บทที่ 2061 พิจารณาแล้วไง / บทที่ 2062 ตื่นเต้นหวาดเสียว

บท​ที่​ ​2061​ ​พิจารณา​แล้ว​ไง

เยี​่ย​หวัน​หวั่น​พูด​จบ​ ​ก็​กระแอม​เบา​ๆ​ ​ที​หนึ่ง​แล้ว​พูดว่า​ ​“​ฉัน​ใส่ใจ​ผู้ชาย​ของ​ฉัน​ก็​ไม่มี​อะไร​ไม่​ถูกต้อง​นี่​ ​อีก​อย่าง​ฉัน​ก็​ไม่ได้​ใส่ใจ​เพราะ​ครั้งนั้น​ครั้ง​เดียว​ด้วย​ ​ฉัน​จะ​ใส่ใจ​คุณ​ไป​ชั่วชีวิต​เลย​!​”

ชั่วชีวิต​เหรอ​…

นี่​น่าจะเป็น​สาม​คำ​ที่​งดงาม​ที่สุด​บน​โลก​ใบ​นี้​แล้ว

“​เธอ​ไม่ถือสา​เรื่อง​ที่​ฉัน​เป็น​คน​ของ​อาชู​ร่างั​้น​เหรอ​”​ ​ซือ​เยี​่ย​หาน​มอง​เธอ​นิ่ง​ๆ​ ​แล้ว​เอ่ย​ถาม

เยี​่ย​หวัน​หวั่น​พูด​อย่าง​ไม่​ยี่หระ​ ​“​เรื่อง​นี้​มี​อะไร​ให้​ถือสา​กัน​ ​คุณ​ก็​แค่​หัวหน้า​ฝ่าย​เล็ก​ๆ​ ​เท่านั้น​ ​ไม่ใช่​นาย​แห่ง​อาชู​ร่า​จอม​วิปริต​คน​นั้น​สักหน่อย​!​”

ซือ​เยี​่ย​หาน​เงียบ​ไป​ทันที​…

“​สรุป​คือ​ ​พวกเรา​สอง​คน​ต่าง​ก็​เป็น​คน​ตัวเล็ก​ๆ​ ​ที่​ไม่​สลักสำคัญ​ ​จะ​สู้​กัน​หรือไม่ก็​ไม่เกี่ยว​อะไร​กับ​พวกเรา​เลย​!​”​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​พูดปด​ได้​โดยที่​หน้า​ไม่​แดง​หัวใจ​ไม่​เต้น​ถี่

“​ใช่​ ​ไม่เกี่ยว​อะไร​เลย​”​ ​และ​ความสามารถ​ใน​การ​พูดปด​ของ​นาย​แห่ง​อาชู​ร่า​บางคน​ก็​ไม่​ยิ่งหย่อน​ไป​กว่า​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​เลย

พอ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ได้ยิน​ก็​รู้สึก​ว่า​มีหวัง​แล้ว​ ​ดวงตา​ส่อง​ประกาย​ทันที​ ​“​ใช่ไหม​ล่ะ​ๆ​!​ ​ยิ่งไปกว่านั้น​คือ​ฉัน​จีบ​คุณ​มานาน​แล้ว​นะ​ ​คุณ​ยัง​เชื่อใจ​ฉัน​อีก​เหรอ​ ​พูด​จริงๆ​ ​เลย​นะ​ ​ความพยายาม​ที่​ฉัน​ต้อง​ใช้​ใน​การตาม​จีบ​คุณ​น่ะ​ ​พอที่​จะ​ให้​ฉัน​ก่อตั้ง​พันธมิตร​อู๋​เว​่ย​ได้​อีก​สิบ​แห่ง​เชียว​นะ​!​ ​แน่นอน​ว่า​ ​ต่อให้​ฉัน​ต้อง​สิ้นเปลือง​เรี่ยวแรง​ไป​กับ​การก​่อ​ตั้ง​อาชู​ร่า​ขึ้น​มา​อีก​สิบ​แห่ง​ ​ฉัน​ก็​ยินดี​จะ​ทำ​!​”

