บทที่ 1447 กินจากทั้งสองฝั่ง / บทที่ 1448 เนี่ยอู๋หมิงผู้สมควรถูกประหารพันดาบ

บทที่ 1447 กินจากทั้งสองฝั่ง

“ไม่ได้ พวกผมต้องปกป้องคุณ! ห้ามอยู่ห่างจากคุณแม้แต่ครึ่งก้าว นี่เป็นหน้าที่ของพวกผม!” นักพรตใจบริสุทธิ์รีบบอก

“ใช่แล้วๆ เขาพูดถูก!” หนุ่มกรรมกรต่างชาติรีบพยักหน้าเสริม

เยี่ยหวันหวั่นพูดไม่ออก

แม่เอ็ง ขี้เกียจก็บอกว่าขี้เกียจเหอะ ข้ออ้างแบบนี้ก็พูดออกมาได้ไม่อายปาก! นี่เธอจ่ายเงินจ้างพระโพธิสัตว์สองรูปมายืนเฉยๆ รึไง?!

ทว่าการต่อสู้ครั้งนี้เกิดขึ้นเร็ว แต่ก็จบเร็วเช่นกัน เสี่ยวเถียนเถียนกับนักพรตใจบริสุทธิ์แทบไม่ต้องลงมือ ผู้อาวุโสตระกูลหยวนถูกเป่ยโต่วกับชีซิงซ้อมจนตาย คนจากตระกูลหยวนที่เหลือเองก็บาดเจ็บล้มตาย หลายคนคุกเข่าลงกับพื้น ยกสองมือกุมหัว ไม่กล้าขัดขืนอีก

คนที่พวกเขากำลังเผชิญหน้าอยู่ ก็คือยอดนักสู้ของพันธมิตรอู๋เว่ย…

“จับไอ้พวกสวะนี่ไปขัง!” เป่ยโต่วหันไปชี้นักสู้หนุ่มที่ยืนอยู่ข้างกายผู้นำตระกูลอู๋

“ครับ!” ชายหนุ่มฮึกเหิมขึ้นมาทันที เขาหันไปเตะพวกนักสู้จากตระกูลหยวนที่ยอมแพ้แรงๆ จากนั้นก็จับพวกเขาไปขังในคุกของตระกูลหยวน

“ขอบคุณท่านหัวหน้ามากนะครับ!” ผู้นำตระกูลอู๋คุกเข่าแล้วพูดกับเยี่ยหวันหวั่น

เยี่ยหวันหวั่นยิ้มเล็กน้อย แล้วบอกว่า “ตระกูลอู๋เป็นกลุ่มที่อยู่ใต้อำนาจพันธมิตรอู๋เว่ย จะปล่อยให้คนอื่นรังแกได้ยังไง”

ผู้นำตระกูลอู๋ทำหน้าซาบซึ้ง ไม่นึกฝันว่าจะได้รับเมตตาขนาดนี้ ไม่คิดเลยว่าหัวหน้าพันธมิตรอู๋เว่ย แบดเจอร์แห่งรัฐอิสระจะพูดกับเขาด้วยท่าทางอ่อนโยนอย่างนี้…แถมยังออกหน้าช่วยเหลือตระกูลอู๋ด้วยตัวเองอีก!

“ผู้นำตระกูลอู๋ เส้นทางไปตระกูลหยวนข้างหน้าโดนวางกับดักกู่พิษ แถวนี้มีทางลัดไหม?” เยี่ยหวันหวั่นถามผู้นำตระกูลอู๋

ผู้นำตระกูลอู๋รีบพยักหน้า “ท่านหัวหน้าวางใจ ที่นี่มีเส้นทางน้ำ ผมมีเรือ ตรงไปตระกูลหยวนได้เลย! แต่ว่าถ้าตระกูลหยวนวางกับดักกู่พิษบนทางพื้น พวกนั้นต้องวางกับดักทางน้ำไว้ด้วยแน่ๆ…”

