ตอนที่ 1079
บทที่ 2271 ฟ้าจะถล่มลงมาแล้ว! / บทที่ 2272 เธอถูกสวมเขา
October 22, 2026
บทที่ 2271 ฟ้าจะถล่มลงมาแล้ว!
“ตุลาการซือ!” ฉินซีย่วนส่งเสียงเรียกเขาทันที
ซือเยี่ยหานชะงักฝีเท้า “คุณหนูฉิน”
“ได้ยินว่าระยะนี้ตุลาการซือดูแลเรื่องร่างกฎหมายอยู่ตลอด แถมยังทำการปฏิรูปที่ยิ่งใหญ่มากด้วย ก่อนหน้านี้อยากจะหารือกับคุณมากเลย ไม่ทราบว่าคืนนี้มีเวลาว่างไหมคะ” ฉินซีย่วนเอ่ยเชิญชวนด้วยรอยยิ้มพราวเสน่ห์ สีหน้ามั่นใจในตัวเอง
เห็นได้ชัดมากว่า ข้อเสนอนี้ของฉินซีย่วนมีแรงดึงดูดใจเป็นพิเศษ ความหมายนอกเหนือไปจากนี้คือ ถ้าเขาต้องการให้ร่างกฎหมายผ่าน ไม่ว่าจะมองจากแง่ไหน เธอต่างก็เป็นแรงสนับสนุนที่ยิ่งใหญ่มาก
“ไม่ครับ” ซือเยี่ยหานแทบไม่หยุดคิดเลยสักวินาทีเดียว
“งั้นคืนพรุ่งนี้ล่ะคะ” ฉินซีย่วนไม่ยอมแพ้
เมื่อเทียบกับการแก้ต่างอย่างละเอียดกับเยี่ยหวันหวั่นแล้ว เห็นได้ชัดว่าซือเยี่ยหานคร้านจะหาเหตุผลมาอ้างกับฉินซีย่วนด้วยซ้ำ
ดังนั้น ซือเยี่ยหานจึงมองไปที่หลินเชวียแวบหนึ่ง
หลินเชวียได้แต่รับหน้าที่เก็บกวาดให้ จึงกระแอมไอเบาๆ ทีหนึ่งแล้วเอ่ยว่า “ขอโทษด้วยจริงๆ ครับคุณหนูฉิน ระยะนี้ท่านตุลาการของพวกเราต้องเตรียมตัวสำหรับการประชุมสมัชชา ปลีกตัวไปไม่ได้เลยจริงๆ”
เมื่อถูกปฏิเสธซ้ำๆ ในที่สุดรอยยิ้มบนใบหน้าของฉินซีย่วนก็เจื่อนลงนิดๆ “ตุลาการซืออาจจะไม่ทราบนะคะ อินเหิงน้องชายบุญธรรมของคุณ ระยะนี้คอยนัดพบฉันอยู่ตลอด ตุลาการซือเป็นคนฉลาด น่าจะทราบนะคะว่านี่หมายความว่ายังไง”
ถ้าแต่งกับเธอ หน้าที่การงานจะราบรื่นก้าวหน้า ยิ่งไปกว่านั่นตัวเธอก็เป็นโฉมงามอันดับหนึ่งแห่งเมืองเทียนสุ่ยด้วย ทั่วทั้งสิบสองเขตรัฐอิสระนี้ไม่มีผู้ชายคนไหนไม่อยากแต่งกับเธอ
ดังนั้นถ้าเธอเลือกอินเหิง ซือเยี่ยหานจะเสียสิทธิ์ในการสืบทอดตระกูล ถึงขั้นที่ตัดเส้นทางในอาชีพการงานด้วย
ในช่วงเวลาเดียว ณ บ้านตระกูลอิน
“เป็นไงบ้าง” อินเยวี่ยหรงถือถ้วยน้ำชาไว้
“เรียนนายหญิง คุณหนูฉินมีความรู้สึกดีต่อคุณชายมากค่ะ แต่น่าเสียดาย คุณชายเขา…”
“เฮอะ! ฉันก็รู้อยู่แล้ว เขาถูกนังเด็กป่าคนนั้นล่อลวงจนไม่มีสมองไปนานแล้ว เพื่อผู้หญิงคนหนึ่งแม้แต่ครอบครัวกับอนาคตก็ไม่เอาแล้วด้วยซ้ำ!”
