ตอนที่ 987
บทที่ 2087 ซือเซี่ย / บทที่ 2088 ทุกวันมีแต่ความทรมาน
October 22, 2026
บทที่ 2087 ซือเซี่ย
ในเวลาเดียวกันนี้ พอเมฆดำสลายไป ทางตอนเหนือของรัฐอิสระ บนเกาะเล็กๆ แห่งหนึ่งที่แทบจะตัดขาดจากโลกภายนอก ตั้งอยู่ตรงนั้นอย่างเงียบงัน ราวกับสัตว์ร้ายมหึมาตัวหนึ่ง กลืนกินสิ่งมีชีวิตทุกอย่าง เสียงลมเสมือนเสียงคำรามของสัตว์ร้าย ทำให้คนอกสั่นขวัญแขวน
บนเกาะอันกว้างใหญ่ ทอดยาวไร้ขอบเขต บนเกาะมีเส้นทางดินเหลืองมากมายตัดไขว้กันไปมา ตรงใจกลางคือเรือนจำขนาดใหญ่ รอบๆ ถูกล้อมกั้นด้วยเหล็กดัดชนิดพิเศษ ไม่มีใครเข้ามาได้ และไม่มีใครออกไปได้
ตอนนี้ เด็กหนุ่มคนหนึ่งถือจอบไว้ กำลังขุดดินรอบนอกอยู่ ราวกับต้องการขุดให้ทะลุเรือนจำ ขุดสร้างเส้นทางสายหนึ่งขึ้นด้วยกำลังของคนๆ เดียว
“ฮ่าๆๆ ไอ้หนุ่ม นายเพิ่งมาที่นี่ได้ไม่นาน รออีกหน่อย เดี๋ยวนายก็จะชินเอง”
“ใช่แล้ว ถ้าขุดแบบนายก็สามารถออกไปได้ พวกเราคงออกไปนานแล้ว จะรอจนถึงตอนนี้ซะที่ไหน”
ด้านข้าง ชายวัยกลางคนหลายคนมองไปที่เด็กหนุ่ม พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงจนใจ
พอเด็กหนุ่มได้ยินดังนั้น ก็โยนจอบลงบนพื้นอย่างเต็มแรงคล้ายจะสิ้นหวังอยู่บ้าง
“ไอ้หนุ่ม นายชื่ออะไร”
ชายวัยกลางคนคนแรกเอ่ยถามอีกครั้ง
เด็กหนุ่มเงียบไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็ค่อยๆ เงยหน้าขึ้นตอบ “ซือเซี่ย”
“ซือเซี่ยเหรอ”
พอได้ยิน ชายหลายคนนั้นก็หันมามองหน้ากัน แซ่ซือ…
“หรือว่านายจะเป็นคนตระกูลซือ?!”
ทั่วทั้งรัฐอิสระ แซ่ซือมีแต่คนที่มาจากตระกูลซือเท่านั้น
“เฮอะ ฉันนับว่าเป็นคนตระกูลซือซะที่ไหน”
มุมปากของซือเซี่ยยกขึ้นนิดๆ หยักเป็นรอยยิ้มขมขื่นแวบหนึ่ง
“น้องซือเซี่ย เกิดอะไรขึ้นกันแน่ นายถูกจับมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง”
ชายวัยกลางคนคนแรกมองไปที่ซือเซี่ย พลางขมวดคิ้วแน่น
ที่นี่ เป็นแดนแห่งความสิ้นหวัง
คนนอกต่างก็คิดว่า กลุ่มสหพันธ์วิทยายุทธ์มีคุกใต้ดินแห่งหนึ่ง ในแดนท้ายสุด ใช้กักขังนักโทษที่ชั่วร้ายและควบคุมยาก ทว่า…ที่นี่ต่างหาก ถึงจะเป็นแหล่งจองจำที่น่ากลัวที่สุดของกลุ่มสหพันธ์วิทยายุทธ์
“พ่อของฉันมีชื่ออยู่ในรัฐอิสระ น่าจะชื่อซืออู๋เทียน”
ผ่านไปครู่หนึ่ง ซือเซี่ยถึงเอ่ยขึ้น
“ซืออู๋เทียน ผู้ทรยศตระกูลซือที่มีชื่อเสียงฉาวโฉ่คนนั้นใช่ไหม…นายคือลูกชายของเขางั้นเหรอ”
ชายวัยกลางคนในกลุ่มนั้นมีสีหน้าประหลาดใจ
ในอดีตตอนซืออู๋เทียนอยู่ที่รัฐอิสระ ก็นับว่ามีชื่อเสียงอยู่บ้าง โดยเฉพาะหลังจากถูกขับออกจากตระกูลซือ ชื่อเสียงก็ยิ่งดังกระฉ่อน
แต่ในช่วงหลายปีมานี้ ดูเหมือนว่าซืออู๋เทียนจะไปจากรัฐอิสระแล้ว ข่าวคราวเงียบหายไป
“เดิมทีฉันมาที่รัฐอิสระเพื่อตามหาพ่อของฉัน ไล่ตามเบาะแสไปจนถึงตระกูลซือ แต่พวกเขาบอกว่าฉันเป็นลูกของคนบาป แล้วให้กลุ่มสหพันธ์วิทยายุทธ์จับฉันมาไว้ในที่ผีสางนี่” ดวงตาของซือเซี่ยทอประกายเยียบเย็น
หลังจากได้รู้ต้นสายปลายเหตุแล้ว เหล่าชายวัยกลางคนก็ถอนหายใจ หากว่าเป็นเช่นนี้จริง คนตระกูลซือไม่ได้สั่งเก็บซือเซี่ยทันที ก็ถือว่าโชคดีมากแล้ว ยังจะมีอะไรต้องบ่นอีก
….
ในเวลานี้ ทั่วทั้งเกาะมีเสียงคนดังเซ็งแซ่
มีข่าวลอดออกมาว่า บนเกาะที่พวกอยู่ในตอนนี้มีคนพบเห็นจี้ซิวหร่าน จี้หวง
“แม้แต่จี้หวงก็ถูกจับมาอยู่ในสถานที่ผีสางแบบนี้เหรอ จะเป็นไปได้ยังไง!”
“ไม่อยากเชื่อเลย ยังมีไห่ถังผู้นำของเทียนเซียวด้วย!”
“เทียนเซียว?! ลูกพี่ใหญ่ของพันธมิตรอู๋เว่ยน่ะเหรอ?! ไม่น่าเชื่อว่าไห่ถังก็ถูกจับมาด้วย...”
“คนหนึ่งก็จี้หวง คนหนึ่งก็เทียนเซียว นี่คือสองกลุ่มอำนาจชั้นยอดของรัฐอิสระ ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้!”
“เฮ้อ เห็นทีว่า ท้องฟ้าของรัฐอิสระจะเปลี่ยนไปแล้วจริงๆ”
….