ตอนที่ 820
บทที่ 1751 ฉันก็ทำงานพิเศษให้คนอื่น / บทที่ 1752 น่าสนใจ
October 22, 2026
บทที่ 1751 ฉันก็ทำงานพิเศษให้คนอื่น
“โอ้ ยังจะข่มขู่ฉัน? ฉันเป็นนักข่าว ก็ต้องเปิดเผยความจริงสู่สาธารณะ ทำไม ฉันควรกลัวพวกคุณเหรอ พวกคุณจะทำอะไรฉันได้?” เป่ยโต่วมีสีหน้าไม่พอใจ พูดจบยังใช้มือถือถ่ายเหลียงเหม่ยเซวียนหลายครั้ง
“หวงหมิงคุน คุณติดเงินพวกเราสุดท้ายก็ไม่คืน อย่าหาว่าฉันไม่ให้โอกาส” ผู้อาวุโสสามจ้องหวงหมิงคุนพลางเอ่ย
ยังไม่รอหวงหมิงคุนเอ่ยปาก ประตูลิฟต์ก็เปิดออก มีพนักงานสี่ห้าคนเดินออกมาจากในลิฟต์
พนักงานโรงแรมพุ่งเข้ามาตะโกนใส่พวกผู้อาวุโสสามอย่างรวดเร็ว “พวกคุณเป็นใครกันแน่ พวกเราแจ้งตำรวจแล้วนะ!”
“แจ้งตำรวจ?”
ได้ยินคำพูดนี้ ผู้อาวุโสสามแค่นหัวเราะ “ดี เธอแจ้งตำรวจ ฉันจะดูซิว่า ถึงตอนนั้นใครจะซวยกว่ากันแน่”
“แจ้งตำรวจ? แจ้งตำรวจอะไร ใครใช้ให้พวกแกแจ้งตำรวจ!” หวงหมิงคุนชี้นิ้วตะโกนด่าพนักงานโรงแรมทันที
ถ้ารอตำรวจมาถึงงั้นก็ไม่มีช่องว่างเหลือจริงๆ แล้ว…คนพวกนี้แม้แต่จับขังคุกยังไม่ถึงมาตรฐานด้วยซ้ำ แต่เรื่องของเขากับเหลียงเหม่ยเซวียน…ต้องถูกเปิดโปงออกไปแน่ ถึงตอนนั้นรูปภาพกับวิดีโอของพวกเขา…
นึกถึงตรงนี้หวงหมิงคุนพลันหวาดกลัวจนเหงื่ออาบท่วมร่าง ห้ามแจ้งตำรวจเด็ดขาด!
“คุณหวง…คุณนายเหลียง…นี่คือ…”
พนักงานโรงแรมจ้องหวงหมิงคุนกับเหลียงเหม่ยเซวียนอย่างไม่อาจเข้าใจอยู่บ้าง
“ไม่เกี่ยวกับพวกแก ไสหัวไปซะ” หวงหมิงคุนโบกมืออย่างรำคาญ
“งั้น…ตกลงครับ คงเพราะพวกเราไม่เข้าใจสถานการณ์เลยรบกวนทุกท่านแล้ว ต้องขออภัยเป็นอย่างยิ่งครับ”
จากนั้นพวกพนักงานโรงแรมก็ได้แต่จำต้องจากไป
รอจนพนักงานโรงแรมจากไปแล้ว ผู้อาวุโสสามมองหวงหมิงคุนกับเหลียงเหม่ยเซวียนและหัวเราะเสียงเย็น “พ่อบ้านหวง คุณนายเหลียง เชิญ…ไปพบเถ้าแก่ของพวกเราเถอะ ดูว่าพ่อบ้านหวงจะคืนเงินหรือว่าจะให้นักข่าวพวกนี้เปิดเผยเรื่องอื้อฉาวของพวกคุณออกไป”
หวงหมิงคุนกัดฟันกรอด “พวกเธอออกไปก่อน รอพวกฉันเปลี่ยนเสื้อเดี๋ยว”
ผู้อาวุโสสามพยักหน้าเมื่อได้ยิน “ได้ งั้นรอพวกคุณเปลี่ยนเสื้อเสร็จ จำไว้ว่าอย่าเล่นตุกติก”
ผู้อาวุโสสามพูดจบก็พาทุกคนถอยออกไปจากห้อง
ผ่านไปสักครู่ หวงหมิงคุนกับเหลียงเหม่ยเซวียนก็เดินออกมาจากในห้องเพรสซิเดนเทียลสวีตโดยที่ใส่เสื้อผ้าเรียบร้อย
“หึๆ พ่อบ้านหวง คุณนายเหลียง พวกเราไปกันเถอะ” ผู้อาวุโสสามหัวเราะชั่วร้าย
“พวกแกมาจากบ่อนไหน ติดเงินพวกแกเท่าไร ฉันจะส่งให้เถ้าแก่พวกแกโดยตรง ไม่ไปที่ของพวกแก” หวงหมิงคุนเอ่ยเสียงเย็น
สามารถเป็นพ่อบ้านของตระกูลเยี่ยได้ หวงหมิงคุนก็ไม่ได้โง่ ที่มาที่ไปของคนพวกนี้ไม่ชัดเจนแม้แต่น้อย จะอาศัยคำพูดจากปากพวกเขาไม่ได้
เมื่อได้ยินหวงหมิงคุน ชีซิงกับเป่ยโต่วสบตากัน ตาแก่นี่ยังไม่นับว่าโง่…
เมื่อเป็นแบบนี้ แผนของผู้อาวุโสสามก็ไร้ประโยชน์แล้ว…
แต่ทว่า…
วินาทีถัดมา ผู้อาวุโสสามก็ถือกริชวางลงบนลำคอของเหลียงเหม่ยเซวียนและหัวเราะเบาๆ “พ่อบ้านหวง คุณนายเหลียง ฉันก็ทำงานพิเศษให้คนอื่น ถ้าทั้งสองคนทำให้ฉันลำบาก ผลที่ตามมาก็พูดยากแล้ว…”
ชีซิงพูดไม่ออก
เป่ยโต่วก็พูดไม่ออก
คิดซะว่าเมื่อกี้พวกเขาไม่ได้สงสัยอะไรแล้วกัน…
“พะ…พวกแก…” เหลียงเหม่ยเซวียนหน้าซีดเผือด ไม่กล้าขยับแม้แต่นิดเดียว
“เลิกพวกแกได้แล้ว ไปกันเถอะ”
ผู้อาวุโสหัวเราะน้อยๆ ก็คุมหวงหมิงคุนกับเหลียงเหม่ยเซวียนเข้าลิฟต์
หลังออกจากโรงแรมแล้ว เป่ยโต่วกับชีซิงก็โยนเหลียงเหม่ยเซวียนกับหวงหมิงคุนเข้าไปในรถอย่างกับโยนไก่