บทที่ 1585 จดหมายแนะนำของจี้หวง / บทที่ 1586 คนที่เธอไม่ควรแตะต้อง

บทที่ 1585 จดหมายแนะนำของจี้หวง

สาวใช้ของนายน้อยตระกูลหวัง…ใจกล้าไม่เบา กล้าด่าแม้กระทั่งคนของโรงเรียนชื่อเยี่ยน…

เวลานี้ ปู่หลิวเองก็รีบเดินเข้าไปพูดกับชายวัยกลางคนคนนั้นว่า “ช่วยหยวนๆ ให้หน่อยได้ไหมครับ หัวหน้าผม…หลานสาวผมเดินทางมาไกล ข้ามน้ำข้ามเขามา กว่าจะขึ้นเขาไม่ใช่ง่ายๆ เลย…”

“เลยเวลาไปแล้ว ต้องรอปีหน้าเท่านั้น” ชายวัยกลางคนกล่าว

“แต่หลานสาวผมเก่งมากนะครับ ถ้าโรงเรียนชื่อเยี่ยนได้ตัวเธอไปก็ไม่ต่างจากได้อัญมณีล้ำค่าแน่นอน!” ปู่หลิวรีบกล่าว

ล้อเล่นรึไง นี่หัวหน้าพันธมิตรอู๋เว่ยเชียวนะ! โรงเรียนชื่อเยี่ยนจะไม่รับคนระดับนี้ไว้เชียวเหรอ? แค่เพราะเลยเวลาไปแล้วเนี่ยนะ?

พอปู่หลิวพูดจบ คนจากตระกูลอื่นที่อยู่แถวนั้นก็พากันหัวเราะเสียงดัง

“หึๆ ลุงคนนี้ช่างมั่นอกมั่นใจซะจริงๆ ไปเอาความกล้ามาจากไหน…ขนาดนายน้อยตระกูลหวังยังโดนปฏิเสธเพราะเลยเวลาไปแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงคนที่ไม่มีฐานะหรือเส้นสายอย่างงี้เลย”

“ฮ่าๆ ลุง นี่ลุงรู้รึเปล่าว่าโรงเรียนชื่อเยี่ยนเป็นสถานที่แบบไหน…ที่นี่เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของพวกทหารรับจ้าง ที่ที่ถ้าคิดจะฆ่าใครต้องมีคนตาย ไม่ใช่โรงเรียนทั่วไปที่ลุงรู้จักหรอกนะ ลุงพาหลานมาผิดที่รึเปล่าเนี่ย?”

“ฉันว่าตาลุงนี่กับหลานสาวเขาต้องไม่รู้เรื่องแน่เลย คงคิดว่าโรงเรียนชื่อเยี่ยนเป็นโรงเรียนธรรมดา…”

“นี่ลุง โรงเรียนทหารรับจ้างเป็นสถานที่ที่ถ่ายทอดภารกิจฆ่าคน หรือไม่ก็ภารกิจอันตราย ลุงทำความเข้าใจให้ดีก่อน อย่าว่าแต่พวกลุงสองคนเลย ถึงจะเป็นคนระดับนายน้อยหวังก็ยังต้องยอมรับความซวยที่มาไม่ทันเวลาเลย”

หญิงสาวหน้าตาสวยโดดเด่นคนนั้นเหลือบมองเยี่ยหวันหวั่นกับปู่หลิวอย่างชิงชัง “พวกลุงก็ไม่ดูสารรูปตัวเองบ้างเลย ขนาดนายน้อยของฉันยังเข้าไปไม่ได้ พวกลุงเหรอจะเข้าไปได้? พวกไร้ค่า อยู่ต่ำสุดของห่วงโซ่อาหารแล้วยังไม่เจียมอีก!”

เวลานี้ เยี่ยหวันหวั่นไม่แม้แต่จะหันไปมองหญิงสาวซักนิด เธอเดินตรงไปหาชายวัยกลางคนจากโรงเรียนชื่อเยี่ยน

“สวัสดีค่ะ” เยี่ยหวันหวั่นิยิ้มกล่าว

“พูดอะไรก็ไม่มีประโยชน์หรอกนะ” ชายวัยกลางคนกล่าวอย่างหงุดหงิด

“อย่าเพิ่งใจร้อนสิคะ” เยี่ยหวันหวั่นหยิบจดหมายของจี้ซิวหร่านออกมา แล้วยื่นให้ชายวัยกลางคน

ชายวัยกลางคนขมวดคิ้วเล็กน้อย “ทำไม คิดจะติดสินบนฉันเหรอ?”

“ไม่ได้ติดสินบนหรอกค่ะ ยังไงคุณอ่านนี่ดูก่อนแล้วกันค่ะ บางทีอ่านจบแล้วคุณอาจจะให้ฉันเข้าไปก็ได้” เยี่ยหวันหวั่นยิ้มกล่าว

เยี่ยหวันหวั่นเองก็ไม่รู้ว่าจดหมายแนะนำของจี้ซิวหร่านจะใช้ได้จริงรึเปล่า แต่ถึงยังไงก็ต้องลองดูซักตั้ง เข้าไปได้ก็ดี เข้าไปไม่ได้ก็ช่วยไม่ได้ ก็คงต้องถอยทัพกลับบ้าน

ไม่นาน ชายวัยกลางคนก็เปิดจดหมายแนะนำ

ผ่านไปไม่กี่อึดใจ ชายวัยกลางคนหน้าเปลี่ยนสีไปทันที

“นี่มัน…”

แววตาของชายวัยกลางคนดูตกตะลึง

จดหมายแนะนำของจี้หวง ท้ายจดหมายมีตราประทับเฉพาะของจี้หวงอยู่ด้วย ไม่ผิดแน่!

ผู้หญิงที่หน้าตาขี้เหร่ไม่มีใครเปรียบตรงหน้านี้ กลับเป็นคนที่จี้หวงเขียนจดหมายแนะนำให้ด้วยตัวเอง…แถมดูจากเนื้อหาในจดหมายแนะนำแล้ว จี้หวงให้ความสำคัญกับเธอมากซะด้วย…

ในโรงเรียนชื่อเยี่ยนมีอาจารย์ รวมถึงบุคคลระดับสูงหลายคนที่มีสายสัมพันธ์ด้านผลประโยชน์กับจี้หวง จี้หวงแนะนำด้วยตัวเองขนาดนี้…ยังไงก็ต้องไว้หน้าเขา…

“ฮ่าๆๆ เข้าใจผิดกันนิดหน่อยน่ะ!” ชายวัยกลางคนตบไหล่เยี่ยหวันหวั่น “สาวน้อย มาๆๆ เธอกับปู่เธอตามฉันเข้ามาได้”

สิ้นเสียงของชายวัยกลางคน รอยยิ้มเยาะเย้ยบนใบหน้าของทุกคนที่อยู่ตรงนั้นกระด้างไปทันที พวกเขาต่างทำหน้าเหมือนไม่อยากเชื่อ