บทที่ 1775 เคยหมั้นหมายกัน / บทที่ 1776 รับประกันว่าไม่ตีนายตาย

บทที่ 1775 เคยหมั้นหมายกัน

“ผะ…ผู้นำ!?” ฟู่หมิงซีจ้องเยี่ยหวันหวั่นดวงตาพลันส่องแสงสีทอง สีหน้าเปี่ยมความไม่อยากเชื่อ “คะ…คุณก็คือไป๋เฟิง…ผู้นำไป๋! คุณคือท่านผู้นำจริงๆ!”

ฟู่หมิงซีพลันถลันมาตรงหน้าเยี่ยหวันหวั่น แต่ยังไม่ทันจะเข้าใกล้มากเกินไปก็ถูกชีซิงขวางไว้ก่อน “ต่อหน้าผู้นำห้ามเสียมารยาท”

ฟู่หมิงซีขมวดคิ้วถลึงตาใส่ชีซิง “นายก็คือชีซิง? จะใช้อำนาจระรานกันเกินไปแล้วมั้ง ผู้นำก็ไม่ใช่ของนายคนเดียวสักหน่อย! ยิ่งไปกว่านั้นความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับผู้นำ ก็ไม่ใช่อะไรที่นายจะเปรียบเทียบได้”

เยี่ยหวันหวั่นได้ยินดังนั้นพลันหัวใจกระตุกหนึ่งที

คำพูดนี้ฟังดูแปลกๆ ยังไงพิกล เธอกับฟู่หมิงซีนี่มีความสัมพันธ์อะไรกัน

ฟู่หมิงซีจ้องเยี่ยหวันหวั่นอย่างตาเป็นประกายต่อ เขาเผยท่าทางเขินอายบางส่วน จากนั้นก็เอ่ยกับชีซิงด้วยสีหน้าทะนง “ฉันกับผู้นำ มีสัญญาหมั้นหมายกัน!”

เยี่ยหวันหวั่นฟังจบ ก็เกือบพ่นน้ำชาที่เพิ่งดื่มเข้าไปหนึ่งอึกเมื่อกี้ออกมา

ว่าไงนะ

เธอมีสัญญาหมั้นหมายกับฟู่หมิงซี?

ไป๋เฟิงนี่ ทำไมถึงได้มีสัญญาหมั้นหมายไปทั่วเลยเนี่ย

“หมั้น?” เยี่ยหวันหวั่นหันมองฟู่หมิงซีโดยไม่รู้ตัว

ฟู่หมิงซีพลันพูดอย่างตื่นเต้นกังวล “ผู้นำจำไม่ได้เหรอครับ ห้าปีก่อน คุณปู่ผมหมั้นหมายผมกับคุณแล้ว! ถึงเพราะผมสุขภาพไม่ดีเลยใช้ชีวิตอยู่ในประเทศจีนตลอด แต่ตอนนั้นคุณปู่เคยให้ผู้นำดูรูปของผม ตอนนั้นผู้นำ…เห็นด้วยแล้ว…”

ผู้อาวุโสรองในวิดีโอคอลก็กล่าวยืนยัน “ถูกต้อง หมิงซีเป็นคนของผู้นำนานแล้วจริงๆ แต่เพราะหลายปีมานี้ผู้นำไม่ได้อยู่ในรัฐอิสระ การแต่งงานเลยเลื่อนมาตลอด”

เยี่ยหวันหวั่นตะลึงงัน

อะไรเรียกว่าเป็นคนของเธอแล้ว อะไรเรียกว่าหมั้นหมายให้เธอ พูดจาอย่าน่ากลัวขนาดนี้จะได้ไหม

เธอแค่มาสำรวจนิดหน่อยเท่านั้น ทำไมจู่ๆ ถึงได้มีคู่หมั้นเพิ่มมาอีกคนได้

ผู้อาวุโสรองยังเอ่ยต่อ “ผู้นำวางใจได้ครับ ช่วงเวลาที่คุณไม่อยู่ หมิงซีว่านอนสอนง่าย รักษาความบริสุทธิ์ตัวเองมาตลอด ไม่มีทางดูดซับพฤติกรรมชั่วในวงการมาแน่นอน รอแค่ผู้นำกลับมาก็พร้อมแต่งงานได้

“ก่อนหน้านี้ผู้นำเพิ่งกลับมาในพันธมิตร งานการล้นมือ ยุ่งเกินไปเลยไม่มีโอกาสพูดถึง ตอนนั้นก็ถึงเวลาแล้วครับ”

ฟู่หมิงซีพยักหน้าแล้วว่าอย่างตื่นเต้น “นั่นแน่นอนอยู่แล้ว นอกจากผู้นำยังไม่มีผู้หญิงคนไหนมีคุณสมบัติทำให้ผมมองได้สักแวบเดียว การติดตามผู้นำเป็นความฝันหนึ่งเดียวชั่วชีวิตนี้ของผม ชาตินี้ผมเป็นคนของผู้นำ!”

“ฮ่าๆๆๆ หมิงซี ตอนนี้ผู้นำยังโสดอยู่ ถ้าหลานโชคดีได้แต่งให้ผู้นำได้ งั้นหลังจากนี้ทั้งพันธมิตรอู๋เว่ยก็เป็นของหลานแล้ว” ที่อีกฝั่งวิดีโอ ผู้อาวุโสรองหัวเราะร่าเอ่ย

เยี่ยหวันหวั่นพูดไม่ออก ผู้อาวุโสรองนี่ตรงไปแล้วหรือเปล่า

เป่ยโต่วเท้าสะเอว “ถุย! ผู้อาวุโสรอง หลานนายนอกจากจะหน้าตาดีนิดหน่อย ฉันก็คิดว่าไม่มีอะไรควรค่าให้พูดถึงแล้ว ยังอยากจะแต่งให้พี่เฟิง ฉันไม่เห็นด้วยกับการแต่งนี้! แต่งกับหลานนาย งั้นไม่สู้แต่งกับเหล่าชีดีกว่า!”

ชีซิงนิ่งเงียบ

เวลานี้ในที่สุดผู้อาวุโสใหญ่กับผู้อาวุโสสามก็เริ่มตอบสนองว่าไม่ถูกแล้ว

ผู้อาวุโสสามพลันออกแรงตบโต๊ะทันที “ผู้อาวุโสรอง นี่ก็หน้าไม่อายเกินไปแล้วมั้ง!”

ขายหลานหาความเจริญนี่จริงๆ เลย!

เกินเลยเกินไปจริงๆ!

ทำไมเขาถึงคิดไม่ออกนะ!

ลูกชายไม่เอาอ่าวพวกนั้นของเขารู้จักแต่ล่วงเกินผู้นำ ก็เลยถูกผู้อาวุโสชิงโอกาสไปก่อนแล้วเสียได้

ถ้าฟู่หมิงซีกลายเป็นคนของผู้นำจริงๆ งั้นทั้งพันธมิตรอู๋เว่ยจะไม่กลายเป็นอาณาจักรของผู้อาวุโสรองเหรอ นั่นจะได้ยังไง!

———————————————————————————————–