรอ” ซือเยี่ยหานเอ่ยด้วยใบหน้าเย็นชา

หวันหวั่นไม่เคยบอกเขาเกี่ยวกับชื่อจริง และชาติกำเนิดของเธอ เขาเองก็ไม่เคยสนใจ

“เอิ่ม เอาเถอะๆ ไม่บอกก็แล้วไป แล้วหลังจากนั้นล่ะ?” หลินเชวียตาเป็นประกาย จ้องหน้าพี่เก้าของเขาอย่างอารมณ์ค้าง

หายากที่พี่เก้าจะยอมพูดเรื่องพวกนี้กับเขา! นี่มันโอกาสดีที่พันปีจะมีครั้งหนึ่ง!

แต่ทว่า ซือเยี่ยหานกลับไม่พูดอะไรอีก มีเพียงสีหน้าที่ดูเย็นชาขึ้นเรื่อยๆ

เมื่อหญิงสาวที่ปรากฏตัวอย่างเหนือความคาดหมายคนนั้นได้ยึดครองชีวิตของเขาไปจนหมด กระทั่ง เมื่อเธอฝ่าทะลวงเส้นแบ่งเขตแดนไปพร้อมกับเขา…

แต่จู่ๆ เยี่ยหวันหวั่นกลับหายตัวไปสิบเดือนกว่า ไร้ร่องรอยไร้ข่าวสาร ราวกับหายไปกับอากาศ…

ในช่วงนั้น เขาตามหาเธออยู่ตลอดเวลา แต่หลังจากเจอเยี่ยหวันหวั่น ภัยพิบัติครั้งนั้นก็ได้เริ่มต้นขึ้น…

ภาพเหตุการณ์ในวันนั้นผุดขึ้นมาในสมองซือเยี่ยหานอีกครั้ง

เยี่ยหวันหวั่นเนื้อตัวเปื้อนเลือด ราวกับปีนขึ้นมาจากขุมนรก

ถ้าหากไม่ใช่เขาบังเอิญหาเธอเจอ กลัวก็แต่…เธอคงทนไม่ไหวแล้ว…

ทุกครั้งที่คิดถึงเรื่องนี้ เขายังคงรู้สึกกลัวไม่หาย

และอาการบาดเจ็บของเขา…ก็ได้มาจากภัยพิบัติครั้งนั้น

หลังจากที่เยี่ยหวันหวั่นฟื้นจากอาการบาดเจ็บสาหัส เธอก็ไม่ยอมพูดอะไร เอาแต่ขอร้องซือเยี่ยหานให้พาเธอไปจากรัฐอิสระ อย่ากลับมาอีกตลอดกาล…

ด้วยเหตุนั้น เขาจึงสั่งให้ยุบอาชูร่า แล้วพาเธอกลับจีน

แต่พอไปถึงจีน…

ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับร่างกายเธอ เยี่ยหวันหวั่นทรมานเจียนตายทุกวัน เธอทำโทษตัวเองอย่างบ้าคลั่ง น้ำตาอาบแก้ม กระทั่งมีแนวโน้มที่จะฆ่าตัวตาย

สุดท้าย เยี่ยหวันหวั่นขอร้องซือเยี่ยหานให้ลบความจำของเธอซะ

ตอนแรกซือเยี่ยหานไม่เห็นด้วยกับเรื่องบ้าๆ อย่างงี้ แต่เมื่ออาการของเธอเริ่มย่ำแย่ลงทุกวัน เขาไม่อาจทนดูเธอมีชีวิตอย่างทุกข์ทรมานอย่างนั้นต่อไป

สุดท้ายซือเยี่ยหานก็ตัดสินใจใช้วิธีถ่ายโอนความจำ โดยล้างความจำทั้งหมดตอนอยู่รัฐอิสระของเยี่ยหวันหวั่นทิ้ง

เพื่อหยุดความทรมานของเธอ แล้วก็เป็นวิธีที่จะทำให้เธอปลอดภัยด้วย

แต่ครั้งนี้ ที่เขาต้องกลับมารัฐอิสระก็เพราะแม่ของซือเยี่ยหาน

แม่ของซือเยี่ยหานขู่เขาว่าถ้าหากเขาไม่กลับมา เธอจะประกาศให้คนทั้งรัฐอิสระรู้ว่าเยี่ยหวันหวั่นอยู่ที่ไหน

เมื่อถึงตอนนั้นทุกอย่างที่เขาทุ่มเททำมาตลอดก็จะสูญเปล่า

ด้วยอำนาจของตระกูลซือในประเทศจีน แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยหากเขาคิดจะใช้มันปกป้องเยี่ยหวันหวั่น

สุดท้าย ซือเยี่ยหานทำได้แค่ยอมจำนน แล้วกลับมาที่รัฐอิสระอีกครั้ง

ถ้าวางดาบลง ก็ไม่สามารถปกป้องคนรักได้