ตอนที่ 1012
บทที่ 2137 สู้กับฉันสักยก เดี๋ยวนี้เลย! / บทที่ 2138 เป็นตายไม่ทราบแน่ชัด
October 22, 2026
บทที่ 2137 สู้กับฉันสักยก เดี๋ยวนี้เลย!
“วันนี้พี่แค่ไม่ค่อยสบายน่ะ!” เนี่ยหลิงหลงเดินฝ่าวงล้อมเข้ามาด้วยความใส่ใจ แล้วมองเยี่ยหวันหวั่นพลางเอ่ยด้วยความห่วงใยว่า “พี่คะ ขอโทษนะคะ เป็นความผิดของฉันเอง ที่ปล่อยให้นักฆ่าปะปนเข้ามาได้ ทำให้พี่ตื่นตกใจ ฉันจะให้คนส่งพี่กลับไปพักผ่อนนะคะ!”
สมาชิกระดับสูงและผู้อาวุโสมองเห็นผู้รักษาการณ์หัวหน้าตระกูลของตระกูลตัวเองมีท่าทางอ่อนแอแบบนี้ ถูกนักฆ่าโจมตีทีเดียวก็ได้ความตระหนกตกใจจนต้องกลับไปพักผ่อน สีหน้าจึงพลันไม่น่าดูนัก
คนอ่อนแอแบบนี้ จะรับช่วงต่อตำแหน่งหัวหน้าตระกูลเนี่ยของพวกเขาได้ยังไง
เยี่ยหวันหวั่นไม่เข้าใจสถานการณ์ที่เกิดขึ้น วันนี้ที่ออกมา เกรงว่าเนี่ยหลิงหลงคงเตรียมการเอาไว้ก่อนแล้ว
เนี่ยหลิงหลง…
ในที่สุดก็ทนไม่ไหวแล้วสินะ
ดูท่าทางว่า หลังจากเธอเสียหุ่นเชิดไป ก็เริ่มแผลงฤทธิ์แล้วสินะ อยากให้ตัวเองลงมือ เพื่อที่จะได้ยึดครองตระกูลเนี่ย!
ก่อนหน้านี้อัตราความเป็นไปได้ในการแย่งชิงของเนี่ยหลิงหลงมีไม่มาก แต่ว่า ถ้าเนี่ยอู๋หมิงเสียสิทธิ์ในการสืบทอดไปแล้ว ส่วนตัวเองก็ตกอยู่ในสถานการณ์ที่พลังยุทธ์ตกต่ำ สถานการณ์ไม่เป็นผลดีต่อพวกเธอเลย…
ในการรับช่วงต่อตำแหน่งหัวหน้าตระกูลเนี่ยนอกจากความสามารถแล้ว ข้อกำหนดด้านระดับพลังยุทธ์ก็เข้มงวดเหมือนกัน
….
ช่วงค่ำเมื่อกลับถึงบ้านตระกูลเนี่ย
เยี่ยหวันหวั่นก็กระหน่ำโทรจิกเนี่ยอู๋หมิงให้รีบกลับมา
“อู๋โยว แกเรียกหาฉันมีธุระอะไร มีเรื่องก็รีบพูดมาสิ! แกรู้ไหมว่าพี่ชายแกมีออเดอร์ใหญ่เป็นเงินหลายร้อยอยู่ทุกนาทีนะ” เนี่ยอู๋หมิงเอ่ยด้วยใบหน้าบูดบึ้ง
ทุกนาทีมีเงินหลายร้อย…
สุดยอดจริงๆ!
เยี่ยหวันหวั่นกลอกตาใส่เขาด้วยความหงุดหงิด “พี่ตามฉันมาหน่อย!”
“ทำไมล่ะ” เนี่ยอู๋หมิงเดินตามเธอเข้าไปในสวนที่ไร้ผู้คนอย่างไม่ค่อยเต็มใจ
เยี่ยหวันหวั่นพูดอย่างตรงไปตรงมาว่า “สู้กับฉันสักยกสิ”
เนี่ยอู๋หมิงมึนงง “ฮะ”
เยี่ยหวันหวั่นย้ำอีกครั้ง “สู้กับฉันสักยก เดี๋ยวนี้เลย”
เนี่ยอู๋หมิงเอ่ยด้วยสีหน้าระแวดระวัง “แกมีแผนร้ายอะไรอยู่ แกอยากให้ฉันถูกพ่อแม่กับฟาดตายรึไง”
เขาจะกล้าตีกับแก้วตาดวงใจของพ่อกับแม่ได้ยังไง!
เยี่ยหวันหวั่นเอ่ยอย่างอับจนคำพูด “ฉันอยากดูว่าตอนนี้ทักษะยุทธ์ของฉันอยู่ในระดับไหนแล้วก็เท่านั้น เร็วเข้า อย่าโอ้เอ้”
เนี่ยอู๋หมิงเลยยอมเห็นด้วยแล้ว “โอ้ งั้นก็ได้”
เยี่ยหวันหวั่นเอ่ยกำชับอย่างไม่วางใจ “ห้ามอ่อนข้อให้ฉัน สู้กับฉันอย่างจริงจังซะ”
เนี่ยอู๋หมิงพยักหน้า “ได้”
ฟิ้ว...
วินาทีต่อมา ทั้งสองคนลงมือแทบจะพร้อมๆ กันเลย
จากนั้นก็เกิดเสียงดัง ‘พลั่ก’ เยี่ยหวันหวั่น…ลอยละลิ่วออกไป
“ไอ๊หยา ซวยแล้ว…” เนี่ยอู๋หมิงสะดุ้งโหยง รีบพุ่งตามไป คว้าตัวเยี่ยหวันหวั่นเอาไว้ได้ ก่อนที่เธอจะกระแทกเข้ากับกำแพงที่อยู่ด้านหลัง ด้วยกลัวว่าเธอจะได้รับบาดเจ็บ
เมื่อเยี่ยหวันหว่านยืนบนพื้นอย่างมั่นคงแล้ว ก็ตะคอกใส่เนี่ยอู๋หมิงอย่างโกรธเกรี้ยวด้วยสีหน้าถมึงทึง “เนี่ยอู๋หมิง! พี่คิดจะฆ่าน้องสาวแท้ๆ รึไง!”
เนี่ยอู๋หมิงก็ตกใจแทบตายแล้วเหมือนกัน “น้องสาว ทำไมแกถึงกระจอกแบบนี้ล่ะ!”
เยี่ยหวันหวั่นโมโหยิ่งกว่าเดิม “พี่น่ะสิกระจอก! ทั้งตระกูลพี่กระจอกกันหมด!”
เนี่ยอู๋หมิงเอ่ยแย้ง “โอ๊ะ น้องสาว แกอย่าทำตัวไม่มีเหตุผลสิ ถ้าตระกูลเนี่ยของเรากระจอกกันทั้งบ้าน งั้นในรัฐอิสระคงไม่มียอดฝีมือแล้ว”
เยี่ยหวันหวั่นไม่ต่อล้อต่อเถียงกับเขาอีก และเอ่ยถามด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “ฉันถามพี่หน่อย พี่ใช้พลังกี่เปอร์เซ็นต์”
เนี่ยอู๋หมิงคิดทบทวนอย่างจริงจัง “ศูนย์จุดหนึ่งเปอร์เซ็นต์มั้ง…”
เยี่ยหวันหวั่นตะลึงงัน…