บทที่ 1473 ดันเป็นเหล้าจริง / บทที่ 1474 แกนึกว่าแกเป็นใคร

บทที่ 1473 ดันเป็นเหล้าจริง

ไม่จำเป็นต้องสงสัย คนในภาพเป็นผู้นำพันธมิตรตอนนี้ของพวกเขาจริงๆ…

“ไปตรวจสอบภาพว่าจริงหรือเปล่า!”

ชายวัยกลางคนหนึ่งในนั้นให้ลูกน้องไปคัดลอกภาพออกมา

ผ่านไปสักพักลูกน้องก็กลับมาอย่างรวดเร็วและขมวดคิ้วเอ่ย “ภาพนี้ไม่มีปัญหาครับ…เป็นของจริง…”

เมื่อสิ้นเสียงคนทั่วทั้งโถงประชุมก็พลันฮือฮา

ผู้อาวุโสของฝ่ายใหญ่ต่างๆ มีสีหน้าน่าเกลียด ไม่คาดคิดว่าสุดท้ายหลักฐานจะถูกผู้อาวุโสสามหลี่ซือหาออกมาได้…

ส่วนเบื้องบนฝ่ายที่สนับสนุนเยี่ยหวันหวั่นก็มีสีหน้าอึมครึมราวกับจะควบแน่นออกมาเป็นน้ำได้ ผู้หญิงคนนั้น…ไม่น่าเชื่อว่าเป็นตัวปลอมจริงๆ!

“ดูสิ ฉันพูดจริงนะ! เยี่ยหวันหวั่นคนนั้นเป็นความอัปยศของโรงเรียนชิงเหอพวกเราแท้ๆ เลย…” เหลียงลี่หวามีสีหน้าเปี่ยมความรังเกียจ

“ผู้หญิงคนนั้น…ถึงกับกล้าปลอมตัวเป็นผู้นำพันธมิตร!” ชายชราผมเงินที่ค้ำไม้เท้าขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน “คนล่ะ! กลับมาหรือยัง!”

“ยังไม่กลับมา…” สมาชิกพันธมิตรอู๋เว่ยคนหนึ่งตอบ

“รอเธอกลับมาอย่าแหวกหญ้าให้งูตื่นก่อน ปิดผนึกทั้งพันธมิตรอู๋เว่ยซะ!” ชายชราผมเงินแค่นเสียงหึก่อนจะกระแทกประตูออกไป

…

ประมาณช่วงเย็น พวกชีซิงก็ขับรถจากตระกูลหยวนกลับมาที่พันธมิตรอู๋เว่ย

กลุ่มสามคนเดินเข้าไปในสำนักงานใหญ่ของพันธมิตรอู๋เว่ย

หลังเข้ามาในพันธมิตรอู๋เว่ย เยี่ยหวันหวั่นก็มีสีหน้างุนงงเล็กน้อย สีหน้าของสมาชิกพันธมิตรอู๋เว่ยบางส่วนเหมือนมีตรงไหนไม่ถูก…

แต่เยี่ยหวันหวั่นไม่ได้คิดมากมาย

เยี่ยหวันหวั่นเดินเข้าไปในห้องทำงานอย่างรวดเร็ว

“พี่เฟิงๆ เรื่องกู่พิศวาสนี่พี่เตรียมจะจัดการยังไงกันแน่ ทำไมไม่เคลื่อนไหวสักนิดเลยล่ะ นี่เกี่ยวข้องกับชีวิตของพี่เชียวนะ!” เป่ยโต่วร้อนใจจนเดินวนไปมา

สองวันนี้พี่เฟิงเหมือนคนสบายดี ไม่กังวลแม้แต่น้อย เป็นฮ่องเต้ไม่กังวลขันทีกังวลตายของแท้

ชีซิงยืนอยู่ด้านข้าง สีหน้าเต็มไปด้วยความเป็นห่วง “ผมแอบส่งคนไปสืบหาวิธีถอนพิษกู่พิศวาสแล้ว แต่ข้อมูลที่ได้มาล้วนเป็นว่ากู่พิศวาสไร้ทางถอน”

เยี่ยหวันหวั่นนวดหว่างคิ้ว “พอแล้ว เรื่องถอนกู่ฉันมีวิธีของฉันอยู่ พวกนายออกไปก่อนเถอะ ฉันจะพักสักหน่อย”

สองวันนี้แทบจะผลาญจิตใจทั้งหมดของเธอแล้ว

นอกจากจัดการเรื่องการปรับปรุงที่ตามมาของตระกูลหยวนแล้ว เยี่ยหวันหวั่นยังแอบติดต่อหลิวอิ่ง ให้เขาแยกตัวไปสืบหาร่องรอยของซือเยี่ยหานที่ตระกูลซือโบราณกับตระกูลซือ

ในเมื่อคนคนนั้นยืนกรานหนักแน่นว่าไม่ใช่ซือเยี่ยหาน งั้นเธอก็ต้องค่อยๆ เปิดโปงคำโกหกเขาทีละอย่าง

แต่ตระกูลซือโบราณเกรงว่าเธอยังต้องยืมงานประลองวิทยายุทธที่ใกล้จะถึงนี้จึงจะมีโอกาสโอกาสได้ติดต่อกับอีกฝ่าย

ชีซิงได้ยินดังนั้นก็หยักหน้าก่อนดึงเป่ยโต่วที่ยังจ้อไม่หยุดเดินออกห้องทำงานไป

หลังชีซิงกับเป๋ยโตวออกไปแล้ว เยี่ยหวันหวั่นก็นั่งบนเก้าอี้หลังโตีะทำงานและหลับตาฝึกสมาธิ

เดินทางยากลำบากยาวนาน กระหายน้ำเล็กน้อย เยี่ยหวันหวั่นคิดเรื่องราวต่างๆ พลางถือโอกาสหยิบเครื่องดื่มขวดหนึ่งบนโต๊ะทำงานขึ้นมาอย่างใจลอยแล้วดื่มลงไป

“แค่ก…”

เยี่ยหวันหวั่นที่ดื่มอึกเดียวแทบจะครึ่งขวดเกือบพ่นน้ำออกมา

แม่งเครื่องดื่มที่ไหนกัน นี่มันเหล้าดีกรีแรงชัดๆ!