บทที่ 1659 ไม่เคารพผู้อาวุโส / บทที่ 1660 ด่ากราด

บทที่ 1659 ไม่เคารพผู้อาวุโส

เห็นเบื้องบนมาเยอะขึ้นเรื่อยๆ เหลยเฮ่อยิ้มเยาะเต็มหน้า เขาจะดูซิว่า วันนี้ผู้อาวุโสกงนี่จะจบเรื่องยังไง

“ทำไมผู้อาวุโสกงรับทหารรับจ้างระดับ D เป็นศิษย์ได้…”

“ผู้อาวุโสกง ไม่ว่าลูกศิษย์คุณเป็นยังไง แต่กระทำการหลบหนีแล้วก็ต้องดำเนินจัดการ”

เวลานั้นบุคลากรระดับสูงไม่น้อยพากันเอ่ยปาก

ในเวลานี้ผู้อาวุโสกงขมวดคิ้วน้อยๆ เขาหันมองเยี่ยหวันหวั่นแล้วเอ่ยถาม “หวันหวั่น เกิดเรื่องอะไรกันแน่ ทรยศหลบหนีจากโรงเรียน มีเรื่องนี้ไหม”

ได้ยินคำพูดนี้ เยี่ยหวันหวั่นส่ายหน้าเบาๆ “อาจารย์ มีคนตั้งใจใส่ร้ายหนูล้วนๆ ศิษย์ไม่เคยทำเรื่องหักหลังหลบนี้ค่ะ”

“หึ น่าขำซะไม่มี เธอบอกว่า ฉันครูฝึกชื่อเยี่ยนผู้ยิ่งใหญ่ยังคิดใส่ร้ายทหารรับจ้างระดับ D เหรอไง” จางต๋าชำเลืองมองเยี่ยหวันหวั่น

“หึๆ …” เยี่ยหวันหวั่นจ้องจางต๋า มุมปากยกขึ้นน้อยๆ วาดเป็นรอยยิ้มเย็นชา “ในเมื่อคุณรู้ว่าฉันเป็นทหารรับจ้างระดับ D งั้นคุณพูดหน่อย ฉันทหารรับจ้างระดับ D ทำไมต้องหักหลังหลบหนี อย่างมากก็ลาออกตรงๆ ก็ได้แล้ว ที่โรงเรียนชื่อเยี่ยนมีแค่นักเรียนทหารรับจ้างที่บรรลุถึงระดับ B ที่ไม่สามารถลาออก ได้แต่ต้องหลบหนี ฉันทหารรับจ้างระดับ D คนหนึ่งอยากคิดลาออก ทำไมไม่ลาออกรั้นอยากหลบหนี คุณมีสมองไหม”

“เธอ…” จางต๋าชี้เยี่ยหวันหวั่น “สามหาว เธอพูดอย่างนี้กับครูฝึกเหรอ…คนไม่เคารพผู้อาวุโสอย่างเธอ ความคิดประหลาด ทำเรื่องหักหลังหลบหนีชั่วช้า ปกติจะตายไป!”

“ไม่เคารพผู้อาวุโส? ” เยี่ยหวันหวั่นมีสีหน้าเปี่ยมความตกใจ “ผู้อาวุโสที่คุณว่า คือคุณเหรอ แปลกจัง ฉันจ่ายเงินมาโรงเรียนเพื่อฝึกฝน คุณครูฝึกระดับต่ำหนึ่งคนเอาเงินของพวกเราทหารรับจ้างระดับ D ไป ไม่สอนพวกเราดีๆ แต่กลับใส่ร้ายป้ายสีอู่ข้าวอู่น้ำของคุณ ทำไมโรงเรียนชื่อเยี่ยนถึงมีปลวกอย่างคุณกันนะ”

“แก…!”

จางต๋าชี้เยี่ยหวันหวั่น สีหน้าเดี๋ยวเขียวเดี๋ยวซีด ยังไม่เคยมีทหารรับจ้างระดับ D คนไหนกล้าพูดกับเขาอย่างนี้มาก่อน!

