บทที่ 1849 ความขัดแย้งเก่าคลี่คลาย / บทที่ 1850 ใครคือมือมืด

บท​ที่​ ​1849​ ​ความขัดแย้ง​เก่า​คลี่คลาย

สือ​อี​ไม่ได้​โง่​ ​หลังจาก​ไตร่ตรอง​อยู่​ครู่หนึ่ง​สีหน้า​ก็​เปลี่ยนไป​เล็กน้อย​ ​“​ซือ​ป๋อ​อี้​!​?​”

“​พี่ใหญ่​เหรอ​”​ ​หลิน​เช​วี​ยถา​มอย​่าง​สงสัย

สือ​อี​ขมวดคิ้ว​พลาง​พยักหน้า​ ​พี่ใหญ่​ออกจาก​ตระกูล​ซือ​ไป​นาน​แล้ว​และ​ไม่ได้​บอก​เขา​ว่า​อยู่​ที่ไหน​…

“​เพราะ​งั้น​พี่​เจ็ด​ ​ผม​ก็​บอก​พี่​นาน​แล้ว​ว่า​ปาก​พี่ใหญ่​นอกจาก​พูดเหลวไหล​ก็​คือ​พูด​ไร้สาระ​…​พี่​เจ็ด​คิดดู​ ​ซือ​ป๋อ​อี้​คือ​พี่ใหญ่​ของ​ตระกูล​ซือ​ ​แต่​ตำแหน่ง​หัวหน้า​ตระกูล​กลับ​ถูก​พี่​เก้า​ขึ้น​นั่ง​ ​ใน​ใจ​ของ​เขา​จะ​ยินดี​ได้​เหรอ​ ​ตัวเอง​ไม่​ยัก​กะ​มี​ความสามารถ​อะไร​ ​ที่​เก่ง​ที่สุด​ก็​คือ​ความสามารถ​ใน​การ​ยุแยงตะแคงรั่ว​”​ ​หลิน​เช​วีย​เอ่ย​อย่าง​ระอา​ใจ

“​ในเมื่อ​เป็น​แบบ​นั้น​ ​ทำไม​ไม่​ฆ่า​พี่ใหญ่​เสีย​ล่ะ​”​ ​สือ​อี​เอ่ย​ถาม

“​ฆ่า​ซือ​ป๋อ​อี้​?​”​ ​หลิน​เช​วีย​เบ้​ปาก​ ​“​พี่​เจ็ด​ ​พูด​อะไร​ของ​พี่​น่ะ​ ​พี่​เก้า​จะ​ไป​ฆ่า​พี่ใหญ่​เพราะ​พี่ใหญ่​ชอบ​ยุแยงตะแคงรั่ว​ไม่ได้​หรอก​นะ​ ​และ​อีก​ฝ่าย​ก็​ไม่ได้​ทำ​เรื่อง​เกินเลย​อะไร​สักหน่อย​”

“​หมายความว่า​…​ความหมาย​พวก​นาย​คือ​ ​ฉัน​ถูก​พี่ใหญ่​หลอก​แล้ว​…​”​ ​ดวงตา​ของ​สือ​อี​ฉายแวว​เย็นเยียบ​วาบ​ผ่าน

“​นี่​ยัง​ไม่ชัด​เจน​อีก​เหรอ​”​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​เอ่ย

“​พี่​เจ็ด​ ​จากนี้​ตระกูล​ซือ​มอบให้​พี่​แล้ว​”​ ​เมื่อ​ซือ​เยี​่ย​หาน​เห็น​ว่า​เรื่อง​เข้าใจผิด​ถูก​คลี่คลาย​แล้ว​ ​ก็​ลุกขึ้น​ยืน​ช้าๆ​ ​และ​หันไป​เอ่ย​กับ​สือ​อี

“​เจ้า​เก้า​…​ฉัน​…​แต่​ไม่ว่า​ยังไง​ ​นายก​็​ยัง​ฆ่า​เจ้า​แปด​…​”​ ​สือ​อีกัด​ฟัน​พูด

เมื่อ​ได้ยิน​ดังนั้น​ซือ​เยี​่ย​หาน​ก็​เอ่ย​ด้วย​สีหน้า​ไร้อารมณ์​ ​“​เขา​อยาก​ฆ่า​ฉัน​ ​ฉัน​ให้โอกาส​เขา​หลายครั้ง​แล้วแต่​ก็​เปล่าประโยชน์​”

“​อย่าง​งั้น​เอง​เหรอ​…​”​ ​สือ​อี​เหมือน​พึมพำ​กับ​ตัวเอง

ถ้า​เป็น​อย่างที่​ซือ​เยี​่ย​หาน​พูด​จริงๆ​ ​งั้น​เจ้า​แปด​ก็​สมควร​ตาย​แล้ว​…​คนที​่​ทำลาย​พี่น้อง​ไม่ใช่​ซือ​เยี​่ย​หาน​ ​แต่​เป็น​เจ้า​แปด​…​ซือ​เยี​่ย​หาน​แค่​ถูก​บีบบังคับ​…

