ตอนที่ 934
บทที่ 1981 ถ้าใส่ชุดนี้ แล้วจะเข้าท่าได้ยังไง! / บทที่ 1982 เห็นแก่ใบหน้านี้
October 22, 2026
บทที่ 1981 ถ้าใส่ชุดนี้ แล้วจะเข้าท่าได้ยังไง!
โอ้โห คุ้มแล้วคุ้มจริงๆ!
ภารกิจระดับ S ขึ้นไปมีไม่มาก ระดับ S+ ยิ่งน้อยเข้าไปอีก ถ้าอยากได้คะแนนเกียรติยศมากขนาดนี้ภายในระยะเวลาสั้นๆ ก็ยากเกินไปแล้วจริงๆ
เป่ยโต่วเอ่ยขึ้นด้วยใบหน้าหวาดหวั่น “พี่เฟิง พี่คงไม่คิดจะไปทำภารกิจนี้ใช่ไหม นั่นมันสวรรค์ชังเชียวนะ! น่ากลัวกว่าอาชูร่าอีกนะ!”
อันที่จริง ด้วยฐานะที่เป็นหนึ่งในสามกลุ่มอำนาจหลักแห่งคุกคนบาปเหมือนกัน ปีนั้นหากเทียบพละกำลังระหว่างสวรรค์ชังกับอาชูร่าแล้ว อาชูร่ายังด้อยกว่าอยู่ขั้นหนึ่ง เพียงแต่อาชูร่าซุ่มอยู่นานหลายปี ทว่าสวรรค์ชังกลับโลดแล่นอยู่ตลอด แถมยังมีชื่อเสียงในวงกว้าง ชื่อเสียงที่อื้อฉาวในรัฐอิสระยิ่งเด่นชัด
เยี่ยหวันหวั่นเอ่ยด้วยความหงุดหงิด “เห็นฉันบ้าไปแล้วเหรอไง อยู่ว่างๆ จะเอาหัวไปส่งให้ทำไมกัน”
ภารกิจนี้ขอผ่านเถอะ ไม่มีทางทำได้แน่!
เพียงแต่ ตอนนี้เธอต้องกังวลใจทั้งในและนอก ต้องรีบฟื้นฟูความทรงจำ การประชุมในวันพรุ่งนี้เป็นโอกาสดีมาก จะได้พบหน้าหัวหน้ากลุ่มสวรรค์ชังคนนั้นพอดี ไม่แน่ว่าอาจหาโอกาสเจรจากันไปตรงๆ แล้วดูว่าจะสามารถเสนอเงื่อนไขคิดหาทางเอาคืนมาได้ไหม…
ถึงแม้ความเป็นไปได้แทบจะไม่มีเลย แต่ยังไงก็เป็นคะแนนเกียรติยศหนึ่งหมื่นห้าพันแต้มเชียวนะ!
ในไม่ช้าก็มาถึงวันถัดมาแล้ว
เยี่ยหวันหวั่นรื้อค้นตู้เสื้อผ้าอยู่นานสองนาน จากนั้นก็หยิบชุดกระโปรงเจ้าหญิงตัวหนึ่งออกมา
เป่ยโต่วตะลึงงันไป “พี่เฟิง พี่คงไม่คิดจะใส่ชุดนี้ใช่ไหม! ใจเย็นๆ นะ! ขอร้องพี่แล้ว!นี่เป็นงานประชุมคุกคนบาปนะ! ถ้าพี่ใส่ชุดนี้ไป พวกเราคงถูกทั้งรัฐอิสระหัวเราะเยาะไปเป็นปี!”
เยี่ยหวันหวั่นถลึงตาใส่เขา “ขนาดนั้นเลยเหรอ กระโปรงชุดนี้มันทำไมกัน! ดูดีจะตาย!”
