ตอนที่ 769
บทที่ 1649 บุคลากรฝ่ายจัดการ / บทที่ 1650 เห็นฉันเป็นคนไร้ยางอายเหรอ
October 22, 2026
บทที่ 1649 บุคลากรฝ่ายจัดการ
หญิงใส่หน้าหากรีบถอดหน้ากาก เผยให้เห็นใบหน้าที่ค่อนข้างสวย นัยน์ตาเต็มไปด้วยแววตื่นตะลึง
เด็กสาวอายุน้อยที่ยืนอยู่ตรงหน้า กลับเป็นผู้นำของเดธโรส…แม่หม้ายดำในตำนานงั้นเหรอ?!
เมื่อกี้ ตอนที่เด็กสาวบอกว่าตัวเองคือแม่หม้ายดำ เธอจะเชื่อได้ยังไง!
“ผู้น้อยสมควรตาย!”
หญิงใส่หน้ากากรีบคุกเข่าต่อหน้าเยี่ยหวันหวั่นแทบจะในทันที ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
ล้อเล่นรึเปล่า…เมื่อกี้เธอกลับพูดจาอย่างงั้นกับแม่หม้ายดำ…
“คนไม่รู้ย่อมไม่ผิด”
เยี่ยหวันหวั่นยิ้มเล็กน้อย ประคองแขนหญิงใส่หน้าหาก แล้วดึงให้ลุกขึ้นเบาๆ
หญิงใส่หน้ากากตะลึงกับความเมตตาที่ได้รับ เธอลุกขึ้นยืนอยู่ด้านหนึ่ง แล้วจ้องเยี่ยหวันหวั่นไม่ละสายตา
“หัวหน้าครับ คนนี้คือจิ่วเหวย เพิ่งเข้ามาอยู่ในเดธโรสได้ไม่นาน เคยเป็นทหารรับจ้างระดับ S+ ของโรงเรียนซิงหยางมาก่อนครับ” ชายชราหันมาแนะนำเยี่ยหวันหวั่น
“จิ่วเหวย…”
เยี่ยหวันหวั่นทำหน้าครุ่นคิด
ชื่อนี้ เธอเคยได้ยินมาจริงๆ
“เธอคือทหารรับจ้างทรยศที่หนีไปหลังจากฆ่าทหารรับจ้างระดับ S+ ของโรงเรียนซิงหยางใช่ไหม” เยี่ยหวันหวั่นมองหญิงสาว แล้วถาม
“ไม่เลว!” หญิงสาวพยักหน้า เธอเป็นทหารรับจ้างหลบหนีจริงๆ
“ไม่น่าล่ะ…”
จู่ๆ เยี่ยหวันหวั่นก็นึกขึ้นได้ ก่อนหน้านี้ที่โซนบอร์ดประกาศภารกิจ เธอก็เคยเห็นภารกิจที่เกี่ยวกับจิ่วเหวยด้วย
ไล่ล่าหรือจับเป็นจิ่วเหวย เป็นภารกิจที่ยากเทียบเท่ากับระดับ S เลยทีเดียว…
นึกไม่ถึง ทหารรับจ้างหลบหนีของโรงเรียนซิงหยางกลับเข้ามาอยู่ในเดธโรสของเธอด้วย
“หัวหน้า…คุณ…รังเกียจไหมที่ฉันเป็นทหารรับจ้างหลบหนี…กลัวจะโดนโรงเรียนซิงหยางเอาคืนไหมคะ?” จิ่วเหวยขมวดคิ้ว แล้วมองเยี่ยหวันหวั่นด้วยความกังวล
แม้แต่ตัวจิ่วเหวยเองก็ไม่เคยคาดคิด ว่าพอเธอกลายเป็นทหารรับจ้างหลบหนีแล้วจะยังมีกลุ่มอำนาจใหญ่ๆ กล้ารับเธอไว้ แถมกลุ่มอำนาจใหญ่ที่ว่า ยังเป็นถึงเดธโรสในตำนานซะด้วย!
เยี่ยหวันหวั่นเงียบ
ยิ่งเยี่ยหวันหวั่นเงียบ จิ่วเหวยก็ยิ่งกังวลและรู้สึกสิ้นหวัง
ผ่านไปครู่หนึ่ง เยี่ยหวันหวั่นเงยหน้ามองจิ่วเหวย แล้วเอ่ยเสียงเรียบ “ทำไมล่ะ เธอคิดว่าแค่โรงเรียนซิงหยาง เดธโรสของเราจะกลัวงั้นเหรอ?”
จิ่วเหวยได้ยินอย่างงั้น สีหน้าสิ้นหวังก็จางหายไปทันที เธอส่ายหน้าให้เยี่ยหวันหวั่น “ไม่กลัวอยู่แล้วค่ะ!”
“โรงเรียนซิงหยางสำหรับฉัน ไม่มีค่าพอให้พูดถึงด้วยซ้ำ” เยี่ยหวันหวั่นกล่าวเสียงเรียบ
เพียงแต่ถึงปากจะพูดอย่างงั้น ในใจกลับสั่นสะท้านไปทั้งทรวงแล้ว นี่เธอขี้คุยเกินไปรึเปล่าเนี่ย…ถึงยังไงนั่นก็หนึ่งในสามโรงเรียนทหารรับจ้างที่ใหญ่ที่สุด ไม่ใช่เล่นๆ เลยนะ…
“ฮ่าๆ จิ่วเหวย เธอจะกลัวอะไร เดธโรสมีเหรอจะกลัวโรงเรียนซิงหยาง? ทำตัวดีๆ เข้าล่ะ วันไหนหัวหน้าอารมณ์ดี ไม่แน่จะช่วยเธอทำลายโรงเรียนซิงหยางให้ราบ!” ชายชรากล่าว
“ค่ะ!” จิ่วเหวยพยักหน้ารัวๆ
เยี่ยหวันหวั่นได้แต่พูดไม่ออก ทำลายแม่เอ็งน่ะสิ…
ไม่นาน เยี่ยหวันหวั่นเดินตามชายชรากับจิ่วเหวยเข้าไปข้างในคฤหาสน์
พอเยี่ยหวันหวั่นมาถึง หลิวอิ่งกับพวกเหล่าเจียงก็รีบเดินเข้ามาต้อนรับ
ถึงพวกเขาจะไม่ได้สู้เก่งเท่ากับสมาชิกในเดธโรส แต่กลับมีประสบการณ์ด้านการตั้งกฎเกณฑ์ต่างๆ อย่างดี เรียกได้ว่าเป็นบุคลากรด้านการจัดการ
สำหรับพวกเหล่าเจียง เยี่ยหวันหวั่นถือว่ารู้จักพวกเขาเป็นอย่างดี ที่ให้พวกเขาอยู่ฝ่ายการจัดการ ด้านหนึ่งเพื่อตอบสนองความเห่อเหิมต้องการมีหน้ามีตาของพวกเขา ด้านหนึ่ง เยี่ยหวันหวั่นเองก็จะได้วางใจ
————————————————————————————-
บทที่ 1650 เห็นฉันเป็นคนไร้ยางอายเหรอ