บทที่ 225

แผนรักร้ายคว้าหัวใจคุณสามี – บทที่ 225 ตรวจชีพจรด้วยตนเอง / บทที่ 226 เป็นไข้ บทที่ 225 ตรวจชีพจรด้วยตนเอง / บทที่ 226 เป็นไข้ โดย Ink Stone_Romance บทที่ 225 ตรวจชีพจรด้วยตนเอง

สวี่อี้เบิกตากว้าง มองภาพตรงหน้าอย่างไม่อยากจะเชื่อ

นี่มันบ้าไปแล้ว เวลานี้สลูตสค์ที่เกลียดการเข้าใกล้มนุษย์ที่สุดกลับนอนราบอิงแอบกับเยี่ยหวันหวั่นอย่างใกล้ชิดขนาดนี้อยู่ตรงนั้น ถูกเธอทั้งดึงขนทั้งกอดเท้าแต่กลับไม่ได้ฉีกเธอเป็นชิ้นๆ !

เพียงแต่ ท่าทางของเยี่ยหวันหวั่นทำไมถึงดูเหมือนมีตรงไหนแปลกไป?

สวี่อี้ใจหายวาบ เพิ่งจะเห็นความผิดปกติของเยี่ยหวันหวั่น ข้างกายก็มีเงาร่างคนคนหนึ่งสาวเท้าเข้าไปอย่างรวดเร็ว แล้วอุ้มเยี่ยหวันหวั่นขึ้นมาจากอ้อมกอดของต้าไป๋

“ไปเชิญผู้เฒ่าซุน!”

“ครับ!” สวี่อี้เหงื่อแตกพลั่ก รีบพุ่งตัวออกไป

หากเยี่ยหวันหวั่นเป็นอะไรไป เกรงว่าคนทั้งบ้านนี้ทุกคนคงต้องถูกฝังตามไปด้วย!

ผ่านไปครึ่งชั่วโมง แสงไฟสว่างไปทั่วสวนจิ่นหยวน

ใบหน้าคนรับใช้ทุกคนไร้สีเลือดยืนตัวสั่นเรียงแถวอยู่ในห้องรับแขก รถยนต์สีดำคันหนึ่งจอดนิ่งที่ด้านนอกบ้าน มีชายหนุ่มคนหนึ่งประคองชายชราผมขาวลงมา

สวี่อี้นำทางคนทั้งสองเร่งฝีเท้าไปยังด้านในตัวบ้าน

เหนือสวนจิ่นหยวนมีเมฆครึ้มปกคลุมไปทั่ว

เมื่อผู้เฒ่าซุนกับศิษย์เอกของเขาเร่งเดินทางมาถึง เห็นเพียงบนเตียงมีหญิงสาวคนหนึ่งนอนอยู่ ส่วนซือเยี่ยหานกำลังนั่งอยู่ที่ขอบข้างเตียง โดยที่มือข้างหนึ่งถูกหญิงสาวกอดเอาไว้ในอ้อมอก

หลังจากเห็นใบหน้าของหญิงสาวอย่างชัดเจนแล้ว นัยน์ตาของลูกศิษย์ที่อยู่ข้างกายพลันประกายวาบด้วยความประหลาดใจ

หญิงสาวคนนี้สวยเกินไปแล้ว แม้จะกำลังป่วยจนมีท่าทางอ่อนแรงแก้มทั้งสองแดงเห่อก็ยังสวยสุดๆ มิน่าล่ะถึงสามารถทำให้เจ้านายบ้านนี้ที่ลือกันว่านิสัยโหดเหี้ยมเป็นวิตกกังวลได้ขนาดนี้

สมกับคำที่ว่าสามงามอายุสั้นจริงๆ ไม่รู้ว่าหญิงสาวคนนี้ป่วยหนักเป็นโรคอะไร?