พอแม่บ้านได้ฟัง หลังจากลังเลอยู่สักพัก แต่ก็ยังลองพูดออกมาอยู่ดี “นายหญิงคะ อันที่จริง ชาติตระกูลของคุณหนูเนี่ยคนนั้นก็นับว่าไม่เลวเลย ได้ยินว่าตอนอยู่ที่โรงเรียนชื่อเยียน ผลการเรียนยอดเยี่ยมมาก
ถึงแม้นิสัยจะโลดโผนไปบ้าง แต่คุณชายนิสัยเงียบขรึม เข้าคู่กันได้พอดี ในเมื่อคุณชายและคุณหนูเนี่ยรักกันด้วยใจจริง นายหญิงจะขัดขวางไปทำไมล่ะคะ จะทำให้คุณชายยิ่งเข้าใจคุณผิดยิ่งกว่าเดิมไปซะเปล่าๆ นะคะ…”
อินเยวี่ยหรงได้ฟังคำพูดเหล่านี้ ก็ราวกับได้ยินเรื่องตลกหลุดโลกอะไรทำนองนั้น “รักกันด้วยใจจริงงั้นเหรอ ความรักเป็นสิ่งที่น่าตลกที่สุดในโลกใบนี้ กลับกลอกที่สุด! ฉันเคยบอกเขาเป็นพันเป็นหมื่นครั้งแล้ว เขาก็ยังดึงดันจะซ้ำรอยฉันอีก!”
“นายหญิงคะ มีคำพูดบางอย่าง ต่อให้คุณจะลงโทษ แม่บ้านเฒ่าก็ต้องพูดให้ได้ ความคิดของคุณ สุดโต่งเกินไปแล้วจริงๆ ค่ะ คุณชายไม่ใช่คุณนะคะ ไม่มีทางซ้ำรอยเดียวกันสมอไป…”
อินเยวี่ยหรงหัวเราะหยัน “หึ ได้ งั้นฉันจะดูสิว่า ที่แท้พวกเขารักกันด้วยใจจริงแค่ไหน จะผ่านบททดสอบมากมายไปได้รึเปล่า!”
….
ตกดึก ณ วิลล่าเขตชานเมืองของเมืองเทียนสุ่ย ซือเยี่ยหานสะสางงานตลอดทั้งคืน
รุ่งเช้าวันต่อมา จู่ๆ หลินเชวียก็พุ่งเข้ามาในห้องหนังสือของซือเยี่ยหานด้วยสีหน้าท่าทางเหมือนฟ้าจะถล่มลงมา
“พี่เก้า! พี่เก้า! จบเห่แล้ว! ครั้งนี้ตายแน่!” หลินเชวียหอบหายใจ ในมือถือหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งไว้
เนื่องจากทำงานโต้รุ่ง ใต้ตาของซือเยี่ยหานจึงมีวงคล้ำสีเขียว ถึงได้ยินก็ยังคงอ่านเอกสารต่อไปไม่เงยหน้าขึ้นมาเลย
หลินเชวียร้อนใจแทบแย่ จึงทำได้เพียงเอ่ยโพล่งออกไป “พี่เก้าพี่หยุดทำงานก่อน ฟ้าจะถล่มลงมาแล้ว! พี่รีบดูหนังสือพิมพ์ฉบับนี้สิ!”
ซือเยี่ยหานถึงได้เงยหน้าขึ้น สายตามองไปยังหนังสือพิมพ์ที่หลินเชวียยื่นให้แวบหนึ่ง
จากนั้น ซือเยี่ยหานก็หน้าเปลี่ยนสีแล้ว
—————————————————————————————
บทที่ 2272 เธอถูกสวมเขา