ตอนที่ 1032
บทที่ 2177 นายแห่งอาชูร่าก็ถูกจับตัวมาแล้ว / บทที่ 2178 ที่รัก ในที่สุดคุณก็มาแล้ว
October 22, 2026
บทที่ 2177 นายแห่งอาชูร่าก็ถูกจับตัวมาแล้ว
เวลาเดียวกันนี้ที่หน้าประตูห้องขัง
ขาใหญ่หลายคนกำลังนั่งแช่อยู่ตรงนั้นพลางพูดคุยสัพเพเหระเหมือนปลาเค็ม จู่ๆ ก็มีบางคนที่ตาไวสังเกตเห็นว่าไม่ไกลออกไปมีใบหน้าของคนที่ดูไม่คุ้นเคยอยู่
“เอ๊ะ สองคนทางนั้นเป็นใครกัน ดูเหมือนจะไม่เคยเห็นมาก่อนนะ!” ขาใหญ่คนหนึ่งถามขึ้นด้วยความสงสัย
“คงเป็นคนที่เพิ่งโดนจับมาใหม่น่ะสิ”
ขณะทั้งพูดคุยกันอยู่ เวลานี้ หัวหน้าของกลุ่มอำนาจกลุ่มหนึ่งก็จ้องมองไปทางสองคนนั้น ทันใดนั้นดวงตาก็เบิกกว้างอย่างไม่อยากจะเชื่อ “เช็ดครก! นาย…นายแห่งอาชูร่า! คนที่อยู่ทางซ้ายคือนายแห่งอาชูร่าไม่ใช่เหรอ ทำไมเขาก็ถูกจับมาด้วยล่ะ!”
“เวรแล้ว! นายบอกว่าใครนะ”
“หน้าตาแบบนั้นคือนายแห่งอาชูร่า ส่วนทางขวานั่นคือคนสนิทของเขา ฉันเคยเจอหนหนึ่ง ไม่มีทางจำผิดแน่นอน!”
….
หลังจากลงเรือแล้ว ซือเยี่ยหานก็พาหลินเชวียเริ่มออกตามหาเบาะแสของเยี่ยหวันหวั่นอย่างลับๆ ผลคือ สืบหามาสองเขตแล้วก็ยังไม่พบเธอเลย
บนหาดพบเพียงรองเท้าเปื้อนเลือดคู่หนึ่งที่เป็นของเธอ
ซือเยี่ยหานถือรองเท้าผู้หญิงคู่นั้นไว้ในมือ มองรอยเลือดบนรองเท้า สีหน้าไม่น่ามองอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน
หลินเชวียก็ตระหนกบ้างแล้ว “พี่เก้า พี่อย่าร้อนใจไปเลย ยังเหลืออีกเขตที่ยังไม่ได้หานะ!”
ณ ประตูห้องขังเขตบี
คนที่อยู่หน้าประตูพุ่งฉิวเข้าไปแจ้งข่าวกับทุกคนอย่างรวดเร็ว “เวรแล้วๆๆ! ถูกจับมาอีกคนแล้ว! พวกนายรู้ไหมว่าคนที่ถูกจับมาครั้งนี้เป็นใคร”
ภายในห้องขัง ขาใหญ่กลุ่มหนึ่งได้ฟังแล้วต่างก็สนอกสนใจ
เริ่มแรกตอนที่มีคนใหม่ๆ ถูกจับตัวมา ทุกคนแค่ถอนหายใจแล้วพูดคุยกันสองสามประโยค แต่ต่อมาคนที่ถูกจับตัวมามีมากขึ้นเรื่อยๆ ภูมิหลังที่มาก็ยิ่งใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ทำให้คนมึนงงกันไปหมดแล้ว
“ใครล่ะ ถึงทำให้นายตื่นเต้นได้ขนาดนี้” มีคนเอ่ยถามอย่างเฉยชา
“นายแห่งอาชูร่า! เป็นนายแห่งอาชูร่า!” คนนั้นที่อยู่ตรงประตูตะโกนขึ้นมา
“เวรเอ้ย! นายบอกว่าใครนะ”
“บอสใหญ่ของอาชูร่าหนึ่งในสามกำลังหลักของคุกคนบาปงั้นเหรอ”
“ใช่แล้ว! เป็นเขา! ฉันเคยเจอมาก่อนครั้งหนึ่ง ไม่มีทางจำผิดแน่!”
“แม้แต่นายแห่งอาชูร่าก็โดนจับมาแล้ว ผู้บงการอยู่เบื้องหลังของเกาะนี้เป็นกลุ่มอำนาจไหนกันแน่”
“เดิมทีฉันคิดว่าเป็นฝีมือของคุกคนบาป แต่ทำไมแม้แต่นายแห่งอาชูร่าก็ถูกจับตัวมาด้วยล่ะ”
ด้านในของห้องขัง เยี่ยหวันหวั่นกำลังเล่นไพ่จั่วสามอยู่ได้ยินเสียงเอะอะจากด้านนอก จึงเอ่ยถามไปประโยคหนึ่งว่า “ข้างนอกโวยวายอะไรกัน”
มีคนที่อยู่ตรงประตูบอกว่า “ดูเหมือนจะมีคนใหม่ถูกจับมา!”
เยี่ยหวันหวั่นจิบชาชั้นดีที่เพิ่งมาได้มาจากการชนะเดิมพันอย่างสบายใจเฉิบ จากนั้นก็เลิกคิ้วแล้วเอ่ยว่า “คนใหม่เหรอ บอสใหญ่ที่มีหน้ามีตาในรัฐอิสระต่างก็โดนจับกันมาพอสมควรแล้ว ยังจะมีใครถูกจับมาอีกล่ะ”
ในเวลานี้เอง ใครคนหนึ่งในกลุ่มคนร้องขึ้นมาว่า “เวรแล้ว! ดูเหมือนจะเป็นนายแห่งอาชูร่า!”
“พรวด…”
วินาทีที่ได้ยินคำว่านายแห่งอาชูร่า เยี่ยหวันหวั่นก็พ่นน้ำชาออกมาทันที “นายบอกว่าใครนะ”
“บอสใหญ่ของอาชูร่า จอมมารร้ายแห่งอาชูร่า!”
เยี่ยหวันหวั่นตะลึงค้างไปแล้ว ไม่ได้เตรียมใจเอาไว้เลยสักนิด
คุณเก้าเหรอ
เธอยังไม่ได้ส่งสัญญาณให้ ทำไมเขามาแล้วล่ะ
หลังจากหายตกใจแล้ว ปฏิกิริยาต่อมาของเยี่ยหวันหวั่นคือก้มหน้ามองตัวเอง ตอนนี้ ผมของเธอยุ่งเหยิง เสื้อผ้ายับยู่ยี่ เท้าสวมรองเท้าหญ้าสาน สองขาพาดอยู่บนโต๊ะน้ำชาแบบไม่ใส่ใจภาพลักษณ์ พลางเขย่าขาไปด้วย ในมือถือไพ่ไว้ และตรงหน้ามีข้าวของที่ตบทรัพย์มาจากขาใหญ่พวกนั้นวางกองอยู่
เป็นหัวหน้าโจรภูเขาขนานแท้ จอมโจรหญิง…
เยี่ยหวันหวั่นสบถออกมา “ซวยแล้ว…”