เมื่อ​เห็น​ประกาย​ความร้อน​แรง​ใน​ดวงตา​ของ​เด็กสาว​ ​ชายหนุ่ม​ก็​แทบจะ​ละสายตา​ไป​ไม่ได้​แล้ว

พอได้​ยิน​ประโยค​นั้น​ของ​เด็กสาว​ที่​พูดว่า​ ​‘​อาชู​ร่า​สิบ​แห่ง​’​ ​นัยน์ตา​ของ​ซือ​เยี​่ย​หาน​ก็​ฉายแวว​เหยียดหยาม​อย่าง​เห็น​ได้​ยาก​แวบ​หนึ่ง

ต่อให้​เป็น​อาชู​ร่า​สิบ​แห่ง​ก็​เทียบ​กับ​ประกาย​สลัว​เพียง​น้อย​นิด​ใน​ดวงตา​ของ​เธอ​ไม่ได้​เลย

“​ฉัน​จะ​พิจารณา​ดูแล​้​วกัน​”​ ​สุดท้าย​ซือ​เยี​่ย​หาน​ก็​เอ่ย​ออกมา

เยี​่ย​หวัน​หวั่น​คอตก​ทันที​ ​“​งั้น​จะ​พิจารณา​ดู​นาน​แค่ไหน​”

ถ้า​เกิด​พิจารณา​ไป​แปด​ปี​สิบ​ปี​ ​เธอ​ไม่ต้อง​รอ​จน​เฉา​ตาย​หรอก​เหรอ

เยี​่ย​หวัน​หวั่น​จึง​พูด​ขึ้น​ว่า​ ​“​คุณ​ชอบ​กิน​เซา​ปิ​่ง​ที่สุด​เลย​ไม่ใช่​เหรอ​ ​ช่วงนี้​ฉัน​เพิ่ง​เจอ​พ่อครัว​ที่​เชี่ยวชาญ​การ​ทำ​เซา​ปิ​่ง​โดยเฉพาะ​ ​ไป​เรียนรู้​ทักษะ​ชั้นยอด​มา​แล้ว​ ​ต่อไป​ก็​สามารถ​ทำให้​คุณ​กินที่​บ้าน​ได้​ทุกวัน​เลย​นะ​ ​”

ซือ​เยี​่ย​หาน​ตอบรับ​สั้น​ๆ​ ​“​ได้​”

ถึง​จะ​รู้อยู่แก่ใจ​ว่า​ถ้า​เธอ​ได้​ครอบครอง​โดย​สมบูรณ์​แล้ว​ ​เกรง​ว่า​คงจะ​ไม่ใส่ใจ​มาก​ขนาด​นั้น​ ​แต่​สุดท้าย​ก็​ยัง​ไม่​อาจ​ให้​คำตอบ​เชิง​ปฏิเสธ​กับ​คำพูด​ทำนอง​นั้น​อย่าง​ ​‘​ไป​ด้วยกัน​’​ ​และ​ ​‘​ชั่วชีวิต​’​ ​ของ​เธอ​ได้

เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ตะลึงงัน​แล้ว​!

ผ่าน​ไป​เนิ่นนาน​กว่า​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​จะเข้า​ใจ​ว่า​ซือ​เยี​่ย​หาน​พูด​อะไร​ ​“​อะ​…​อะไร​นะ​ ​เมื่อกี้​คุณ​ว่ายัง​ไง​นะ​ ​คุณ​ตกลง​งั้น​เหรอ​”