“รบกวนผู้เฒ่าซุนด้วย”

ซือเยี่ยหานพูดพลางคิดจะชักมือตัวเองออกมาจากอ้อมอกของหญิงสาว

จากนั้น แค่เขาขยับเพียงเล็กน้อย ท่าทางของหญิงสาวดูเจ็บปวดมากกว่าเดิม กระชับกอดให้แน่นขึ้น ราวกับกำลังกอดขอนไม้ลอยน้ำท่อนสุดท้าย

ซือเยี่ยหานมองไปทางชายชราแล้วเอ่ยขึ้น “ตรวจชีพจรแบบนี้ได้ไหมครับ?”

ผู้เฒ่าซุนได้ยินดังนั้นกระแอมครั้งหนึ่ง “เกรงว่าจะไม่ได้ครับ จะส่งผลกระทบกับผลการตรวจ”

เขายังหลงคิดว่าเป็นร่างกายของเจ้านายหนุ่มของบ้านนี้ที่ทนไม่ไหว จากการนอนไม่หลับเป็นเวลานาน คิดไม่ถึงว่าคนที่ป่วยจะไม่ใช่เขา แต่เป็นหญิงสาวคนหนึ่ง

ซือเยี่ยหานลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ถึงได้ออกแรงอีกนิดหน่อยดึงมือตัวเองออกมา วางมือของหญิงสาวลงบนหมอนวางข้อมือเบาๆ

วินาทีที่ชายหนุ่มดึงมืออก น้ำตาที่หางตาของหญิงสาวพลันไหลรินลงมาด้วยความเสียใจ

ผู้เฒ่าซุนไม่กล้าชักช้า ไม่ให้ลูกศิษย์เข้าไปตรวจ แต่กลับตรวจชีพจรให้หญิงสาวด้วยตนเอง

การตรวจชีพจรครั้งนี้นานผิดปกติ จนทำให้สีหน้าของลูกศิษย์ข้างกายกังวลขึ้นเรื่อยๆ ใจคิดว่าหรือจะเป็นโรคอะไรที่ทำให้แม้แต่อาจารย์ยังรู้สึกว่ารักษายาก?

ผู้เฒ่าซุนตรวจชีพจรถึงสามครั้ง ถึงได้หันไปเอ่ยกับซือเยี่ยหานว่า “คุณซือสบายใจได้ครับ คุณหนูท่านนี้เพียงแค่เป็นไข้ตัวร้อนเพราะลมหนาว แค่ต้องกินยาลดไข้นิดหน่อย ก็จะหายดีอย่างรวดเร็ว”

หลังจากผู้เฒ่าซุนวินิจฉัยจบ ซือเยี่ยหานมองหญิงสาวที่ร้องไห้เสียใจจนหมอนเปียกชื้น แล้วรีบยื่นมือไปให้เธอกอดเอาไว้ใหม่อีกครั้ง ถึงได้หันมองชายชราแล้วเอ่ยขึ้น “เพื่อป้องกันเหตุไม่คาดคิด รบกวนผู้เฒ่าซุนพักที่นี่สักคืน”

ได้ฟังบทสนทนาของคนทั้งสอง ดวงตาของลูกศิษย์ข้างกายผู้เฒ่าซุนแทบจะถลนออกมาแล้ว เป็นไข้เนี่ยนะ?

อาการป่วยเล็กน้อยแค่นี้หยิบที่วัดไข้มาวัดสักหน่อยก็พอแล้ว ต้องถึงขนาดเชิญหมอเทวดาซุนไป๋เฉ่าที่ค่อนข้างปลีกวิเวกมา แล้วยังขอให้อยู่ที่นี่เพื่อดูอาการด้วยเหรอ!

ลูกศิษย์อ้าปากเหมือนคิดจะพูดอะไรบางอย่าง เพียงแต่จากนั้นก็เห็นอาจารย์ข้างกายส่ายหน้าให้เขา เป็นความหมายว่าไม่ให้เขาพูดมาก

จากนั้น ชายชราลุกขึ้นแล้วเอ่ยว่า “ถ้าอย่างนั้นก็รบกวนแล้วครับ”

……………………………………………………

บทที่ 226 เป็นไข้