บทที่ 1987 ใครมอบความกล้านี้ให้เธอ / บทที่ 1988 กินยาผิดขวดเหรอ?

บท​ที่​ ​1987​ ​ใคร​มอบ​ความกล้า​นี้​ให้​เธอ

จากนั้น​ซือ​เยี​่ย​หาน​ก็​ตัว​แข็งทื่อ​ ​กลายเป็น​รูปปั้น​ที่​ไม่​ขยับเขยื้อน​อีกครั้ง​ ​ปล่อย​ให้​หญิงสาว​บด​จูบ​ริมฝีปาก​ของ​เขา​ตามอำเภอใจ​ ​แถม​ยัง​ขบ​เม้ม​เบา​ๆ​ ​อีกด้วย

หนึ่ง​วินาที​…

สอง​วินาที​…

สาม​วินาที​…

ซือ​เยี​่ย​หาน​ไม่รู้​ว่า​เวลา​ผ่าน​ไป​นาน​แค่ไหน​ ​แต่​ก็​นาน​มาก​พอที่​ทำให้​เขา​มั่นใจ​ว่านี​่​ไม่ใช่​ภาพลวงตา

‘​ตู้ม​’​ ​ ​ตอนนี้​มีเสียง​แตก​กระจาย​ของ​มวล​น้ำ​ก้อน​ใหญ่​ดังสนั่น

“​แค่ก​ๆ​ๆ​ๆ​ๆ​…​บ้า​เอ๊ย​”​ ​ด้านหลัง​ของ​เขา​เป็น​เสียง​ของ​เจียง​หลี​เฮิ​่​นที​่​ตกใจ​อย่างแรง​ ​จึง​บังเอิญ​ลื่นล้ม​ลง​ไป​ใน​บ่อน้ำพุร้อน​

คิดไม่ถึง​จริงๆ​ ​ว่ายัย​ผู้หญิง​คน​นี้​จะ​กล้า​!

เชี​่ย​!​ ​ใคร​มอบ​ความกล้า​นี้​ให้​เธอ​กัน​!

เธอ​อยาก​ตาย​จริงๆ​ ​เหรอ​ไง​?

เซี​่ย​เชียน​ชวน​ที่​ยืน​อยู่​ข้างๆ​ ​ก็​ยืน​ตกตะลึง​ตาค้าง​อยู่​อย่างนั้น​ ​เขา​จ้อง​ไป​ยัง​หญิงสาว​ที่​จู่ๆ​ ​ก็​พุ่งพรวด​เข้าไป​จูบ​ซือ​เยี​่ย​หาน​อย่าง​ไม่เชื่อ​สายตา​

ผู้หญิง​คน​นี้​ต้องการ​อะไร​?​ ​หรือว่า​เป็นบ้า​ไป​แล้ว​?​

เธอ​รู้​ไหม​ว่า​ตัวเอง​กำลัง​ทำ​อะไร​อยู่​?

ซือ​เยี​่ย​หาน​ ​นาย​แห่ง​อาชู​ร่า​แห่ง​กองกำลัง​อาชู​ร่า​ ​ถูก​ผู้หญิง​ขโมย​จูบ​ใน​อาณาเขต​ของ​ตัวเอง​งั้น​เหรอ​?

“​ว้าว​!​ ​ผู้นำ​ไป๋​ ​คุณ​ทุ่มเท​เกินไป​แล้ว​!​ ​นี่​มัน​เป็นความ​รุนแรง​ระดับ​ประเทศ​เลย​นะ​ ​สม​กับ​ที่​ได้​ฉายา​แบด​เจอร์​จริงๆ​!​”​ ​ไม่​ง่าย​เลย​ที่​เจียง​หลี​เฮิ​่น​จะ​ปีน​ขึ้น​มา​อย่าง​ทุลักทุเล​ ​ใบหน้า​ของ​เขา​เต็มไปด้วย​ความ​ทึ่ง​จน​ประหลาดใจ​ ​แถม​ยัง​ปรบมือให้​เธอ​อีกด้วย​

ในขณะที่​พูด​อยู่​นั้น​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ก็​ใช้เวลา​จูบ​ครบ​สิบ​วินาที​แล้ว​…​

ส่วน​ซือ​เยี​่ย​หาน​ก็​ไม่ได้​ขยับตัว​เลย​ตั้งแต่​ต้น​จน​จบ

เจียง​หลี​เฮิ​่​นคิด​ว่า​ซือ​เยี​่ย​หาน​จะ​ต้อง​โกรธ​เป็นฟืนเป็นไฟ​ ​จึง​มอง​ไป​ที่​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ด้วย​ความเห็นอกเห็นใจ​ ​พลาง​กล่าวว่า​ ​“​ผู้นำ​ไป๋​ ​อยาก​ให้​ฉัน​ไป​แจ้ง​พันธมิตร​อู๋​เว​่ย​ ​ว่า​ให้​ช่วย​เตรียม​จัดงาน​ศพ​ให้​เธอ​ไหม​?​”

เมื่อ​พูด​จบ​ ​ก็​หันไป​มอง​ซือ​เยี​่ย​หาน​อย่าง​มีความสุข​ ​ที่​เห็น​เขา​เดือดร้อน​ ​ไม่เลว​เลย​ ​เมื่อกี้​เขา​ก็​เห็น​ใบหน้า​ที่​ตกใจ​สุดขีด​ของ​ชายหนุ่ม​คน​นี้​จนได้

นี่​มัน​ไม่​ง่าย​เลย​จริงๆ​!​

ขั้น​ต่อไป​เขา​จะ​ต้อง​แค้น​จัด​จน​ฆ่า​คน​ได้​แน่ๆ​ ​วะ​ฮ่า​ๆ​ๆ​!

