บทที่ 209

แผนรักร้ายคว้าหัวใจคุณสามี – บทที่ 209 ความสัมพันธ์ของซือเซี่ยกับซือเยี่ยหาน / บทที่ 210 ช่างเป็นพ่อเต็มตัวจริงๆ บทที่ 209 ความสัมพันธ์ของซือเซี่ยกับซือเยี่ยหาน / บทที่ 210 ช่างเป็นพ่อเต็มตัวจริงๆ โดย Ink Stone_Romance บทที่ 209 ความสัมพันธ์ของซือเซี่ยกับซือเยี่ยหาน

เฮอะ เวลานี้ในชาติก่อน เฉินเมิ่งฉียังไม่รู้ถึงความสัมพันธ์ของซือเยี่ยหานกับซือเซี่ยเลยนะ

ยิ่งไปกว่านั้น หน้ากากของเฉินเมิ่งฉีเบื้องหน้าซือเยี่ยหานถูกกระชากออกมาตั้งนานแล้ว คำพูดของเธอสูญเสียความน่าเชื่อถือไปแล้วเช่นกัน

หากเธอไม่คิดจะยุแยงก็ดีไป แต่การยุแยงอย่างโจ่งแจ้งแบบนี้ ซือเยี่ยหานไม่มีทางเชื่อหรอก

ในขณะเดียวกัน เฉิงเสวี่ยที่อยู่ด้านข้างกำลังจ้องไปทางเฉินเมิ่งฉีด้วยความตกใจ

เดิมทียังหลงคิดว่าเฉินเมิ่งฉีผู้หญิงคนนี้รู้จักกันกับซือเยี่ยหานและคุ้นเคยกันดีด้วย

พอหลังจากที่ได้ยินเธอพูดว่าซือเซี่ยเป็นคนเละเทะ ถึงได้หมดคำพูดจริงๆ

พี่น้องตระกูลซือคนอื่นล้วนยังไม่มีลูกชายสืบวงศ์ตระกูล ซือเยี่ยหานก็ยังไม่ได้แต่งงาน ซือเซี่ยเป็นคุณชายน้อยเพียงคนเดียวของตระกูลซือ มีฐานะสูงส่งถึงขั้นไหน

แม้ว่าคนจำนวนมากจะพูดว่าด้วยนิสัยขี้ระแวงชอบทรมานคนอื่นไม่มีทางที่จะปล่อยทายาทสายตรงไปแม้แต่คนเดียว แต่ความจริงแล้ว อย่างน้อยดูจากภายนอก ซือเยี่ยหานปฏิบัติกับหลานชายคนนี้ไม่เลวเลยทีเดียว อีกทั้งยังให้ความสำคัญกับเขาที่สุดแล้ว

ถึงขนาดที่ได้ยินมาว่ามีอยู่ครั้งหนึ่ง มีญาติสายรองที่ไม่รู้จักดูตาม้าตาเรือคนหนึ่งคิดไปเองว่าการรังแกซือเซี่ยจะเป็นการเอาใจซือเยี่ยหาน ก็เลยทำให้เขาอับอายต่อหน้าสาธารณชน ทั้งยังต่อว่าพ่อของเขาว่าเป็นคนขี้ขลาดตาขาว

ผลคือ หลังจากที่ซือเยี่ยหานรู้ข่าว ก็สั่งให้คนไปตัดลิ้นคนๆ นั้นตรงนั้นเลย

ภาพคาวเลือดในครั้งนั้นสั่นสะเทือนถึงทุกคนในตระกูลซือ…

นับแต่นั้นมา ไม่มีใครในตระกูลซือกล้าดูแคลนซือเซี่ยอีก

แต่ตอนนี้ เฉินเมิ่งฉีกลับบอกว่าซือเซี่ยเป็นคนเละเทะ? ทั้งยังพูดต่อหน้าซือเยี่ยหานอีกด้วย?

เฉินเมิ่งฉีมองซือเซี่ยที่ตอนนี้ก็ยังเปลือยกายท่อนบนอยู่ การเปลือยกายเป็นหลักฐานอย่างดี จนตื่นเต้นไม่อาจควบคุมตนเองได้ เธอไม่เชื่อหรอกว่าเกือบจะจับได้คาหนังคาเขาแบบนี้แล้ว ซือเยี่ยหานจะยังเฉยอยู่ได้!