เป่ยโต่วจ้องมองเดรสตัวเล็กที่เยี่ยหวันหวั่นถืออยู่ในมือ สีชมพูหวานแหวว บนชุดเต็มไปด้วยโบว์และแถบลูกไม้ แถมยังจับเซ็ตมากับถุงเท้ายาวสีขาวคู่หนึ่งด้วย น่ารัก…เกินไปแล้วจริงๆ…
เป่ยโต่วลูบจมูกพลางตอบอึกๆ อักๆ “เอ่อ…คือ…ก็ดูดี! แต่ว่า…แต่ว่าพี่เป็นผู้นำพันธมิตรอู๋เว่ยนะ! ถ้าใส่ชุดนี้ แล้วจะเข้าท่าได้ยังไง!”
สีหน้าของเยี่ยหวันหวั่นทะมึนนิดๆ เธอเป็นเด็กสาวนะ สวมชุดนี้แล้วจะไม่เข้าท่าได้ยังไง
เยี่ยหวันหวั่นพลันตอบกลับไป “นี่ฉันจะไปเดทนะ หรือนายจะให้ฉันใส่ชุดขอทานมอมๆ ตัวนั้นไป! จะเข้าท่าซะที่ไหน!”
เป่ยโต่วตะลึงงัน
เดทเหรอ…
ไม่ใช่ว่าไปประชุมหรอกเหรอ!
นี่พี่ขี้เกียจจะปิดบังแล้วใช่ไหมเนี่ย
ไม่ใช่ว่าพี่มีเถ้าแก่โรงงานน้ำส้มสายชูอยู่แล้วเหรอ ทำไมยังไม่ตัดใจจากนายแห่งอาชูร่าอีก! พี่จะกินรวบแบบนี้เลยเหรอ
เป่ยโต่วบ่นอยู่ในใจมากมายนับไม่ถ้วน ชีซิงที่อยู่ด้านข้างก็พลันเอ่ยขึ้นว่า “เกรงว่านายแห่งอาชูร่าจะไม่ชอบชุดนี้นะครับ”
เยี่ยหวันหวั่นผงะไป “โอ้…ใช่สินะ…”
รสนิยมด้านความงามของผู้ชายคนนั้นพิลึกมากมาโดยตลอด ไม่ว่าเธอจะสวมใส่อะไรสำหรับเขาแล้วก็คงเหมือนกันหมด…
“ชิ งั้นก็ได้ ใส่เสื้อผ้าตามปกติแล้วกัน” เยี่ยหวันหวั่นเบะปาก
เป่ยโต่วพลันถอนหายใจด้วยความโล่งอก แล้วเอ่ยเสียงแผ่วเบา “เหล่าชี ยังคงเป็นนายที่จัดการได้!”
สุดท้าย เยี่ยหวันหวั่นก็ยังคงสวม ‘เครื่องแบบ’ ของพันธมิตรอู๋เว่ย ชุดซอมซ่อสีดำ หลวมและสะดวกสบาย แต่กลับไม่ได้ขาดปุปะขนาดนั้นแล้ว ชีซิงสั่งตัดเสื้อสูทตัวใหม่ที่พอดีตัวให้เธอ ด้านหลังปักอักษร ‘อู๋เว่ย’ แบบเฉ่าซูตัวใหญ่ๆ
ชุดแบบนี้กับคนขี้เกียจอย่างเยี่ยหวันหวั่น เรียกได้ว่าจะช่วยเสริมบุคลิกไปในตัว เข้ากันได้พอดี และยังช่วยเสริมบุคลิกของยอดฝีมือ
เยี่ยหวันหวั่นส่องกระจก พอจะกล้ำกลืนฝืนพอใจได้บ้าง จากนั้นก็ขับรถมุ่งหน้าไปยังจุดที่นัดหมายการประชุม
ต้องพูดเลยว่า คุกคนบาปแห่งนี้ยังคงเสพสุขเป็นยิ่งนัก สถานที่นัดพบคือคฤหาสน์ออนเซ็นแห่งหนึ่ง ทิวทัศน์ค่อนข้างดี สิ่งอำนวยความบันเทิงต่างๆ ล้วนมีครบครัน การบริการแบบไหนล้วนมีหมด
เวลาเริ่มการประชุมคือตอนค่ำ ก่อนเริ่มประชุมทุกคนสามารถเที่ยวเล่นผ่อนคลายอยู่ที่นี่ได้
——————————————————————-