บทที่ 1939 ไม่ใช่ไปประชุมแต่ไปเดต / บทที่ 1940 จอมมารพาบิน

บท​ที่​ ​1939​ ​ไม่ใช่​ไป​ประชุม​แต่​ไป​เดต

ไวน์​แดง​ที่​แดงเข้ม​ราวกับ​เลือด​แกว่งไกว​อยู่​ใน​แก้ว​ทรง​สูง​ ​ผ่าน​แสงจันทร์​ทำให้​สีสัน​ของ​ไวน์​ใน​แก้ว​ดู​เกิน​จริง​และ​ลี้ลับ

รอยแผล​เป็น​ที่​มุม​ปากของ​ชายหนุ่ม​มองเห็น​ได้​ไม่ยาก​ ​เข้าคู่​กับ​รอยยิ้ม​ที่​บอก​ไม่​ถูก​นั้น​ ​เสมือน​เพิ่มพูน​ความ​ชั่วร้าย​อย่าง​ไม่มี​สาเหตุ

“​ประธาน​ ​รถ​ทรัพยากร​สาม​คัน​แล้วก็​หญิง​ชรา​คน​นั้น​ถูก​ปล้น​ไป​ทั้งหมด​ครับ​ ​อีกทั้ง​ติดต่อ​ผู้อาวุโส​จิน​ไม่ได้​เลย​ครับ​…​”​ ​รองประธาน​ของ​กลุ่ม​สหพันธ์​วิทยา​ยุทธ์​มอง​ชาย​ที่นั่ง​อยู่​บน​โซฟา​พลาง​เอ่ย​เสียง​เบา

“​เมี​้ยว​!​”

แมว​ดำ​ตัว​ใหญ่​กระโดด​เบา​ๆ​ ​ขึ้นไป​บน​โซฟา​แล้ว​นอน​อยู่​ใน​อ้อมกอด​ของ​ชายหนุ่ม

ชายหนุ่ม​วาง​แก้วไวน์​ใน​มือ​ลง​ ​บน​ใบหน้า​สวมรอย​ยิ้ม​ที่​ยาก​จะ​บรรยาย​ ​“​งั้น​ ​ยืนยัน​ว่า​เป็น​พันธมิตร​อู๋​เว​่ย​ไหม​”

“​ผม​ตรวจสอบ​แล้ว​ ​เก้า​ใน​สิบ​ส่วน​ครับ​”​ ​รองประธาน​กลุ่ม​สหพันธ์​วิทยา​ยุทธ์​ตอบ

“​โอ้​…​เก้า​ใน​สิบ​ส่วน​?​”​ ​ชายหนุ่ม​ยิ้ม​บาง

“​ยืนยัน​ได้​ครับ​ว่า​พันธมิตร​อู๋​เว​่​ยก​่อ​เหตุ​จริงๆ​ ​แต่​หา​หลักฐาน​ไม่​พบ​ ​เพียงแต่ว่า​นี่​เป็น​วิธี​ปฏิบัติการ​ของ​พันธมิตร​อู๋​เว​่ย​ ​ส่วน​กองกำลัง​ที่​น่าสงสัย​อื่นๆ​ ​ผม​ก็​ตรวจสอบ​หมด​แล้ว​ ​ทั้งหมด​สามารถ​ตัดออก​ไป​ได้​ ​ยกเว้น​พันธมิตร​อู๋​เว​่ย​ครับ​”​ ​รองประธาน​กลุ่ม​สหพันธ์​วิทยา​ยุทธ์​ตอบ​ตามตรง

“​อา​…​”

มุม​ปาก​ชายหนุ่ม​ยกขึ้น​น้อย​ๆ​ ​“​ปล้น​สินค้า​ไป​พอ​เข้าใจ​ได้​ ​แต่​ลักพาตัว​ผู้อาวุโส​จิน​นี่​น่าสนใจ​มาก​”