ต้องรู้ว่า เยี่ยหวันหวั่นเพียงแค่คุยกับชายอื่นประโยคเดียวก็สามารถทำให้เขาฆ่าคนได้แล้ว

ยิ่งไม่ต้องพูดถึง ใช้รูปโฉมที่สวยสะคราญรับเสื้อของผู้ชาย ผู้ชายคนนี้ยังนั่งเปลือยเต๊ะท่าอยู่ข้างเธออีกต่างหาก

เฉินเมิ่งฉีทำท่าทางร้อนรนแทนเยี่ยหวันหวั่น เอ่ยปากขอร้องซือเซี่ย “ซือเซี่ย นายรีบใส่เสื้อผ้าเถอะ นายทำแบบนี้จะทำให้คนอื่นเข้าใจหวันหวั่นผิด…”

ซือเซี่ยมองท่าทางของเฉินเมิ่งฉี เหมือนมองคนโง่คนหนึ่ง

ยัยโง่นี่โผล่มาจากที่ไหนกัน?

คาดไม่ถึงว่าเยี่ยหวันหวั่นจะเป็นเพื่อนสนิทกับคนแบบนี้?

เฮอะ สมองมีปัญหาจริงๆ ด้วย มิน่าล่ะถึงได้ชอบโรคจิตอย่างซือเยี่ยหาน!

ซือเซี่ยยิ้มเย็นชา โยนเสื้อผ้าในมือทิ้งไปแล้วเอนหลังพิง รูปร่างที่เมื่อใส่เสื้อผ้าดูผอมเพรียว พอถอดเสื้อผ้าออกแล้วกล้ามเนื้อหนั่นแน่น ลายเส้นของกล้ามเนื้อเปลือยอยู่ตรงนั้น “เฮอะ ฉันจะไม่ใส่ ฉันจะถอดเสื้อให้เธอใส่ จะทำไม?”

พริบตาที่เสียงของซือเซี่ยจบลง ทั้งห้องเรียนพลันเงียบกริบ

ส่วนเยี่ยหวันหวั่นเบิกตากว้าง หากไม่ใช่เพราะซือเยี่ยหานอยู่ตรงนี้ เธอคงจะกระโจนเข้าไปกัดไอ้บ้านี่ให้ตาย

มีความเกลียดแค้นอะไรกับเธอกันแน่!

เจ้านี่เป็นยมฑูตหลังการกลับชาติมาเกิดของเธอใช่ไหมเนี่ย!

“โอ้…โอ้โห…นี่มันเผ็ดร้อนสุดๆ ไปเลย! ผู้ชายสองคนแย่งผู้หญิงคนเดียว!”

“อีกทั้งทั้งสองคนยังเป็นหนุ่มหล่อระดับพระกาฬ! แม้ว่าบรรยากาศของซือเซี่ยจะไม่ค่อยถึงขั้น แต่ก็ต้านทานความหนุ่มความเยาว์ของเขาไม่ไหว! เยี่ยหวันหวั่นมีเสน่ห์มากเกินไปแล้ว!”

“เฮอะ เป็นยัยจิ้งจอกจริงๆ ด้วย หน้าด้านจริงๆ!”

“อ่อยคนนั้นทีคนนี้ที ทำเกินไปแล้วหรือเปล่า?”

เฉินเมิ่งฉีคิดไม่ถึงว่าท่าทีของซือเซี่ยจะทำให้เธอเซอร์ไพร์สมากกว่าที่คิดไว้เสียอีก พลันยิ่งรู้สึกได้ใจ ยิ่งตั้งใจเติมเชื้อไฟเข้าไปอีก ทำท่าราวกับไม่อยากจะเชื่อ “นาย…นายทำแบบนี้ได้ยังไง! รู้ทั้งรู้ว่าหวันหวั่นมีแฟนอยู่แล้วยังทำแบบนี้อีก ตระกูลซือของนายสอนกันมาแบบนี้เหรอ?”

…………………………………