ตอนที่ 961
บทที่ 2035 ไม่ต้องพูดให้ฉันโมโหหรอกนะ! / บทที่ 2036 ห้ามใส่ร้ายแม่ฉันนะ
October 22, 2026
บทที่ 2035 ไม่ต้องพูดให้ฉันโมโหหรอกนะ!
“หัวหน้า อันที่จริงก็ไม่ต้องห่อเหี่ยวขนาดนั้นก็ได้ ตระกูลเนี่ยมีฐานะเป็นหนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่ของรัฐอิสระ มีงานหนักขนาดนั้นอยู่ทุกวัน แถมยังต้องมีไมตรีคบค้ากับกองกำลังต่างๆ ข้างนอกอีก เหนื่อยจะตายไป ผมว่า การที่หัวหน้าไม่ได้สืบทอดตระกูลเนี่ย นั่นก็เป็นเรื่องดีนะ”
นักพรตใจบริสุทธิ์เงยหน้าขึ้น มองไปที่เนี่ยอู๋หมิงพลางกล่าวพร้อมหัวเราะแหะๆ
พอได้ยินคำพูดนี้ของนักพรตใจบริสุทธิ์ เนี่ยอู๋หมิงก็ร้องฮึเสียงเย็น “ใครบอกว่าข้าห่อเหี่ยวกัน ข้าเป็นวิหคผู้รักอิสระ ถึงยกให้ข้าข้าก็ไม่เต็มใจรับหรอกนะ”
หนุ่มกรรมกรต่างชาติมองไปที่หัวหน้าของตัวเอง แล้วเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “หัวหน้า ผมเพิ่งเรียนรู้มาประโยคหนึ่ง ตบหน้าจนบวมเพื่อให้ดูอ้วน หัวหน้าดูสิครับ เหมาะสำหรับบรรยายถึงคุณเลยใช่ไหมล่ะ”
เนี่ยอู๋หมิงถลึงตาใส่หนุ่มกรรมกรต่างชาติอย่างดุดันแวบหนึ่ง “ถ้าพูดไม่เป็น ก็ไม่ต้องพูดให้ฉันโมโหหรอกนะ!”
หนุ่มกรรมกรต่างชาติทำหน้างุนงง หรือว่าตัวเองจะถูกหลอกอีกแล้ว
ในเวลานี้ กลุ่มอำนาจระดับสูงที่มาเยือนบ้านตระกูลเนี่ยเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ แล้ว ใบหน้าของทุกคนฉาบรอยยิ้มไว้อย่างเต็มเปี่ยม กล่าวแสดงความยินดีกับนายหญิงและหัวหน้าตระกูลเนี่ย
“ถังถัง หลังจากแม่ของหลานเป็นผู้สืบทอดแล้ว อนาคตหลานก็ได้เป็นผู้สืบทอดตระกูลเนี่ยเหมือนกัน ต้องเชื่อฟังและมีเหตุผลด้วยนะจ๊ะ เข้าใจไหม”
นายหญิงสกุลเนี่ยมองถังถังผู้มีสีหน้าไร้อารมณ์ข้างๆ แล้วเอ่ยกำชับเสียงเบา
พอได้ยินดังนั้น ถังถังก็มองนายหญิงตระกูลเนี่ยแวบหนึ่ง หลังจากใคร่ครวญอยู่สักครู่ ก็ตอบว่า “คุณยายครับ ผมไม่อยากเป็นผู้สืบทอดตระกูลเนี่ย”
“เหลวไหล คำพูดแบบนี้จะพูดส่งเดชไม่ได้นะ” เมื่อหัวหน้าตระกูลเนี่ยที่อยู่ข้างๆ ได้ยินคำพูดนี้ สีหน้าก็พลันแปรเปลี่ยน ขมวดคิ้วแล้วพูดขึ้น
ไม่รอให้ถังถังได้อ้าปากพูดต่อ บ้านตระกูลเนี่ยที่เดิมทีคึกคัก จู่ๆ ก็เงียบลง