“​ประธาน​ ​ผม​สืบมา​ได้​ว่า​ผู้หญิง​คน​นั้น​ไป​โรงเรียน​ชื่อ​เยี​่​ยน​ ​คุณ​รู้​ไหม​ว่า​ผู้อำนวยการ​ของ​โรงเรียน​ชื่อ​เยี​่​ยน​ ​เป็น​สุดยอด​ผู้เชี่ยวชาญ​ใน​การ​สะกดจิต​…​อีกทั้ง​ผู้หญิง​คน​นั้น​ได้​ว่าจ้าง​ทหาร​รับจ้าง​ระดับสูง​ไม่น้อย​ให้​ทำ​ภารกิจ​ให้​กับ​เธอ​”​ ​รองประธาน​เอ่ย

“​คุณ​หมายความว่า​ ​ความทรงจำ​ของ​เธอ​ฟื้น​คืน​แล้ว​”​ ​ชาย​คน​นั้น​เอ่ย​ถาม

“​ไม่แน่ใจ​ครับ​ ​ผม​แค่​รู้สึก​ว่า​เป็นไปได้​”​ ​รองประธาน​ครุ่นคิด​เล็กน้อย​ก่อน​ตอบ

“​หวัง​ว่าความ​ทรง​จำ​ของ​เธอ​จะ​ฟื้น​คืน​โดยเร็ว​ ​ไม่งั้น​จะ​ไป​มีความหมาย​อะไร​”​ ​ชายหนุ่ม​หยิบ​แก้วไวน์​ขึ้น​มา​ใหม่​อีกครั้ง​แล้ว​จิบ​หนึ่ง​อึก​เบา​ๆ​

“​มี​อีก​อย่าง​ครับ​…​ประธาน​ ​ความทะเยอทะยาน​ของ​เนี่ย​หลิง​หลง​ใหญ่หลวง​เกินไป​จริงๆ​ ​พวกเรา​จะ​ร่วมมือ​กับ​เธอ​…​ไม่​สิ​ ​จะ​ร่วมมือ​กับ​กองกำลัง​ที่อยู่​เบื้องหลัง​เธอ​จริงๆ​ ​เหรอ​”​ ​เวลานี้​รองประธาน​ขมวดคิ้ว​เล็กน้อย

“​สายตรง​เหรอ​”​ ​ชาย​คน​นั้น​ตก​อยู่​ใน​ห้วง​ความคิด

“​ประธาน​ ​คุณ​ก็​น่าจะ​รู้​ว่า​สายตรง​คิด​อยาก​ทำ​อะไร​ ​เกี่ยวกับ​รัฐ​อิสระ​ ​พวกเขา​ไม่มีทาง​ไม่สน​ใจเด็ด​ขาด​”​ ​รองประธาน​เอ่ย

“​หึๆ​ ​ต่าง​ฝ่าย​ต่าง​ได้ประโยชน์​”​ ​มุม​ปากของ​ชาย​คน​นั้น​ยกขึ้น​น้อย​ๆ​ ​“​ละคร​สนุก​ ​เริ่ม​แสดง​แล้ว​ ​ไม่ใช่​เหรอ​”

…

วัน​ถัดมา​ ณ​ ​สำนักงานใหญ่​อาชู​ร่า

หลิน​เช​วี​ยมา​หา​ซือ​เยี​่ย​หาน​แต่เช้า​ ​เขา​เอ่ย​อย่าง​ลนลาน​ ​“​พี่​เก้า​ ​เพิ่ง​ได้ข่าว​มา​ ​กลุ่ม​นัก​เชือด​กับ​สวรรค์​ชัง​ติดต่อ​ไปหา​องค์กร​ใต้ดิน​ใหญ่​ๆ​ ​แต่ละ​แห่ง​ของ​รัฐ​อิสระ​เพื่อ​เรียก​ประชุม​…​”

เมื่อ​ได้ยิน​คำพูด​นี้​ ​ซือ​เยี​่ย​หาน​ก็​วาง​เอกสาร​ใน​มือ​ลง​ ​“​เรียก​ประชุม​?​”