แค่​เพราะ​…​เธอ​จะ​เรียน​ทำ​เซา​ปิ​่ง​เนี่ยนะ

ถ้า​รู้​แต่แรก​ ​เธอ​ยัง​จะ​ตาม​ตื้อ​ด้วย​ความยากลำบาก​แบบนี้​เหรอ​ ​เอา​เซา​ปิ​่ง​สัก​เกวียน​มาส​่ง​ให้​เขา​ทุกวัน​ก็​พอแล้ว​ ​ถ้า​ทำ​แบบนี้​ ​คงจะ​จีบ​ชาวบ้าน​เขา​ติด​ไป​นาน​แล้ว

เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ยัง​แปลกใจ​อยู่​นิดๆ​ ​“​เอ่อ​ ​คุณ​…​คุณ​บอกว่า​จะ​พิจารณา​ดูก่อน​ไม่ใช่​เหรอ​”

ซือ​เยี​่ย​หาน​ตอบ​สั้น​ๆ​ ​“​อืม​ ​พิจารณา​แล้ว​ไง​”

เยี​่ย​หวัน​หวั่น​พูดไม่ออก​เลย

แน่ใจ​นะ​ว่า​ไม่ใช่​เพื่อ​เซา​ปิ​่​ง.​..

….

ทั้งสอง​คน​เสาะหา​สถานที่​ที่​มีทิ​วทัศน​์​งดงาม​และ​ลึกลับ​มาก​สำหรับ​อยู่อาศัย​ ​ตัดขาด​กับ​ทุกสิ่ง​จาก​โลก​ภายนอก​ ​ชีวิต​สันโดษ​ของ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​และ​ซือ​เยี​่ย​หาน​ได้​เริ่มต้น​ขึ้น​เช่นนี้

เธอ​ไม่เคย​รู้สึก​ผ่อนคลาย​ขนาด​นี้​ ​มีความสุข​ขนาด​นี้​มาก​่อน​เลย

เพียงแต่​ ​ความสุข​แบบนี้​ ​กลับ​มี​ความกังวล​แฝงเร้น​อยู่​มากมาย

เธอ​ปกปิด​ฐานะ​ที่แท้​จริง​ของ​ตัวเอง​มาโดยตลอด

เธอ​ยาก​จะ​จินตนาการ​ได้​ว่า​ ​ถ้า​เขา​ที่​ใจดี​ขนาด​นั้น​ ​ใส​ซื่อ​ขนาด​นั้น​ ​รู้​ว่า​เธอ​คือ​ผู้นำ​พันธมิตร​อู๋​เว​่ย​แล้ว​ ​จะ​เป็น​ยังไง

ด้วย​ความ​กลัดกลุ้ม​ของ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ ​เธอ​ถึงขั้น​ที่​เรียก​รวมตัว​สมาชิก​ระดับสูง​ ​เรียก​ประชุม​เป็น​กรณี​ฉุกเฉิน

หลังจาก​ทุกคน​รายงาน​ผล​การทำงาน​เรียบร้อย​แล้ว​ ​ในขณะที่​รอ​ให้​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​เอ่ย​สรุป​งาน​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ก็ได้​พูด​ขึ้น​มา​ว่า​ ​“​หลังจาก​คิดทบทวน​ดู​อย่าง​ถี่ถ้วน​มาระ​ยะ​หนึ่ง​แล้ว​…​”

“​ฉัน​ตัดสินใจ​ว่า​…​จะ​บริจาค​เงิน​ร้อย​ล้าน​ให้​สมาคม​การกุศล​แห่ง​รัฐ​อิสระ​ ​จัดตั้ง​ศูนย์​ฝึกสอน​ศิลปะ​การต่อสู้​โดย​ไม่​เสียค่าใช้จ่าย​ขึ้น​หนึ่งร้อย​แห่ง​ภายใน​ระยะเวลา​หนึ่ง​ปี​ ​และ​ส่งมอบ​อุปกรณ์​บรรเทาทุกข์​สามสิบ​คัน​รถ​ให้​กับ​สามสิบ​สี่​อำเภอ​…​”

———————————————————————-

บท​ที่​ ​2062​ ​ตื่นเต้น​หวาดเสียว