เจียง​หลี​เฮิ​่​นคิด​ใน​ใจ​ขณะที่​นอน​พาด​อยู่​บน​ขอบ​สระ​พลาง​ยืด​คอ​ออกมา​มอง​คน​ทั้งสอง​ ​เพื่อ​ตั้งหน้าตั้งตา​รอชม​เรื่อง​สนุก

“​อา​เยี​่ย​…​นี่​…​”​ ​เซี​่ย​เชียน​ชวน​ที่​ยืน​อยู่​ด้าน​ข้าง​ ​คาดเดา​ตัวตน​ของ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​จาก​เครื่องแต่งกาย​ของ​เธอ​ ​และ​จาก​คำพูด​ของ​เจียง​หลี​เฮิ​่น​เมื่อ​สักครู่​ ​ที่​บอก​ถึง​ฐานะ​ของ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ ​แม้​เขา​จะ​ไม่รู้​ว่า​เกิด​อะไร​ขึ้น​ ​แต่​เขา​รู้​ว่า​ผู้หญิง​คน​นี้​จะ​ต้องตาย​แน่นอน

ส่วน​สถานการณ์​ใน​วันนี้​ ​ก็​ไม่​เหมาะกับ​การนองเลือด​เลย​จริงๆ​ ​การ​ที่​พวกเขา​มาที​่​นี่​ใน​วันนี้​ ​ก็​เพราะ​มารวม​ตัว​เป็น​พันธมิตร​กัน​ ​หาก​จู่ๆ​ ​ผู้นำ​ตาย​ไป​หรือว่า​ถูก​ฆ่า​ตาย​ก็​คง​แย่​แน่ๆ

แต่​เวรกรรม​ก็​คือ​ ​ผู้หญิง​คน​นี้​ได้​กระทำการ​อุกอาจ​ต่อ​ซือ​เยี​่ย​หาน​ถึงขนาด​นี้​ ​เธอ​จะ​รอดชีวิต​ไป​ได้​ยังไง​!

เซี​่ย​เชียน​ชวน​กำลัง​คิด​อย่างหนัก​ว่า​จะ​พูด​โน้มน้าว​ยังไง​ดี​ ​แต่​อีก​วินาที​ถัดมา​ ​เขา​กลับ​ต้อง​ยืน​อึ้ง​…

ก่อนหน้านี้​ซือ​เยี​่ย​หาน​ยัง​ไม่​ค่อย​ได้สติ​เท่าไร​ ​แต่​เขา​ก็​รู้สึกตัว​อย่างรวดเร็ว​ ​เมื่อ​ดู​จาก​ปฎิ​กริยา​ของ​เจียง​หลี​เฮิ​่น​แล้ว​ ​ทำให้​เขา​รู้​ว่าการ​ที่​จู่ๆ​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ก็​มา​จูบ​เขา​ ​คง​ต้อง​มี​อะไร​ไม่ชอบมาพากล​แน่ๆ

เขา​สามารถ​เดา​ได้​ว่า​ ​ที่​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​จูบ​เขา​เมื่อกี้นี้​ ​มี​ความ​ไป​ได้​สูง​ที่​ไม่ได้​อยาก​จะ​จูบ​ก็​จูบ​ ​แต่​เป็น​เพราะ​มีเหตุผล​อะไร​บางอย่าง

ความคิด​นี้​ทำให้​น้ำแข็ง​และ​หิมะ​ใน​ดวงตา​ของ​ซือ​เยี​่ย​หาน​กำลัง​ลุกเป็นไฟ​…​

“​อู้ว​…​อันตราย​ๆ​…​”​

ถึง​สิบ​วินาที​แล้ว​!​ ​อีก​อย่าง​เจียง​หลี​เฮิ​่​นก​็​ได้​เห็น​กับ​ตาของ​ตัวเอง​!​ ​ตอนนี้​เขา​คง​ไม่มี​อะไร​จะ​พูด​แล้ว​มั้ง​!

หลังจากที่​ทำตาม​เงื่อนไข​จน​เสร็จสิ้น​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ก็​ถอนหายใจ​ด้วย​ความ​โล่งอก​ ​แต่​วินาที​ถัดมา​ ​ก็​สบตา​เข้ากับ​แววตา​ที่​ลุกเป็นไฟ​ของ​ซือ​เยี​่ย​หาน​ ​จน​เธอ​ตาค้าง​ไป​เลย

ซวย​แล้ว​ ​จะ​ปลอบใจ​เขา​ยังไง​ดีล​่ะ​?

“​เรื่อง​นั้น​เอ่อ​…​อันที่จริง​…​ฉัน​อธิบาย​ได้​นะคะ​!​”​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ยกมือ​ขึ้น​พยายาม​ขอ​ความเมตตา

“​วะ​ฮ่า​ๆ​ๆ​…​เขา​ไม่มีเวลา​ให้​เธอ​พูด​สั่งเสีย​หรอก​นะ​!​”​ ​เจียง​หลี​เฮิ​่​นที​่​อยู่​ด้านหลัง​ ​ยังคง​หัวเราะเยาะ​เย้ย​อย่าง​มีความสุข​