บทที่ 1451 น้องสาวแสนดีของฉัน / บทที่ 1452 กู่สองใจเป็นหนึ่ง

บทที่ 1451 น้องสาวแสนดีของฉัน

“ฉันให้สี่เท่า” เยี่ยหวันหวั่นหัวเราะหยัน

“เถ้าแก่โหย่วหมิง ด้วยความสัมพันธ์ของพวกเรา ด้วยความสัมพันธ์ของคุณกับหัวหน้า เดิมทีนี่นับว่าจิ๊บจ๊อย! พวกเราสนิทกันเหมือนพี่น้อง สนิทเหมือนกับมีแม่คนเดียวกันอย่างนั้น พวกเราต้องช่วยเถ้าแก่อยู่แล้ว!” อี้จือฮวาจ้องเยี่ยหวันหวั่นด้วยสีหน้าจริงจังคร่ำเคร่ง

หนุ่มภูเขาน้ำแข็งที่อยู่ด้านข้างก็พยักหน้าอย่างเห็นได้ยาก

“ฉันให้สิบเท่า!” ผู้นำตระกูลหยวนตะโกนเสียงโมโห

“สิบเท่า!?” อี้จื้อฮวากลืนน้ำลายแล้ว “เถ้าแก่โหย่วหมิง ต้องขอโทษด้วย…พวกเราเป็นทหารรับจ้างที่มีมาตรฐาน เอาเงินล่อลวงไม่ได้หรอก!”

“อ้อ…” เยี่ยหวันหวั่นพยักหน้า “ฉันตั้งใจจะให้สักร้อยล้าน ในเมื่อเขาให้สิบเท่า งั้นก็เป็นพันล้าน สองคนสองพันล้าน คุณลองถามเขาก่อนว่าจะจ่ายไหมดีกว่า”

“พันล้าน!?” นักพรตใจบริสุทธิ์มองผู้นำตระกูลหยวนอย่างตกใจทันที “เถ้าแก่หยวน ผมนับถือนิสัยเถ้าแก่จริงๆ ผมกับเสี่ยวเถียนเถียนก็ตัดสินใจเลือกคุณ…พวกเรามาจ่ายบิลกันก่อนดีกว่า เงินสด…เถ้าแก่ต้องขนออกมาไม่ไหวแหง ใช้บัตรเครดิตเถอะ!”

สิ้นเสียงปุ๊บนักพรตใจบริสุทธิ์ก็หยิบเครื่องรูดบัตรจากที่ไหนไม่รู้ออกมา

“สี่พันล้าน!? พวกคุณเล่นมุกตลกบ้าอะไรกัน!” ผู้นำตระกูลหยวนหน้าเปลี่ยนสี ตั้งสี่พันล้าน อย่าว่าแต่จ่ายเลย ชาตินี้เขายังไม่เคยเห็นเงินมากขนาดนั้นมาก่อนเลยนะ!

สี่พันล้านซื้อตระกูลหยวนได้ตั้งกี่ตระกูล!?

“ผู้หญิงคนนี้จงใจบอกจะจ่ายพันล้านชัดๆ ดี พวกคุณถามเธอก่อนว่าจะจ่ายไหม!” ผู้นำตระกูลหยวนก็ไม่ได้โง่ เปิดโปงจุดสำคัญในทันที

วินาทีถัดมา สายตาของพวกนักพรตใจบริสุทธิ์กับอี้จือฮวาก็พากันตกลงบนตัวของเยี่ยหวันหวั่น

เยี่ยหวันหวั่นเอ่ยปากกับนักพรตใจบริสุทธิ์ “คุณคิดว่าพันธมิตรอู๋เว่ยฉันแม้แต่เงินแค่นี้ก็เอาออกมาไม่ได้เหรอ ก็แค่สี่ร้อยล้านเองนี่…รอจบวันนี้แล้วพรุ่งนี้ไปรับเงินที่ฝ่ายการเงินพันธมิตรอู๋เว่ยได้เลย”