“ไม่ต้องห่วง คุณแค่พาพวกฉันไปก็พอ” เยี่ยหวันหวั่นบอก

“ครับ!” ผู้นำตระกูลอู๋พยักหน้าถี่ๆ จากนั้นก็ลุกขึ้นยืน

……

กลางดึกสงัด พวกเยี่ยหวันหวั่นแยกกลุ่มกันนั่งเรือมาถึงบริเวณใกล้ๆ ตระกูลหยวนในที่สุด

แต่ตระกูลหยวนในตอนนี้กลับมีการคุ้มกันแน่นหนามาก

เยี่ยหวันหวั่นขมวดคิ้ว โบราณว่าจับโจรให้จับหัวหน้าโจรก่อน แต่พวกเธอมากันเยอะขนาดนี้ คิดจะลักลอบเข้าไปในตระกูลหยวนเงียบๆ ก็คงเป็นไปได้ยาก

เยี่ยหวันหวั่นหันไปมองเสี่ยวเถียนเถียนกับนักพรตใจบริสุทธิ์

ในที่สุดก็ได้ใช้ประโยชน์เจ้าสองคนนี้แล้ว…

“พวกเราสามคนแอบเข้าไป” เยี่ยหวันหวั่นพูดกับพวกเขาสองคน

“ท่านหัวหน้า พวกผมสองคนดูต้นทางอยู่ข้างนอกดีกว่า…” นักพรตใจบริสุทธิ์กล่าว

แต่นักพรตใจบริสุทธิ์เพิ่งจะพูดจบ เยี่ยหวันหวั่นกลับบิดหูนักพรตใจบริสุทธิ์อย่างแรง ดูต้นทางแม่เอ็งน่ะสิ ฉันเสียเงินจ้างพวกนายมาตั้งแพงเพื่อให้พวกนายดูต้นทางรึไง?!

ท่ามกลางความจนใจ นักพรตใจบริสทธิ์กับเสี่ยวเถียนเถียนทำได้เพียงพาเยี่ยหวันหวั่นลักลอบเข้าไปในตระกูลหยวน

ด้วยฝีมือของพวกเขาสองคน ทั้งสามเคลื่อนไหวได้อย่างเงียบเชียบ ไม่ทำให้คนที่เฝ้าระวังพวกนั้นแตกตื่นแม้แต่นิดเดียว

เยี่ยหวันหวั่นลอบยิ้มได้ใจ อาศัยเสี่ยวเถียนเถียนกับนักพรตใจบริสุทธิ์ จับตัวผู้นำตระกูลหยวนไม่ใช่เรื่องยากเลย ความสามารถของสองคนนี้อยู่ในระดับสูงกว่า S แล้วด้วยซ้ำ ในรัฐอิสระคงยากจะเจอคู่ต่อสู้ที่มีฝีมือสูสีกัน

ด้านในตระกูลหยวน ทุกอย่างมืดมิด มีเพียงไฟในห้องหนังสือเท่านั้นที่ยังสว่าง

พวกเยี่ยหวันหวั่นค่อยๆ ย่องไปถึงข้างนอกห้องหนังสือ แล้วเงี่ยหูฟัง ปรากฏว่าได้ยินเสียงคนกำลังคุยกันจริงๆ

ไม่เพียงเท่านี้ เยี่ยหวันหวั่นกลับรู้สึกว่าเสียงที่ได้ยินคุ้นหูมาก

แต่เยี่ยหวันหวั่นไม่ได้คิดอะไรมาก เมื่อกี้ได้ยินเสียงใครคนหนึ่งเรียกอีกฝ่ายว่าผู้นำตระกูลหยวน…แล้วก็ได้ยินเสียงตอบรับของผู้นำตระกูลหยวนด้วย…

นั่นก็แสดงว่าผู้นำตระกูลหยวนอยู่ในห้องหนังสือห้องนี้!

เยี่ยหวันหวั่นลุกยืนตัวตรง จากนั้นก็ยกเท้าถียบประตูห้องหนังสือ