บทที่ 1575 หรือว่าเชื่อผู้หญิงคนนี้จริงๆ / บทที่ 1576 ควรเรียกแม่ได้แล้ว

บทที่ 1575 หรือว่าเชื่อผู้หญิงคนนี้จริงๆ

ได้ยินคุณนายเนี่ยพูดเช่นนี้ เยี่ยหวันหวั่นหันหน้าไปมองคุณนายเนี่ยอย่างน้อยใจมาก

เห็นดังนั้น ‘เนี่ยอู๋โยว’ มีสีหน้าทะมึน ผู้หญิงคนนี้ถึงกับแสดงละครได้ขนาดนี้ต่อหน้าคุณนายเนี่ย!

ที่ทำให้ ‘เนี่ยอู๋โยว’ รับไม่ได้ที่สุดคือ คุณนายเนี่ยเหมือนจะเริ่มหวั่นไหวหน่อยๆ แล้ว หรือว่าเชื่อคำพูดเหลวไหลของผู้หญิงคนนี้จริงๆ เหรอ!

เวลานี้คุณนายเนี่ยมองเยี่ยหวันหวั่น น้ำเสียงอ่อนลงบ้างแล้ว ใช้น้ำเสียงของผู้อาวุโสโดยสมบูรณ์ “ใช่ก็ใช่ ไม่ใช่ก็ไม่ใช่ ป้าก็ไม่ใช่คนใจไม้ไส้ระกำ ตอนที่หนูยั่วยุตระกูลเนี่ยครั้งนั้นก็เพิ่งจะอายุสิบกว่าปี ป้าตอนอายุเท่าหนูยังไม่เหลาะแหละกว่าหนูอีก มีอะไรน่าปกปิดกัน!”

“คุณป้าเนี่ย ฉันสำนึกผิดแล้วค่ะ…” เยี่ยหวันหวั่นถอนหายใจเบาๆ

“สำนึกผิดแล้วจริงๆ? ” คุณนายเนี่ยมองเยี่ยหวันหวั่นพร้อมขมวดหัวคิ้วน้อยๆ

ท่าทางน้อยใจของเด็กสาวตรงหน้านี้กลับทำให้เธอปวดใจอย่างบอกไม่ถูก ความโกรธก่อนหน้านี้กลับสงบลงไม่น้อย

ผู้นำพันธมิตรอู๋เว่ย แบดเจอร์ของรัฐอิสระผู้นี้มีชื่อเสียงเรี่ยราดในรัฐอิสระ ผู้หญิงที่เหมือนปีศาจนี้ต่อหน้าเธอกลับเหมือนเด็กน้อยที่ทำผิด…

“ไป๋เฟิง พันธมิตรอู๋เว่ยหนูกับตระกูลเนี่ยเมื่ออดีตมีบุญคุณความแค้นกันก็จริง แต่คิดดูดีๆ ก็เป็นเรื่องหลายปีมาแล้ว แล้วเลิกต่อกันเถอะ” ผ่านไปชั่วครู่คุณนายเนี่ยก็เอ่ยปาก

ได้ยินดังนั้นเยี่ยหวันหวั่นมีสีหน้าดีใจเล็กน้อย จากนั้นก็เอ่ยกับคุณนายเนี่ยทันที “คุณป้าเนี่ย…งั้นคุณป้าเนี่ยยังโกรธไหมคะ…”

หลังคุณนายเนี่ยครุ่นคิดชั่วครู่ก็เอ่ย “ครั้งนี้ยกโทษให้หนูแล้ว”

เนี่ยอู๋โยวที่อยู่ด้านข้างมองเยี่ยหวันหวั่น ดวงตาวาบแววเย็นชาไม่ได้เอ่ยปากอะไร

“แม่คะ!”

‘เนี่ยอู๋โยว’ ขึ้นหน้าเดินไปข้างตัวคุณนายเนี่ย “แม่คะ หรือว่าแม่เชื่อผู้หญิงคนนี้จริงๆ …เธอจงใจปกปิดตัวตนของตัวเอง เข้าใกล้ตระกูลเนี่ย เธอต้องมีความลับที่บอกใครไม่ได้แน่!”

คุณนายเนี่ยมอง ‘เนี่ยอู๋โยว’ แล้วเอ่ยปาก “อู๋โยว ไป๋เฟิงก็ไม่นับว่าปกปิดตัวตน ก่อนหน้านี้เธอสูญเสียความทรงจำเท่านั้น อีกอย่าง พี่ใหญ่แกก็รู้ตัวตนของเธอไม่ใช่เหรอ”

“เรื่องนี้…”

คำพูดของคุณนายเนี่ยกลับทำให้ ‘เนี่ยหลิงหลง’ พูดไม่ออก

ก่อนหน้านี้คุณนายเนี่ยยังโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ แต่หลังได้ยินผู้หญิงคนนั้นพูดเหลวไหลก็กลับเริ่มช่วยผู้หญิงคนนั้นพูดแล้ว!

ดวงตา ‘เนี่ยอู๋โยว’ วาบประกายเย็นชาน่ากลัว ผู้หญิงคนนั้นคิดว่าแบบนี้จะไม่เป็นไรเหรอ…เธอจะต้องทำให้คุณนายเนี่ยไล่ผู้หญิงคนนั้นออกไปด้วยตัวเองให้ได้!

“ไป๋เฟิง” คุณนายเนี่ยเอ่ยกับเยี่ยหวันหวั่น

“คุณป้าเนี่ยเรียกหนูว่าหวันหวั่นเถอะค่ะ…หนูชินหูกว่า” เยี่ยหวันหวั่นยิ้มน้อยๆ

“ได้ หวันหวั่น…เรื่องที่ป้าบอกครั้งก่อนว่าจะรับหนูเป็นลูกสาวบุญธรรม หนูคิดถึงไหนแล้ว” คุณนายเนี่ยเอ่ยถาม

ได้ยินดังนั้นเยี่ยหวันหวั่นก็ค่อนข้างตกใจ ไม่คิดมาก่อนว่าคุณนายตระกูลเนี่ยเพิ่งจะถูกเธอกล่อมจนหายโกรธก็จะรับเธอเป็นลูกบุญธรรมเดี๋ยวนั้นเลย

แต่เยี่ยหวันหวั่นก็ดูออกได้ไม่ยากว่าคุณนายเนี่ยชอบตัวเธอจริงๆ …

“แม่…ทำไมทำลวกๆ อย่างนี้…เธอเป็นผู้นำพันธมิตรอู๋เว่ย ตอนนั้นพันธมิตรอู๋เว่ยไม่เป็นมิตรกับตระกูลเนี่ยเรา เธอเป็นผู้นำพันธมิตรอู๋เว่ย ตอนนี้เข้าใกล้ตระกูลเนี่ยจะต้องไม่มีเจตนาดีแน่นอนเลยนะคะ”

ได้ยินคุณนายเนี่ยจะรับเยี่ยหวันหวั่นเป็นลูกบุญธรรม ‘เนี่ยอู๋โยว’ รีบร้อนเอ่ย

“อู๋โยว” คุณนายเนี่ยมอง ‘เนี่ยอู๋โยว’ และขมวดคิ้วเอ่ย “อะไรของแก แม่ทำอะไรจะไม่รู้หนักเบาเชียวเหรอ”

———————————————————————————-

บทที่ 1576 ควรเรียกแม่ได้แล้ว