และเห็น ‘เนี่ยอู๋โยว’ ในชุดเดรสยาว ใบหน้าฉาบรอยยิ้มอ่อนโยนไว้ เดินเข้ามายังจุดใจกลางทีละก้าวๆ
ที่ติดตามอยู่ข้างๆ ‘เนี่ยอู๋โยว’ ก็คือเนี่ยหลิงหลง
“ฮ่าๆๆ คุณหนูอู๋โยว ยินดีด้วยๆ”
พอเห็น ‘เนี่ยอู๋โยว’ บรรดาระดับสูงจากกลุ่มอำนาจต่างๆ ก็พากันแสดงความยินดีกับ ‘เนี่ยอู๋โยว’ด้วยรอยยิ้ม
ดังนั้น ‘เนี่ยอู๋โยว’ จึงพยักหน้าตอบกลับไปทีละคนๆ
“ว่ากันว่า คุณหนูอู๋โยวแห่งตระกูลเนี่ย เป็นชนรุ่นหลังผู้ปราดเปรื่องยอดเยี่ยมของรัฐอิสระ ตอนนี้เข้ามาสืบทอดกิจการของตระกูลเนี่ยแล้ว นับว่าเป็นเรื่องดีสำหรับตระกูลเนี่ย รวมถึงทั่วทั้งรัฐอิสระด้วย”
ผู้อาวุโสท่านหนึ่งมองไปที่ ‘เนี่ยอู๋โยว’ แล้วลุกขึ้นพร้อมรอยยิ้ม
“ขอบคุณผู้อาวุโสสำหรับคำชื่นชมค่ะ ความสามารถของฉันยังขาดตกบกพร่องอยู่มาก ยังคงต้องการเรียนรู้จากผู้อาวุโสแต่ละท่านอีกมากเลยค่ะ”
‘เนี่ยอู๋โยว’ เอ่ยด้วยรอยยิ้ม
“คุณหนูอู๋โยวถ่อมตัวเกินไปแล้วจริงๆ”
“จริงด้วย วันข้างหน้ามีคุณหนูอู๋โยวเป็นผู้นำตระกูลเนี่ย ทั้งยังมีคุณหนูหลิงหลงกับคุณชายน้อยคอยสนับสนุน เชื่อว่าในอนาคตตระกูลเนี่ยจะต้องยกระดับไปอีกขั้นแน่นอน”
“ด้วยความสามารถของพี่สาวแล้ว การปกครองดูแลตระกูลเนี่ยน่าจะไม่มีปัญหาหรอกค่ะ” เนี่ยหลิงหลงกล่าวพลางหัวเราะเบาๆ
หางตาของเนี่ยหลิงหลงเจือรอยยิ้มอยู่รางๆ พอ ‘เนี่ยอู๋โยว’ สืบทอดตระกูลเนี่ย ก็เท่ากับว่าจะตกอยู่ในการปกครองของตัวเองแล้ว
พอถึงเวลา ก็จะใช้ชื่อเสียงของตระกูลเนี่ย ทำลายอีกสามตระกูลใหญ่ที่เหลือให้ล่มจมไปทีละตระกูล
“ใช่แล้ว คุณหนูอู๋โยวครับ ตอนนี้ได้ข่าวของจี้หวง คู่หมั้นของคุณบ้างไหม”
เวลานี้ ชายกลางคนท่านหนึ่งที่อยู่ท่ามกลางฝูงชนได้มองไปที่ ‘เนี่ยอู๋โยว’ แล้วเอ่ยถาม
พอได้ยินคำถามนี้ ‘เนี่ยอู๋โยว’ก็ใช้ความคิด หลังจากเงียบอยู่ครู่หนึ่ง ถึงได้ตอบว่า “ซิวหร่านหายตัวไป ฉันเสียใจมากค่ะ อีกอย่างก็ทำการสืบหามาโดยตลอด แต่ข่าวที่พวกเราได้รับมา ก่อนที่คนกลุ่มนั้นจะหายตัวไป ล้วนมีการติดต่อกับพันธมิตรอู๋เว่ยแทบทุกรายค่ะ”
“เกี่ยวข้องกับพันธมิตรอู๋เว่ย?”
พอสิ้นเสียงของ ‘เนี่ยอู๋โยว’ ผู้คนที่อยู่ในงานก็พากันแตกตื่น