“​ใช่​ครับ​ ​ไม่แน่​ชัด​ว่า​ผู้อาวุโส​สอง​ท่าน​นั้น​คิด​จะ​ทำ​อะไร​กัน​แน่​ ​จู่ๆ​ ​ก็​เรียก​ประชุม​อะไร​ไม่รู้​…​ว่า​กัน​ว่า​องค์กร​ชายขอบ​ ​องค์กร​ใต้ดิน​ของ​รัฐ​อิสระ​พวก​นั้น​ ​ขอ​แค่​มีอิทธิพล​สักหน่อย​ก็ได้​รับเชิญ​แล้ว​ ​พวกเรา​จะ​ไป​หรือเปล่า​ครับ​”​ ​หลิน​เช​วี​ยถา​มอย​่าง​สงสัย

“​ไป​”

ซือ​เยี​่ย​หาน​ไร้​ซึ่ง​ความลังเล

ตอนนี้​พวกเขา​มี​ความร่วมมือ​กับ​กลุ่ม​นัก​เชือด​และ​สวรรค์​ชัง​ ​การประชุม​ประเภท​นี้​ย่อม​ต้อง​ให้เกียรติ

“​แล้วก็​ยัง​มี​อีก​เรื่อง​ครับ​ ​ผม​สืบ​ได้​ว่า​ครั้งนี้​พวกเขา​ยัง​เชิญ​พันธมิตร​อู๋​เว​่ย​เป็นพิเศษ​ด้วย​ ​นี่​หมายความว่า​ยังไง​”​ ​หลิน​เช​วีย​ไม่เข้าใจ​อยู่​บ้าง​ ​เพราะ​พันธมิตร​อู๋​เว​่ย​แต่ไหนแต่ไร​ไปมา​อย่าง​อิสระ​ ​ไม่ว่า​ทางธรรมะ​หรือ​ทาง​อธรรม​ ​ก็​ไม่ไว้หน้าใคร​ทั้งนั้น

“​จะ​เกี่ยวกับ​เรื่อง​เมื่อวาน​หรือเปล่า​นะ​”​ ​หลิน​เช​วี​ยพึม​พำ

เมื่อ​รู้​ว่า​พันธมิตร​อู๋​เว​่ย​ถูก​เชิญ​ ​ซือ​เยี​่ย​หาน​เหมือน​คาดคิด​ไว้​แล้ว​ ​จึง​เอ่ย​เสียง​เรียบ​เฉย​ ​“​ไป​เดี๋ยว​ก็​รู้​”

หลิน​เช​วี​ยล​อบ​มอง​คน​บางคน​ ​“​โอ้​…​”

ทำไม​เขา​พลัน​รู้สึก​ว่า​ ​ที่​พี่​เก้า​ตอบรับ​ว่า​จะ​ไป​ ​ไม่ใช่​เพราะ​ไป​ประชุม​แม้แต่น้อย​ ​แต่​ไป​เพราะ​เดต​?​

——————————————————

บท​ที่​ ​1940​ ​จอม​มาร​พาบิน

สำหรับ​การยืม​เรื่อง​ส่วนรวม​มาทำ​เรื่องส่วนตัว​ของ​พี่​เก้า​ของ​ตัวเอง​นั้น​ ​หลิน​เช​วี​ยม​อง​ออก​แต่​ก็​ไม่ได้​เปิดโปง

“​แค่นี้​แหละ​ ​ไม่มี​เรื่อง​อื่น​แล้ว​ ​งั้น​ผม​ออก​ไป​แล้ว​นะ​…​”

หลิน​เช​วี​ยกำ​ลัง​จะ​ออก​ไป​ ​แต่​ซือ​เยี​่ย​หาน​ที่อยู่​หน้า​โต๊ะ​หนังสือ​กลับ​เรียก​เขา​ไว้​ทันที​ ​“​เดี๋ยวก่อน​ ​เอา​ของ​นี่​ไป​ด้วย​”