“แกอะไร” เยี่ยหวันหวั่นกวาดตามองทหารรับจ้างระดับ D รอบด้าน “ลองดูเอง รุ่นพี่รุ่นน้องตั้งมากมายขนาดนี้ บางคนมาโรงเรียนชื่อเยี่ยนสี่ห้าปีแล้ว ตอนนี้ยังเป็นทหารรับจ้างระดับ D อยู่ ไม่ใช่ปัญหาของคุณเหรอ”

ได้ยินเยี่ยหวันหวั่นพูดแบบนี้ ทหารรับจ้างระดับ D รุ่นเก่าแก่ไม่น้อยรอบด้านทยอยกันพยักหน้า

“ใช่เลย ฉันแม่งเป็นทหารรับจ้างระดับ D มาสามปีแล้ว ไม่ได้เรียนอะไรสักอย่าง ทุกปีจ่ายเงินไปตั้งมากขนาดนั้น ยังเลื่อนแม้แต่ระดับ C ไม่ได้ คนในบ้านฉันพูดว่าฉันเป็นอัจฉริยะวิทยายุทธ์ เรียนอะไรก็ไว ต้องไม่ใช่ปัญหาของฉันแน่นอน!”

“หึ ส่วนฉันห้าปีแล้ว ยังไม่ใช่เป็นทหารรับจ้างระดับ D อยู่เหรอ…ครูฝึกชื่อเยี่ยนบางคนแอบเก็บผลประโยชน์ลับๆ ถึงค่อยเต็มใจสอน พอไม่ให้ผลประโยชน์ บางครั้งยังถูกทำให้ลำบาก…ฉันว่ารุ่นน้องท่านนี้พูดไม่ผิดสักจุดเดียว”

ทุกคนแม้จะบ่นอย่างอัดอั้นตันใจ แต่ก็ไม่มีใครกล้าพูดคุยกันเสียงดัง ได้แต่กระซิบกันข้างหู

“ผู้อาวุโสกง ลูกศิษย์ท่านนี้ของคุณ ฝีปากแหลมคม เป็นนักเรียนทหารรับจ้างแต่กลับกระด้างกระเดื่องกับครูฝึกในที่สาธารณะ แถมยังพูดว่าครูฝึกใส่ร้ายตัวเอง ออกจะสามหาวไปหน่อยแล้ว!”

ชายชราเบื้องบนของโรงเรียนชื่อเยี่ยนคนหนึ่งเอ่ยเสียงเย็น

“หึๆ อาจารย์แบบไหนก็สอนลูกศิษย์แบบนั้นจริงๆ ” เหลยเฮ่อหัวเราะเยาะ

“ผู้อาวุโสกง พวกเรารู้ว่าหลังเนี่ยอู๋โยวหายตัวไปและสถิติของเนี่ยอู๋โยวถูกเนี่ยหลิงหลงทำลาย คุณก็โกรธมาก แต่ด้านการสั่งสอนลูกศิษย์ของผู้อาวุโสเหลยเฮ่อก็เก่งกว่าคุณอยู่จริงๆ คุณก็ไม่จำเป็นต้องรับลูกศิษย์ด้อยคุณภาพส่งๆ ละทิ้งตัวเองก็ได้มั้ง” ผู้อาวุโสคนหนึ่งจ้องผู้อาวุโสกงพลางเอ่ย

———————————————————————————

บทที่ 1660 ด่ากราด

“ผู้อาวุโสทุกท่าน พูดมากมายขนาดนั้นทำไม ถึงผู้อาวุโสกงจะเป็นผู้อาวุโส แต่ศิษย์ทำผิดก็ห้ามลำเอียง โทษฐานการหักหลังหลบหนี ต่อให้ผู้อำนวยการปกป้องเธอก็ยังต้องลงโทษ” เมิ่งเข่อที่อยู่ด้านข้างเอ่ยปากเสียงเย็น

“จับไว้” เวลานั้นเหลยเฮ่อเอ่ยกับพวกสมาคมบังคับกฎ

สิ้นเสียงของเหลยเฮ่อ คนของสมาคมบังคับกฎก็ล้อมเยี่ยหวันหวั่นไว้ทันที ตั้งท่าจะจับตัว

“ฉันจะดูว่าใครกล้า!”