“​พี่​เจ็ด​ ​ดูแล​คุณย่า​ดี​ๆ​ ​…​จากนี้​ ​ตระกูล​ซือ​ต้อง​พึ่ง​พี่​แล้ว​”​ ​เมื่อ​ซือ​เยี​่ย​หาน​พูด​จบ​ ​สายตา​ก็​ตกลง​บน​ตัว​ของ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ ​“​ยัง​จำ​สัญญา​ของ​พวกเรา​ได้​ไหม​”

เยี​่ย​หวัน​หวั่น​มอง​ไป​ยัง​ซือ​เยี​่ย​หาน​เหมือน​ยิ้ม​แต่กลับ​ไม่​ยิ้ม​ ​“​รู้​แล้ว​ ​ฉัน​จะ​อยู่​ประเทศจีน​รอคุณ​กลับมา​”

“​อืม​…​”

ดวงตา​ของ​ซือ​เยี​่ย​หาน​ปรากฏ​แวว​อ่อนโยน​ ​และ​หลังจาก​ผ่าน​ไป​ชั่วครู่​เขา​ก็​พา​พวก​หลิน​เช​วีย​หัน​กาย​จากไป​ ​ส่วน​ความ​ระเนระนาด​ที่​เบื้องบน​ตระกูล​ซือ​พวก​นี้​ก่อ​ไว้​ ​ทั้งหมด​ก็​ถูก​โยน​ให้​กับ​สือ​อี​ที่​ยัง​ไม่ได้​สติ​เต็มที่

รอ​จน​ซือ​เยี​่ย​หาน​จากไป​โดย​สมบูรณ์​แล้ว​ ​เป่ย​โต​่​วก​็​จ้อง​ไป​ที่​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ด้วย​สีหน้า​ไม่​อยาก​จะ​เชื่อ​ ​“​พี่​เฟิ​…​พี่​หวัน​หวั่น​ ​ไม่​มั้ง​ ​หรือว่า​พวกเรา​จะ​อยู่​ประเทศจีน​ตลอดไป​…​แม่​ผม​ยังอยู่​ที่​โรงพยาบาล​นะ​ ​ผม​ทิ้ง​แม่​ไม่ได้​…​”

เยี​่ย​หวัน​หวั่น​กลอกตา​หนึ่ง​ที​ ​หมอนี​่​สมอง​หมู​เหรอ​ ​ยัง​มีเรื่อง​ที่​ยัง​ไม่ได้​สะสาง​มากมาย​ใน​รัฐ​อิสระ​ ​พวกเขา​จะ​อยู่​ประเทศจีน​ตลอดไป​ได้​ยังไง

“​อะ​…​อาจารย์​…​”

เวลานี้​สายตา​ของ​สือ​อี​ตกลง​บน​ตัว​ของ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ ​“​ขอโทษ​ครับ​…​”

เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ยิ้มน้อย​ๆ​ ​ให้​กับ​สือ​อี​ ​“​นาย​ยอมรับ​ฉัน​อาจารย์​คน​นี้​ ​งั้น​มี​อะไร​น่า​ขอโทษ​กัน​ ​นายก​็​ถูก​พี่ใหญ่​หลอก​เหมือนกัน​นะ​”

“​ผม​รู้​ว่า​พี่ใหญ่​ยังอยู่​จีน​ ​ผม​จะ​ต้องหา​เขา​ให้​เจอ​…​”​ ​สือ​อี​ขบ​กราม​ ​เขา​จะ​ต้อง​ทำให้​ปาก​อัน​ต่ำช้า​ของ​ซือ​ป๋อ​อี้​จ่าย​ราคา​ให้​จง​ได้​!

เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ก็​ไม่ได้​อยู่​ใน​ตระกูล​ซือ​นาน​ ​หลังจาก​ซือ​เยี​่ย​หาน​จากไป​ ​สือ​อีก​็​คงจะ​กวาดล้าง​ตระกูล​ซือ​อย่าง​หมดจด​หนึ่ง​รอบ​ ​ซึ่ง​เรื่อง​พวก​นี้​ไม่เกี่ยว​กับ​เธอ

…

สาม​วัน​ต่อมา​ ​ที่​สาขา​ซิง​เฉิน​เอ็นเตอร์เทนเมนต์

สือ​อี​มา​เยี่ยมเยียน

“​ทำไม​นาย​เหมือน​ผี​เลย​ล่ะ​”​ ​ภายใน​ห้องทำงาน​ ​เป่ย​โต​่​วจ​้​อง​มอง​สือ​อี​ด้วย​สีหน้า​ที่​เปี่ยม​ไป​ด้วย​ความ​ดูถูก

“​ฉัน​มาหา​อาจารย์​ของ​ฉัน​ ​นาย​หุบปาก​”​ ​สือ​อี​เอ่ย​อย่าง​รำคาญ

“​เชอะ​”​ ​เป่ย​โต​่ว​เบ้​ปาก​ ​คร้าน​จะ​สนใจ​สือ​อี

“​มี​อะไร​เหรอ​”​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​มอง​สือ​อี​และ​เอ่ย​ถาม

——————————————————————————————

บท​ที่​ ​1850​ ​ใคร​คือ​มือมืด