พูดจบเยี่ยหวันหวั่นก็ยิ้มอย่างไร้พิรุธ สี่ร้อยล้านเป็นของจริง แต่เธอไม่ได้บอกสักหน่อยว่าเป็นสี่ร้อยล้านของประเทศไหน…

ถ้าเป็นสี่ร้อยล้านของประเทศเล็กรอบๆ ก็เท่ากับเงินสี่หมื่น…เฉลี่ยนกันคนละหมื่น…

อี้จือฮวากับหนุ่มภูเขาน้ำแข็งรู้ข่าวที่เยี่ยหวันหวั่นเป็นผู้นำพันธมิตรอู๋เว่ยนานแล้ว

ทันใดนั้น อี้จือฮวาเดินตรงมาถึงเยี่ยหวันหวั่นแล้วจับมือเธอไว้ “อ้าว…น้องสาว มือเธอนับวันยิ่งเนียนนุ่มนะเนี่ย อีกเดี๋ยวก็เหมือนมือของพี่สาวแล้ว ดูมือน้อยนุ่มลื่นนี้สิ ช่างน่าอิจฉาจริงๆ…น้องสาว ความสัมพันธ์ของพวกเราพูดเรื่องเงินอะไรกัน อย่าว่าแต่ร้อยล้าน ให้พี่สาวแค่หนึ่งหมื่นพี่ก็ช่วยน้องแน่นอนอยู่แล้วน่า น้องสาวแสนดีของพี่!”

พูดจบอี้จือฮวาก็หันไปหานักพรตใจบริสุทธิ์กับเสี่ยวเถียนเถียนแล้วเอ่ยอย่างโมโห “มัวเหม่ออะไรอยู่ ยังไม่จับตาแก่นั่นอีก หรือว่าต้องให้น้องสาวฉันลงมือด้วยตัวเองเหรอ เจ้าพวกขยะนี่!”

มองอี้จือฮวาที่เปลี่ยนหน้าไวเสียยิ่งกว่าสภาพอากาศ นักพรตใจบริสุทธิ์กับเสี่ยวเถียนเถียนมองหน้าสบตากัน หลังถุยในใจหนึ่งทีก็ลงมือจับผู้นำตระกูลหยวนที่อึ้งตะลึงอยู่มัดคอมัดมือไพล่หลังแล้วโยนใส่เตียงทันที

“พวกแก…พวกแกสองคนกล้าทำผิดหลักสมาคมทหารรับจ้าง ฉันจะไปฟ้องพวกแกที่สมาคมทหารรับจ้าง!” ผู้นำตระกูลหยวนตะคอกเสียงโมโห

“เพ้ย! ตาแก่หนังเหนียวน่าเกลียดหน้าไม่อายเอ๊ย แกดูตัวเองทั้งแก่ทั้งน่าเกลียด แต่ยังกล้าจ้างทหารรับจ้างเลียนแบบคนอื่นเขา…แถมยังจะฟ้องพวกฉัน แกต้องมีชีวิตรอดไปฟ้องพวกฉันได้ก่อนเฟ้ย!” อี้จือฮวาจ้องผู้นำตระกูลหยวนที่อยู่บนเตียงพลางหัวเราะเยาะต่อเนื่อง

ในเวลานั้น หนุ่มภูเขาน้ำแข็งไม่รู้หยิบเอาอะไรออกมาจากในโลงศพแล้วโปะใส่ตัวผู้นำตระกูลหยวน จากนั้นผู้นำตระกูลหยวนก็เสมือนกับเป็นใบ้ พูดไม่ได้อีกต่อไป

—————————————————————————————

บทที่ 1452 กู่สองใจเป็นหนึ่ง

เยี่ยหวันหวั่นเห็นแค่ว่าหนุ่มภูเขาน้ำแข็งโปะส่งๆ หนึ่งที ผู้นำตระกูลหยวนก็พูดไม่ออกทันทีทันใด เขามีสีหน้ากลั้นหายใจจนแดงเถือก

“นี่คือ…กู่?” เยี่ยหวันหวั่นมองหนุ่มภูเขาน้ำแข็งพลางเอ่ยถาม